KONWENCJA Nr 89
MIEDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY

dotycząca pracy nocnej kobiet zatrudnionych w przemyśle (zrewidowana)

Data, wejścia w życie: 27 lutego 1951 r.
Konwencja była częściowo zrewidowana przez Protokół z 1990 r. (patrz następny dokument).
Konwencja pozostaje otwarta do ratyfikacji albo wraz z Protokołem, albo odrębnie.

Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy, zwołana do San Francisco przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 17 czerwca 1948 r. na trzydziestej pierwszej sesji,

postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski dotyczące częściowej rewizji Konwencji dotyczącej pracy nocnej kobiet, z 1919 r., przyjętej przez Konferencję na pierwszej sesji, jak też Konwencji dotyczącej pracy nocnej kobiet (zrewidowanej), z 1934 r., przyjętej przez Konferencję na osiemnastej sesji,

stwierdzając, że wnioski te zostaną ujęte w formę konwencji międzynarodowej,

przyjmuje dnia dziewiątego lipca tysiąc dziewięćset czterdziestego ósmego roku następującą Konwencję, która otrzyma nazwę: Konwencja dotycząca pracy nocnej (kobiety) (zrewidowana), z 1948 r.

CZĘŚĆ I

POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 1

1. Dla celów niniejszej Konwencji określenie „przedsiębiorstwa przemysłowe" obejmuje w szczególności:
a) kopalnie, kamieniołomy i inne przedsiębiorstwa wydobywcze minerałów z ziemi;
b) przedsiębiorstwa przemysłowe, w których produkty są wytwarzane, przerabiane, oczyszczane, naprawiane, zdobione, wykańczane, przygotowywane do sprzedaży, rozdrabniane lub niszczone, albo w których materiały ulegają przetwarzaniu, włączając budowę okrętów oraz wytwarzanie, przetwarzanie i przesyłanie energii elektrycznej lub transmisję jakiejkolwiek mocy napędowej;
c) przedsiębiorstwa budowlane i inżynierii cywilnej, w tym prace związane z budową, naprawą, konserwacją, przeróbką i rozbiórką.
2. Właściwa władza ustali granicę podziału między przemysłem z jednej strony, a rolnictwem, handlem i innymi pracami nieprzemysłowymi z drugiej strony.

Artykuł 2

Dla celów niniejszej Konwencji określenie „noc" oznacza okres co najmniej jedenastu następujących po sobie godzin, łącznie z przerwą ustaloną przez właściwą władzę, wynoszącą co najmniej siedem następujących po sobie godzin, przypadającą między godziną dwudziestą drugą a siódmą rano; właściwa władza może ustalić odmienne przerwy dla poszczególnych obszarów, przemysłów, przedsiębiorstw lub gałęzi przemysłów czy przedsiębiorstw, jednakże przed wyznaczeniem przerwy rozpoczynającej się po godzinie dwudziestej trzeciej skonsultuje się z zainteresowanymi organizacjami pracodawców i pracowników.

Artykuł 3

Kobiety niezależnie od wieku nie mogą być zatrudnione w nocy w żadnym przedsiębiorstwie przemysłowym publicznym lub prywatnym, ani w żadnym z jego oddziałów, z wyjątkiem przedsiębiorstw, w których zatrudnieni są jedynie członkowie tej samej rodziny.

Artykuł 4

Artykuł 3 nie będzie miał zastosowania:
a) w przypadku siły wyższej, gdy w jakimś przedsiębiorstwie powstanie przerwa w pracy, której nie można było przewidzieć i która nie ma charakteru periodycznego;
b) w przypadku, gdy praca dotyczy surowców lub materiałów będących w trakcie obróbki, które ulegają szybkiemu psuciu się, gdy jest to potrzebne dla uchronienia wymienionych materiałów od nieuniknionego uszkodzenia.

Artykuł 5

1. Gdy ze względu na szczególnie ważne okoliczności wymagać tego będzie interes państwowy, zakaz pracy nocnej kobiet będzie mógł być zawieszony na mocy decyzji rządu, po konsultacji z zainteresowanymi organizacjami pracodawców i pracowników.
2. O takim zawieszeniu zainteresowany rząd winien zawiadomić Dyrektora Generalnego Międzynarodowego Biura Pracy w swym rocznym sprawozdaniu ze stosowania Konwencji.

Artykuł 6

W przedsiębiorstwach przemysłowych, ulegających wpływom pór roku, i we wszystkich przypadkach, kiedy wymagają tego nadzwyczajne okoliczności, okres nocny, wymieniony w art. 2, może być skrócony do dziesięciu godzin przez sześćdziesiąt dni w roku.

Artykuł 7

W krajach, w których klimat czyni pracę dzienną szczególnie uciążliwą, okres nocny może być krótszy od okresu ustalonego w poprzednich artykułach, pod warunkiem że odpoczynek zostanie zrekompensowany w ciągu dnia.

Artykuł 8

Niniejsza Konwencja nie ma zastosowania do:
a) kobiet zajmujących odpowiedzialne stanowiska o charakterze kierowniczym lub technicznym;
b) kobiet zatrudnionych w służbie zdrowia lub służbie społecznej, nie wykonujących normalnie pracy fizycznej.

CZĘŚĆ II

POSTANOWIENIA SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE NIEKTÓRYCH KRAJÓW

Artykuł 9

W tych krajach, w których do zatrudnienia kobiet w nocy w przedsiębiorstwach przemysłowych nie stosuje się jeszcze żadnych przepisów państwowych, określenie „noc" może oznaczać przejściowo, w ciągu najwyżej trzech lat, według uznania rządu, okres jedynie dziesięciu godzin, obejmujący przerwę ustaloną przez właściwą władzę wynoszącą co najmniej siedem następujących po sobie godzin pomiędzy godziną dwudziestą drugą a siódmą rano.

* * *

Artykuły 10-12: Zmiany dotyczące stosowania Konwencji w odniesieniu do Indii i Pakistanu oraz procedury ich nowelizacji.

CZĘŚĆ III

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuły 13-20: Standardowe postanowienia końcowe 1.

1 Patrz Załącznik I.