KONWENCJA Nr 26
MIEDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY

dotycząca ustanowienia metod ustalania płac minimalnych

Data wejścia w życie: 14 czerwca 1930 r.

Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy, zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 30 maja 1928 r. na jedenastej sesji,

postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski dotyczące metod ustalania płac minimalnych, która to sprawa stanowi pierwszy punkt porządku dziennego sesji,

postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę konwencji międzynarodowej,

przyjmuje dnia szesnastego czerwca tysiąc dziewięćset dwudziestego ósmego roku następującą Konwencję, która otrzyma nazwę: Konwencja dotycząca metod ustalania płac minimalnych, z 1928 r., do ratyfikacji przez Członków Międzynarodowej Organizacji Pracy, zgodnie z postanowieniami Konstytucji Międzynarodowej Organizacji Pracy:

Artykuł 1
1. Każdy Członek Międzynarodowej Organizacji Pracy, który ratyfikuje niniejszą Konwencję, zobowiązuje się ustanowić lub zachować metody pozwalające ustalać minimalne stawki płacy dla pracowników zatrudnionych w przemysłach lub w częściach przemysłów (a w szczególności w przemysłach nakładczych), gdzie nie istnieje skuteczny system ustalania płac w drodze zbiorowych układów pracy lub inaczej, i gdzie płace są wyjątkowo niskie.
2. Dla celów niniejszej Konwencji określenie „przemysły" oznacza przemysły przetwórcze oraz handel.

Artykuł 2
Każdy Członek, który ratyfikuje niniejszą Konwencję, będzie decydował dowolnie, po konsultacji z organizacjami pracodawców i pracowników, jeżeli takie istnieją dla danego przemysłu lub części przemysłu, do jakich przemysłów lub części przemysłów, a w szczególności do jakich przemysłów nakładczych lub części tych przemysłów będą stosowane metody ustalania płac minimalnych, przewidziane w art. 1.

Artykuł 3
1. Każdy Członek, który ratyfikuje niniejszą Konwencję, będzie określał dowolnie metody ustalania płac minimalnych, jak też sposobu ich stosowania.
2. Jednakże:
1) przed zastosowaniem metod do określonego przemysłu lub części przemysłu powinni być wysłuchani przedstawiciele zainteresowanych pracodawców i pracowników, w tym przedstawiciele ich odpowiednich organizacji, jeżeli takie istnieją, jak też wszystkie inne osoby mające pod tym względem specjalne kwalifikacje w związku ze swym zawodem lub ze swymi funkcjami, a do których właściwa władza uzna za wskazane się zwrócić;
2) pracodawcy i pracownicy powinni uczestniczyć w stosowaniu metod, w takiej formie i w zakresie, które mogą być określone przez ustawodawstwo krajowe, jednak we wszystkich przypadkach w równej liczbie i na równych warunkach;
3) minimalne stawki płac, które zostaną ustalone, będą obowiązkowe dla zainteresowanych pracodawców i pracowników; stawki te nie będą mogły być obniżone przez pracodawców i pracowników ani przez umowy indywidualne, ani przez zbiorowe układy pracy, z wyjątkiem ogólnego lub szczególnego zezwolenia właściwej władzy.

Artykuł 4
1. Każdy Członek, który ratyfikuje niniejszą Konwencję, powinien zastosować potrzebne środki za pomocą systemu kontroli i sankcji, aby z jednej strony zainteresowani pracodawcy i pracownicy znali obowiązujące minimalne stawki płac oraz aby, z drugiej strony, wypłacane rzeczywiście zarobki nie były niższe od minimalnych stawek, które powinny być stosowane.
2. Każdy pracownik, do którego powinny być stosowane stawki minimalne i który otrzymał zarobki niższe od tych stawek, powinien mieć prawo dochodzenia w drodze sądowej lub w innej drodze prawnej pokrycia należnej sumy w terminie, który może być ustalony przez ustawodawstwo krajowe.

Artykuł 5
Każdy Członek, który ratyfikuje niniejszą Konwencję, powinien każdego roku przedłożyć do Międzynarodowego Biura Pracy ogólne sprawozdanie, zawierające listę gałęzi przemysłów lub części przemysłów, w których są stosowane metody ustalania płac minimalnych oraz podające sposoby stosowania tych metod, jak też ich wyniki. Sprawozdanie to będzie zawierać zbiorcze dane o przybliżonej liczbie pracowników podlegających tej reglamentacji, ustalone stawki płac minimalnych oraz ewentualnie inne ważniejsze warunki określone w odniesieniu do stawek minimalnych.

* * *

Artykuły 6-11: Standardowe postanowienia końcowe , z wyjątkiem Powiadomienia Organizacji Narodów Zjednoczonych i Skutku zrewidowania Konwencji.