KONWENCJA Nr 4
MIEDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY
dotyczaca zatrudnienia kobiet w nocy

 

Data wejscia w zycie: 13 czerwca 1921.
Konwencja zostala zrewidowana w 1952 r. przez Konwencje Nr 103.
Sesja Konferencji:32

Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy,

zwołana w Waszyngtonie przez Rząd Stanów Zjednoczonych Ameryki w dniu 29 października 1919 r.,

postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski dotyczące zatrudnienia kobiet w nocy, która to sprawa stanowi trzeci punkt porządku dziennego sesji Waszyngtońskiej Konferencji,

postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę konwencji międzynarodowej,

przyjmuje następującą Konwencję, która otrzyma nazwę: Konwencja dotycząca pracy nocnej (kobiety), z 1919 r., do ratyfikacji przez Członków Międzynarodowej Organizacji Pracy, zgodnie z postanowieniami Konstytucji Międzynarodowej Organizacji Pracy:

Artykuł 1
1. Dla celów niniejszej Konwencji określenie „przedsiębiorstwa przemysłowe" obejmuje w szczególności:
a) kopalnie, kamieniołomy i inne przedsiębiorstwa wydobywcze minerałów z ziemi;
b) przedsiębiorstwa przemysłowe, w których produkty są wytwarzane, przerabiane, oczyszczane, naprawiane, zdobione, wykańczane, przygotowywane do sprzedaży, rozdrabniane lub niszczone, albo w których materiały ulegają przetwarzaniu, włączając budowę okrętów oraz wytwarzanie, przetwarzanie i przesyłanie energii elektrycznej lub transmisję jakiejkolwiek mocy napędowej;
c) budowę, odbudowę, konserwację, naprawę, przeróbkę lub burzenie wszelkich budowli, linii kolejowych, linii tramwajowych, przystani, doków, pirsów, kanałów, śródlądowych dróg wodnych, dróg, tuneli, mostów, wiaduktów, kolektorów, ścieków, studzien, instalacji telegraficznych lub telefonicznych, elektrowni, gazowni, wodociągów lub inne roboty budowlane, jak również prace przygotowawcze do wszelkich takich robót czy konstrukcji lub kładzenie pod nie fundamentów.
2. Właściwa władza każdego kraju ustali granicę podziału między przemysłem a handlem i rolnictwem.

Artykuł 2
1. Dla celów niniejszej Konwencji, określenie „noc” oznacza okres co najmniej jedenastu następujących po sobie godzin, obejmujący czas między godziną dziesiątą wieczorem a piątą rano.
2. W krajach, w których do chwili obecnej nie istnieją jeszcze przepisy dotyczące zatrudniania kobiet w przedsiębiorstwach przemysłowych w porze nocnej, rząd może ustalić, że określenie „noc” przejściowo, i maksymalnie przez okres trzech lat, będzie oznaczało okres tylko dziesięciu godzin, obejmujący czas między godziną dziesiątą wieczorem a piątą rano.

Artykuł 3
Kobiety, niezależnie od wieku, nie mogą być zatrudnione w nocy w żadnym przedsiębiorstwie przemysłowym, publicznym lub prywatnym, ani w żadnym z jego oddziałów, z wyjątkiem przedsiębiorstw, w których zatrudnieni są jedynie członkowie tej samej rodziny.

Artykuł 4
Artykuł 3 nie będzie stosowany:
a) w przypadku siły wyższej, gdy w jakimś przedsiębiorstwie powstanie przerwa w pracy, której nie można przewidzieć i która nie ma charakteru periodycznego,
b) w przypadku, gdy praca dotyczy surowców lub materiałów będących w trakcie obróbki, które ulegają szybkiemu psuciu się i kiedy nocna praca jest potrzebna dla uchronienia materiałów od nieuniknionego uszkodzenia.

Artykuł 5
W Indiach i Syjamie stosowanie art. 3 niniejszej Konwencji może zostać zawieszone przez rząd w odniesieniu do każdego przedsiębiorstwa przemysłowego, z wyjątkiem fabryk określonych przez ustawodawstwo krajowe. Międzynarodowe Biuro Pracy zostanie powiadomione o każdym przypadku takiego zawieszenia.

Artykuł 6
W przedsiębiorstwach przemysłowych, ulegających wpływom pór roku i we wszystkich przypadkach, kiedy wymagają tego nadzwyczajne okoliczności, okres nocny może być skrócony do dziesięciu godzin w ciągu 60 dni w roku.

Artykuł 7
W krajach, w których klimat czyni pracę dzienną szczególnie uciążliwą dla zdrowia, okres nocny może być krótszy od okresu ustalonego w poprzednich artykułach, pod warunkiem że odpoczynek zostanie zrekompensowany w ciągu dnia.

 * * *

Artykuły 8: Ratyfikacje: standardowe postanowienie końcowe.

 Artykuł 9: Deklaracje stosowania do terytoriów niemetropolitalnych .

Artykuł 10 i 11: Konwencja wejdzie w życie bezpośrednio po zarejestrowaniu dwóch ratyfikacji. Następnie Konwencja wejdzie w życie w stosunku do każdego Członka od daty zarejestrowania jego ratyfikacji.

Artykuł 12: Państwa ratyfikujące wprowadzą w życie postanowienia Konwencji nie później niż 1 lipca 1922 r.

Artykuł 13: Wypowiedzenie: jak w ust. 1 standardowego postanowienia końcowego .

Artykuł 14: Badanie potrzeby rewizji: standardowe postanowienie końcowe .

Artykuł 15: Teksty autentyczne: standardowe postanowienie końcowe .

2Patrz Zalacznik I

3Patrz Zalacznik II

4Patrz Zalacznik I

5Patrz Zalacznik I

6Patrz Zalacznik I