KONWENCJA Nr 34
MIEDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY

dotycząca płatnych biur pośrednictwa pracy

Data wejścia w życie: 18 października 1936 r.
Konwencja została zrewidowana w 1949 r. przez Konwencję Nr 96.
Od czasu wejścia w życie tej Konwencji, Konwencja Nr 34 nie jest już otwarta do ratyfikacji.

Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy, zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 8 czerwca 1933 r. na siedemnastej sesji,

postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski dotyczące płatnych biur pośrednictwa pracy, która to sprawa stanowi pierwszy punkt porządku dziennego sesji,

postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę konwencji międzynarodowej,

przyjmuje dnia dwudziestego dziewiątego czerwca tysiąc dziewięćset trzydziestego trzeciego roku następującą Konwencję która otrzyma nazwę: Konwencja dotycząca płatnych biur pośrednictwa pracy, z 1933 r., do ratyfikacji przez Członków Międzynarodowej Organizacji Pracy, zgodnie z postanowieniami Konstytucji Międzynarodowej Organizacji Pracy:

Artykuł 1

1. Dla celów niniejszej Konwencji określenie „płatne biuro pośrednictwa pracy" oznacza:
a) biura pośrednictwa pracy prowadzone w celach osiągnięcia zysku, czyli każdą osobę, towarzystwo, agencję lub inną organizację, służące za pośrednika przy dostarczaniu zatrudnienia pracownikowi lub pracownika pracodawcy, w celu osiągnięcia od jednego lub drugiego bezpośrednio lub pośrednio jakiegoś zysku finansowego lub korzyści materialnej; określenie to nie obejmuje gazet lub innych wydawnictw, chyba że są one wyłącznie lub głównie publikowane dla celów pośrednictwa między pracodawcami a pracownikami;
b) biura pośrednictwa pracy nie nastawione na osiąganie zysku, to znaczy biura pośrednictwa wszelkich towarzystw, instytucji, agencji czy innych organizacji, które jakkolwiek nie są prowadzone w celu osiągnięcia finansowych czy innych materialnych korzyści, to pobierają od pracodawcy lub pracownika za wyżej wymienione usługi opłatę wstępną, składkę okresową lub jakąkolwiek inną opłatę.
2. Niniejsza Konwencja nie będzie miała zastosowania do pośrednictwa pracy marynarzy.

Artykuł 2

1. Płatne biura pośrednictwa pracy prowadzone w celach zysku, wymienione w ust. la) poprzedniego artykułu, zostaną zlikwidowane w terminie trzech lat od wejścia w życie niniejszej Konwencji dla zainteresowanego Członka.
2. W okresie poprzedzającym likwidację:
a) nie będą tworzone żadne nowe płatne biura pośrednictwa pracy prowadzone w celach zysku;
b) płatne biura pośrednictwa pracy prowadzone w celach zysku będą podlegały nadzorowi właściwych władz i będą mogły pobierać tylko takie opłaty oraz obciążać kosztami, które zostały zatwierdzone przez wspomniane władze.

Artykuł 3

1. Właściwe władze mogą w wyjątkowych wypadkach dopuścić odstępstwa od postanowień ust.1 art. 2 niniejszej Konwencji, ale wyłącznie po konsultacji z zainteresowanymi organizacjami pracodawców i pracowników.
2. Wyłącznie z mocy niniejszego artykułu dopuszcza się wyjątki w odniesieniu do agencji realizujących potrzeby kategorii pracowników ściśle określonych przez ustawodawstwo krajowe, co do których pośrednictwo pracy jest prowadzone na specjalnych warunkach uzasadniających takie odstępstwo.
3. Z mocy niniejszego artykułu nie dopuszcza się tworzenia nowych płatnych biur pośrednictwa pracy po upływie okresu trzech lat, o których mowa w art. 2.
4. Wszystkie płatne biura pośrednictwa pracy, w odniesieniu do których zgodnie z niniejszym artykułem dopuszczono odstępstwa:
a) będą podlegały nadzorowi właściwych władz;
b) będą obowiązane posiadać roczną licencję, odnawianą według uznania właściwych władz w okresie nie przekraczającym dziesięciu lat;
c) będą mogły pobierać wyłącznie opłaty i obciążać kosztami w wysokości zatwierdzonej przez właściwe władze; oraz
d) będą mogły pośredniczyć w zatrudnianiu pracowników za granicą bądź werbować pracowników za granicę wyłącznie wtedy, gdy uprawnia ich do tego posiadana licencja oraz jeśli ich działania są prowadzone zgodnie z porozumieniem zawartym między zainteresowanymi państwami.

Artykuł 4

Płatne biura pośrednictwa pracy nie nastawione na osiągnięcie zysku, wymienione w ust. 1 b) art. 1:
a) będą obowiązane posiadać zezwolenie właściwych władz oraz będą podlegały nadzorowi tych władz;
b) nie będą mogły pobierać żadnych opłat wyższych od stawki określonej przez właściwe władze, pozostającej w ścisłym związku z poniesionymi kosztami; oraz
c) będą mogły pośredniczyć w zatrudnianiu pracowników za granicą bądź werbować pracowników za granicę wyłącznie na podstawie zezwolenia udzielonego przez właściwe władze oraz jeśli ich działania są prowadzone zgodnie z porozumieniem zawartym między zainteresowanymi państwami.

Artykuł 5

Płatne biura pośrednictwa pracy, wymienione w art. l niniejszej Konwencji, oraz każda osoba, towarzystwo, instytucja, agencja czy inna organizacja prywatna, na co dzień zajmująca się pośrednictwem, będą, nawet w wypadkach gdy nie pobierają opłat, składać właściwym władzom deklarację stwierdzającą, czy usługi w zakresie pośrednictwa są świadczone za darmo, czy za wynagrodzeniem.

Artykuł 6

Ustawodawstwo krajowe określi odpowiednie kary, włączając w razie potrzeby cofnięcie licencji lub zezwoleń zapewnionych przez niniejszą Konwencję, za wszelkie wykroczenia przeciwko postanowieniom powyższych artykułów lub innym czy przepisom prawnym wprowadzającym je w życie.

Artykuł 7

Roczne sprawozdania składane zgodnie z art. 22 Konstytucji Międzynarodowej Organizacji Pracy będą zawierały wyczerpujące informacje o wyjątkach dopuszczanych na podstawie art. 3.

* * *

Artykuły 8-14: Standardowe postanowienia końcowe2 .

2 Patrz Załącznik I.