ZAŁĄCZNIK III
POSTANOWIENIA KONSTYTUCYJNE DOTYCZĄCE KONWENCJI I ZALECEŃ

Obowiązki Członków Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczące konwencji i zaleceń przyjętych przez Konferencję są określone w artykułach 19, 22 i 23 Konstytucji Organizacji.

Artykuł 19

1. Jeżeli Konferencja wypowie się za przyjęciem projektu uchwały dotyczącego jednego z punktów porządku dziennego, to winna określić, czy ten projekt uchwały ma przyjąć formę: a) konwencji międzynarodowej; czy b) zalecenia, gdy rozpatrywana sprawa lub jeden z jej aspektów nie nadaje się do natychmiastowego uchwalenia konwencji.

2. W obu przypadkach do uchwalenia przez Konferencję w głosowaniu ostatecznym konwencji lub zalecenia wymagana jest większość dwóch trzecich oddanych głosów obecnych delegatów.

3. Przygotowując konwencję lub zalecenie o ogólnym zastosowaniu. Konferencja powinna mieć wzgląd na kraje, w których klimat, niedostateczny rozwój organizacji przemysłowej i inne szczególne okoliczności czynią warunki przemysłu zasadniczo odmiennymi oraz zaproponować zmiany, jakie uzna za niezbędne w tym celu, aby uczynić zadość warunkom właściwym tym krajom.

4. Dwa egzemplarze konwencji lub zalecenia podpisuje przewodniczący Konferencji i Dyrektor Generalny. Jeden z tych egzemplarzy składa się w archiwum Międzynarodowego Biura Pracy, drugi zaś składa się na ręce Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych. Dyrektor Generalny przesyła każdemu Członkowi uwierzytelniony odpis konwencji lub zalecenia.

5. W przypadku konwencji:

a) konwencję przekazuje się wszystkim Członkom do ratyfikacji;

b) każdy Członek zobowiązuje się w ciągu roku od daty zamknięcia sesji Konferencji (lub — gdyby wskutek wyjątkowych okoliczności wykonanie tego w ciągu roku okazało się niemożliwe — z chwilą, gdy będzie to możliwe, jednak nie później niż w ciągu osiemnastu miesięcy od daty zamknięcia sesji Konferencji) przedstawić konwencję władzy lub władzom, do których kompetencji dana sprawa należy, aby podjęły działania ustawodawcze lub jakiekolwiek inne;

c) Członkowie zawiadamiają Dyrektora Generalnego Międzynarodowego Biura Pracy o krokach poczynionych na podstawie niniejszego artykułu, celem przedłożenia konwencji władzy lub władzom właściwym, podając mu szczegółowe informacje co do władzy lub władz uważanych za właściwe oraz co do przedsięwziętych przez nie działań;

d) Członek, który otrzyma zgodę władzy lub władz właściwych, komunikuje swoją formalną ratyfikację konwencji Dyrektorowi Generalnemu i przedsiębierze środki niezbędne do wprowadzenia w życie przepisów tej konwencji;

e) jeżeli Członek nie uzyska zgody władzy lub władz właściwych w danym przedmiocie, inny obowiązek nie będzie ciążył na nim poza tym, iż winien on składać Dyrektorowi Generalnemu Międzynarodowego Biura Pracy w odpowiednich terminach, zgodnie z tym, co postanowi Rada Administracyjna, sprawozdania o stanie swego ustawodawstwa i praktyki w kwestii stanowiącej przedmiot konwencji, wyszczególniając, w jakiej mierze wprowadzono w życie lub ma się zamiar wprowadzić w życie postanowienia konwencji w drodze ustawodawczej, administracyjnej, w drodze układów zbiorowych lub w jakikolwiek inny sposób i wskazując, jakie trudności stoją na przeszkodzie ratyfikacji takiej konwencji albo tę ratyfikację opóźniają.

6. W przypadku zalecenia:

a) zalecenie przekazuje się wszystkim Członkom do rozpatrzenia, celem wprowadzenia go w życie w drodze krajowego ustawodawstwa lub w inny sposób;

b) każdy Członek zobowiązuje się w ciągu roku od daty zamknięcia sesji Konferencji lub, gdyby wskutek wyjątkowych okoliczności wykonanie tego w ciągu roku okazało się niemożliwe - z chwilą, gdy będzie to możliwe, jednak nie później niż w ciągu osiemnastu miesięcy od daty zamknięcia sesji Konferencji, przedstawić zalecenie władzy lub władzom, do których kompetencji dana sprawa należy, aby podjęły działania ustawodawcze lub jakiekolwiek inne;

c) Członkowie zawiadamiają Dyrektora Generalnego Międzynarodowego Biura Pracy o krokach poczynionych na podstawie niniejszego artykułu, celem przedłożenia zalecenia władzy albo władzom właściwym, podając mu szczegółowe informacje, co do władzy lub władz uważanych za właściwe oraz co do przedsięwziętych przez nie działań;

