KONWENCJA Nr 59
MIEDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY

dotycząca najniższego wieku dopuszczania dzieci do pracy przemysłowej (zrewidowana)

Data wejścia w życie: 21 lutego 1941 r.
Konwencja została zrewidowana w 1973 r. przez Konwencję Nr 138 z zastrzeżeniem pewnych warunków (patrz art. 10 ust. 4 d) Konwencji Nr 138).

Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy, zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 3 czerwca 1937 r. na dwudziestej trzeciej sesji,

postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski dotyczące częściowej rewizji Konwencji dotyczącej najniższego wieku dopuszczania dzieci do pracy przemysłowej, przyjętej przez Konferencję na pierwszej sesji, która to sprawa stanowi szósty punkt porządku dziennego sesji,

postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę konwencji międzynarodowej,

przyjmuje dnia dwudziestego drugiego czerwca tysiąc dziewięćset trzydziestego siódmego roku następującą Konwencję, która otrzyma nazwę: Konwencja dotycząca najniższego wieku (przemysł) (zrewidowana), z 1937 r.

CZĘŚĆ I

POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 1

1. Dla celów niniejszej Konwencji określenie „przedsiębiorstwo przemysłowe" obejmuje w szczególności:
a) kopalnie, kamieniołomy i inne przedsiębiorstwa wydobywcze minerałów z ziemi;
b) przedsiębiorstwa przemysłowe, w których produkty są wytwarzane, przerabiane, oczyszczane, naprawiane, zdobione, wykańczane, przygotowywane do sprzedaży, rozdrabniane lub niszczone, albo w których materiały są przetwarzane, włączając budowę okrętów oraz wytwarzanie, przetwarzanie i przesyłanie energii elektrycznej lub transmisję jakiejkolwiek mocy napędowej;
c) budowę, odbudowę, konserwację, naprawę, przeróbkę lub burzenie wszelkich budowli, linii kolejowych, tramwajowych, przystani, doków, pirsów, kanałów, śródlądowych dróg wodnych, dróg, tuneli, mostów, wiaduktów, kolektorów, ścieków, studzien, instalacji telegraficznych lub telefonicznych, elektrowni, gazowni, wodociągów, lub inne roboty budowlane, jak również prace przygotowawcze do wszelkich takich robót czy konstrukcji lub kładzenie pod nie fundamentów;
d) przewóz osób lub towarów drogą lądową, kolejową, morską lub śródlądową drogą wodną, włączając przeładunek towarów w dokach, przystaniach, na nabrzeżach i w magazynach, ale z wyłączeniem transportu ręcznego.
2.Właściwa władza każdego kraju ustali granicę podziału między przemysłem a handlem i rolnictwem.

Artykuł 2

1. Dzieci poniżej lat piętnastu nie mogą być zatrudniane ani nie mogą pracować w przedsiębiorstwach przemysłowych, państwowych czy prywatnych lub w jakichkolwiek ich oddziałach.
2. Zastrzega się że, z wyjątkiem przypadków prac, które ze swojej natury lub z powodu warunków, w jakich są prowadzone, są niebezpieczne dla życia, zdrowia czy stanu moralnego zatrudnionych przy nich osób, ustawodawstwo krajowe może zezwolić na zatrudnienie takich dzieci w przedsiębiorstwach, w których zatrudnieni są wyłącznie członkowie rodziny pracodawcy.

Artykuł 3

Postanowienia niniejszej Konwencji nie będą miały zastosowania do pracy dzieci w szkołach technicznych, pod warunkiem, że praca ta będzie zatwierdzona i nadzorowana przez władzę publiczną.

Artykuł 4

W celu ułatwiania wprowadzania w życie postanowień niniejszej Konwencji, każdy pracodawca w przedsiębiorstwie przemysłowym będzie zobowiązany prowadzić rejestr wszystkich zatrudnionych przez siebie osób poniżej osiemnastu lat ze wskazaniem daty ich urodzenia.

Artykuł 5

1. W odniesieniu do prac, które ze swojej natury lub z powodu warunków, w których są prowadzone, są niebezpieczne dla życia, zdrowia czy stanu moralnego osób przy nich zatrudnionych, ustawodawstwo krajowe albo:
a) określi limit lub limity wiekowe wyższe niż piętnaście lat, dopuszczające do ich wykonywania osoby młode lub młodociane, lub
b) upoważni właściwą władzę do ustalania limitu czy limitów wiekowych wyższych niż piętnaście lat, dopuszczających do ich wykonywania osoby młode lub młodociane.
2. Roczne sprawozdania, składane zgodnie z art. 22 Konstytucji Międzynarodowej Organizacji Pracy, będą zawierały wyczerpujące informacje dotyczące limitu czy limitów wieku określonych przez ustawodawstwo krajowe, stosownie do lit. a) powyższego ustępu lub dotyczące działania podjętego przez właściwe władze w realizacji uprawnień przyznanych im stosownie do lit. b) powyższego ustępu, zależnie od przypadku.

CZĘŚĆ II

POSTANOWIENIA SPECJALNE DOTYCZĄCE NIEKTÓRYCH KRAJÓW

* * *

Artykuły 6-9: Zmiany dotyczące stosowania Konwencji w odniesieniu do Japonii, Indii i Chin oraz procedura ich nowelizacji.
Artykuły 10-16: Standardowe postanowienia końcowe 1 .

1 Patrz Załącznik I.