KONWENCJA Nr 41
MIEDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY

dotycząca zatrudnienia kobiet w nocy (zrewidowana), z 1934 r.

Data wejścia w życie: 22 listopada 1936 r.
Konwencja została zrewidowana w 1948 r. przez Konwencję Nr 89 i w 1990 r. przez Konwencję Nr 171. Patrz również Protokół z 1990 r. do Konwencji Nr 89.
Od czasu wejścia w życie Konwencji Nr 89, Konwencja Nr 41 nie jest już otwarta do ratyfikacji.

Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy, zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 4 czerwca 1934 r. na osiemnastej sesji,

postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski dotyczące częściowej rewizji Konwencji dotyczącej zatrudnienia kobiet w nocy, przyjętej przez Konferencję na pierwszej sesji, która to sprawa stanowi siódmy punkt porządku dziennego sesji,

postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę konwencji międzynarodowej,

przyjmuje dnia dziewiętnastego czerwca tysiąc dziewięćset trzydziestego czwartego roku następującą Konwencję, która otrzyma nazwę: Konwencja dotycząca pracy nocnej (kobiety), zrewidowana, z 1934 r.

Artykuł 1

1. Dla celów niniejszej Konwencji określenie „przedsiębiorstwa przemysłowe" obejmuje w szczególności:
a) kopalnie, kamieniołomy i inne przedsiębiorstwa wydobywcze minerałów z ziemi;
b) przedsiębiorstwa przemysłowe, w których produkty są wytwarzane, przerabiane, oczyszczane, naprawiane, zdobione, wykańczane, przygotowywane do sprzedaży, rozdrabniane lub niszczone, albo w których materiały ulegają przetwarzaniu, włączając budowę okrętów oraz wytwarzanie, przetwarzanie i przesyłanie energii elektrycznej lub transmisję jakiejkolwiek mocy napędowej;
c) budowę, odbudowę, konserwację, naprawę, przeróbkę lub burzenie wszelkich budowli, linii kolejowych, linii tramwajowych, przystani, doków, pirsów, kanałów, śródlądowych dróg wodnych, dróg, tuneli, mostów, wiaduktów, kolektorów, ścieków, studzien, instalacji telegraficznych lub telefonicznych, elektrowni, gazowni, wodociągów lub inne roboty budowlane, jak również prace przygotowawcze do wszelkich takich robót czy konstrukcji lub kładzenie pod nie fundamentów;
d) przewóz osób lub towarów drogą lądową, kolejową, morską lub śródlądową drogą wodną, włączając przeładunek towarów w dokach, przystaniach, na nabrzeżach i w magazynach, ale z wyłączeniem transportu ręcznego.
2. Właściwa władza każdego kraju ustali granicę podziału między przemysłem a handlem i rolnictwem.

Artykuł 2

1. Dla celów niniejszej Konwencji, określenie „noc" oznacza okres co najmniej jedenastu następujących po sobie godzin, obejmujący czas między godziną dziesiątą wieczorem a piątą rano.
2. Zastrzega się, że tam gdzie występują okoliczności wyjątkowe, mające wpływ na pracowników zatrudnionych w określonej gałęzi przemysłu czy na specyficznym terenie, właściwe władze mogą, po konsultacji z zainteresowanymi organizacjami pracodawców i pracowników, zadecydować, że w przypadku kobiet zatrudnionych w tej gałęzi przemysłu czy na tym terenie, czas pomiędzy godziną jedenastą wieczorem a szóstą rano może zastąpić czas pomiędzy godziną dziesiątą wieczorem a piątą rano.
3. W krajach, w których do chwili obecnej nie istnieją jeszcze przepisy dotyczące zatrudniania kobiet w przedsiębiorstwach przemysłowych w porze nocnej, rząd może ustalić, że określenie „noc" przejściowo, i maksymalnie przez okres trzech lat, będzie oznaczało okres tylko dziesięciu godzin, obejmujący czas pomiędzy godziną dziesiątą wieczorem a piątą rano.

Artykuł 3

Kobiety, niezależnie od wieku, nie mogą być zatrudnione w nocy w żadnym przedsiębiorstwie przemysłowym, publicznym lub prywatnym, ani w żadnym z jego oddziałów, z wyjątkiem przedsiębiorstw, w których zatrudnieni są jedynie członkowie tej samej rodziny.

Artykuł 4

Artykuł 3 nie będzie miał zastosowania:
a) w przypadku siły wyższej, gdy w jakimś przedsiębiorstwie powstanie przerwa w pracy, której nie można było przewidzieć i która nie ma charakteru periodycznego;
b) w przypadku, gdy praca dotyczy surowców lub materiałów będących w trakcie obróbki, które ulegają szybkiemu psuciu się i kiedy nocna praca jest potrzebna dla uchronienia wymienionych materiałów od nieuniknionego uszkodzenia.

Artykuł 5

W Indiach i Syjamie stosowanie art. 3 niniejszej Konwencji może zostać zawieszone przez Rząd w odniesieniu do każdego przedsiębiorstwa przemysłowego, z wyjątkiem fabryk określonych przez ustawodawstwo krajowe. Międzynarodowe Biuro Pracy zostanie powiadomione o każdym przypadku takiego zawieszenia.

Artykuł 6

W przedsiębiorstwach przemysłowych, ulegających wpływom pór roku, i we wszystkich przypadkach, kiedy wymagają tego nadzwyczajne okoliczności, okres nocny może zostać skrócony do dziesięciu godzin przez 60 dni w roku.

Artykuł 7

W krajach, w których klimat czyni pracę dzienną szczególnie uciążliwą, okres nocny może być krótszy od okresu ustalonego w poprzednich artykułach, pod warunkiem, że odpoczynek zostanie zrekompensowany w ciągu dnia.

Artykuł 8

Niniejsza Konwencja nie ma zastosowania do kobiet zajmujących odpowiedzialne stanowiska kierownicze, które zazwyczaj nie wykonują pracy fizycznej.

* * *

Artykuły 9—15: Standardowe postanowienia końcowe 2.

2Patrz Załącznik I.