d) poza przedłożeniem zalecenia władzy lub władzom właściwym, żaden inny obowiązek nie ciąży na Członkach poza tym, że winni oni składać Dyrektorowi Generalnemu Międzynarodowego Biura Pracy w odpowiednich terminach zgodnie z tym, co postanowi Rada Administracyjna sprawozdania o stanie swego ustawodawstwa i praktyki dotyczącej kwestii, które stanowią przedmiot zalecenia, wyszczególniając, w jakiej mierze wprowadzono lub zamierza się wprowadzić w życie postanowienia zalecenia, oraz wskazując, jakie zmiany tych postanowień zostały uznane lub mogą być uznane za potrzebne, aby pozwolić im na przyjęcie lub stosowanie tych postanowień.

7. W przypadku państwa federalnego stosują się następujące postanowienia:

a) w stosunku do konwencji i zaleceń, co do których rząd federalny uważa, że zgodnie z jego ustrojem konstytucyjnym właściwa jest akcja w skali federalnej, zobowiązania państwa federalnego są takie same, jak zobowiązania Członków, którzy nie są państwami federalnymi;

b) w stosunku do konwencji i zaleceń, co do których rząd federalny uważa, iż zgodnie z jego ustrojem konstytucyjnym akcja co do ich całości lub części ze strony państw związkowych, prowincji lub kantonów jest bardziej właściwa niż akcja w skali federalnej, rząd federalny winien:

- wydać, zgodnie ze swoją konstytucją oraz konstytucjami danych państw związkowych, prowincji lub kantonów, stosowne postanowienia, aby te konwencje i zalecenia zostały przedłożone, najpóźniej w ciągu osiemnastu miesięcy od zamknięcia sesji Konferencji, właściwym władzom federalnym, stanowym, prowincjonalnym lub kantonalnym, celem przedsięwzięcia działań ustawodawczych lub jakichkolwiek innych;

- poczynić, z zastrzeżeniem zgody rządów stanowych, prowincjonalnych lub kantonalnych, kroki do ustanowienia periodycznych konsultacji między władzami federalnymi, z jednej strony, a władzami stanowymi, prowincjonalnymi lub kantonalnymi, z drugiej celem rozwinięcia wewnątrz państwa federalnego skoordynowanej akcji, mającej wprowadzić w życie postanowienia tych konwencji i zaleceń;

powiadomić Dyrektora Generalnego Międzynarodowego Biura Pracy o krokach poczynionych na mocy niniejszego artykułu, celem przedłożenia tych konwencji i zaleceń właściwym władzom federalnym, stanowym, prowincjonalnym lub kantonalnym, podając mu szczegółowe informacje o władzach uważanych za właściwe oraz o podjętych przez nie decyzjach,

- w przedmiocie każdej z tych konwencji, której nie ratyfikował, zobowiązany jest składać Dyrektorowi Generalnemu Międzynarodowego Biura Pracy w odpowiednich terminach, zgodnie z tym, co postanowi Rada Administracyjna sprawozdania dotyczące stanu ustawodawstwa i praktyki federacji, jej stanów, prowincji lub kantonów, wyszczególniając, w jakiej mierze wprowadzono lub zamierza się wprowadzić w życie wszelkie postanowienia konwencji w drodze ustawodawczej, administracyjnej, w drodze układów zbiorowych lub w jakikolwiek inny sposób;

- w przedmiocie każdego z tych zaleceń składać Dyrektorowi Generalnemu Międzynarodowego Biura Pracy - w odpowiednich terminach, zgodnie z tym, co postanowi Rada Administracyjna — sprawozdania o stanie ustawodawstwa i praktyki federacji oraz jej stanów, prowincji lub kantonów w kwestiach, które stanowią przedmiot zalecenia, wyszczególniając, w jakiej mierze wprowadzono lub zamierza się wprowadzić w życie postanowienia zalecenia oraz wskazując, jakie zmiany tych postanowień zostały uznane lub mogą być uznane za potrzebne, celem umożliwienia przyjęcia lub stosowania ich.

8. W żadnym razie uchwalenie konwencji lub zalecenia przez Konferencję lub ratyfikowanie konwencji przez Członka nie mogą mieć wpływu na żadną ustawę, decyzję, zwyczaj lub układ zapewniający zainteresowanym pracownikom warunki korzystniejsze aniżeli te, które przewiduje konwencja lub zalecenie

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Artykuł 22

Każdy Członek zobowiązuje się przedkładać do Międzynarodowego Biura Pracy roczne sprawozdania', o środkach przedsięwziętych w celu wykonania postanowień konwencji, których jest stroną- Sprawozdania te winny być zredagowane według formy i zawierać szczegóły, których zażąda Rada Administracyjna.

Artykuł 23

1. Dyrektor Generalny przedkłada na najbliższym posiedzeniu streszczenie informacji i sprawozdań przekazanych mu przez Członków z wykonania artykułów 19 i 222.

2. Każdy Członek doręcza organizacjom reprezentatywnym, uznanym za takie w rozumieniu art. 3, kopie informacji i sprawozdań przekazanych Dyrektorowi Generalnemu z wykonania artykułów 19 i 22. Znaczenie obowiązku przedkładania konwencji i zaleceń właściwej władzy (art. 19 ustępy 5—7 Konstytucji MOP) jest określone w Memorandum opracowanym przez Radę Administracyjną na prośbę Międzynarodowej Konferencji Pracy3. Memorandum to, które zawiera obszerne cytaty z raportów organów kontrolnych MOP, dotyczy w szczególności charakteru właściwej władzy i zakresu obowiązku przedkładania:

a) termin „właściwa władza" oznacza organ upoważniony do stanowienia prawa w odniesieniu do kwestii, których dotyczą konwencje i zalecenia, tj. jako zasada organ ustawodawczy;

b) konwencje i zalecenia muszą być przedkładane takiej władzy we wszystkich przypadkach, bez względu na fakt, czy wprowadzanie ich w życie jest rozważane, czy nie. Jeżeli chodzi o ratyfikacje międzynarodowych konwencji pracy, MOP zawsze uznaje, że niedopuszczalne jest ratyfikowanie z zastrzeżeniami. Praktyka Organizacji w tej sprawie jest podsumowana w Memorandum Międzynarodowego Biura Pracy, przygotowanym na prośbę Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w związku z Przypadkiem Genocide4.

Artykuły 24 i 25 Konstytucji Międzynarodowej Organizacji Pracy zawierają postanowienia dotyczące rozpatrywania zażaleń stowarzyszeń zawodowych pracodawców i pracowników o nieprzestrzeganiu ratyfikowanych konwencji.

Artykuły 26 do 29 i 31 do 34 Konstytucji dotyczą składania i badania skarg o nieprzestrzeganiu ratyfikowanych konwencji.

Art. 30 Konstytucji dotyczy działań, jakie mogą być podjęte w przypadku nieprzedłożenia konwencji i zaleceń właściwej władzy5. Postanowienia dotyczące interpretacji konwencji zawarte są w art. 37 Konstytucji. Bardziej szczegółowe informacje na temat procedur wykorzystywanych przy stosowaniu tych postanowień konstytucyjnych są zawarte w Manual on Procedures relating to International Labour Conventions and Recommendations (D. 31.J965, Rev. 1984}, które można otrzymać z Międzynarodowego Biura Pracy

________________________________________

1Zgodnie z decyzja podjeta przez Rade Administracyjna na 201. sesji (listopad 1976 r.), w zwiazku z gruntownym przegladem miedzynarodowych norm pracy, szczególowe sprawozdania ze stosowania ratyfikowanych konwencji sa teraz wymagane w rocznych, dwuletnich lub czteroletnich odstepach czasu, w zaleznosci od okolicznosci. Sprawozdanie ogólne jest wymagane co rok ze stosowania tych konwencji, z których nie sa wymagane sprawozdania szczególowe.

2 Zbiorcze informacje publikowane sa corocznie w nastepujacych raportach na Konferencje: Report III (Part I): Summary of Reports on Ratified Conventions; Report III (Part 2): Summary of Reports on Unratified Conventions and on Recommendations; Report III (Part 3): Summary of lnformation relating to the Submission to the Competent Authorities of Conventions and Recommendations Adopted by the International Labour Conference.

3 Patrz Memorandum concerning the Obligation to Submit Conventions and Recommendations to the Competent Authorities (Document Appl. 19 S. (Rev. 3). Patrz równiez: International Labour Conference, 26th Session, Philadelphia, 1944, Report l: Future Policy, Programme and Status o f the International Labour Organisation (Montreal, ILO, 1944), pp. 169-183, „The Nature of the Competent Authority Contemplated by article 19of the Constitution of the International Labour Organisation".

4 Patrz I.CJ. Pleadings, „Reservations to the Conventions on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide", s. 216-282.

5 W zwiazku z powyzszym nalezy przypomniec, ze przestrzeganie przez Panstwo Czlonkowskie obowiazków nalozonych przez konwencje i zalecenia lub ich dotyczacych jest równiez przedmiotem kontroli stalych organów utworzonych w tym celu w 1926 r. Ten staly mechanizm sklada sie z Komisji Niezaleznych Ekspertów (Komisji Ekspertów ds. stosowania konwencji i zalecen) i trójstronnego Komitetu Miedzynarodowej Konferencji Pracy (Komitet ds. stosowania norm), które badaja i komentuja informacje i sprawozdania przedlozone przez rzady. Raport Komisji Ekspertów jest publikowany corocznie na Konferencje (Report III (Part 4A)). Raport trójstronnego Komitetu ds. stosowania norm publikowany jest w Record of Proceeding kazdej sesji Miedzynarodowej Konferencji Pracy.