PROTOKÓŁ z 1990 r. do
KONWENCJI Nr 89
MIEDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY

dotyczącej pracy nocnej kobiet (zrewidowanej)

Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy, zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 6 czerwca 1990 r. na siedemdziesiątej siódmej sesji, postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski dotyczące pracy nocnej, która to sprawa stanowi czwarty punkt porządku dziennego sesji;

postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę Protokołu do Konwencji dotyczącej pracy nocnej kobiet (zrewidowanej), z 1948 r. (określanej dalej jako „Konwencja"),

przyjmuje dnia dwudziestego szóstego czerwca tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego roku następujący Protokół, który otrzyma nazwę: Protokół z 1990 r. do Konwencji dotyczącej pracy nocnej kobiet (zrewidowanej), z 1948 r.

Artykuł 1

1.1) Ustawodawstwo krajowe, przyjęte po konsultacji z najbardziej reprezentatywnymi organizacjami pracodawców i pracowników, może przewidywać, że warianty czasu trwania okresu nocnego według jego definicji w art. 1 Konwencji, oraz wyłączenia z zakazu pracy nocnej zawarte w art. 2, mogą być wprowadzone decyzją właściwej władzy:
a) w określonej gałęzi działalności lub zawodzie, pod warunkiem, że reprezentatywne organizacje zainteresowanych pracodawców i pracowników zawarły porozumienie lub udzieliły swojej zgody;
b) w jednym lub w kilku określonych przedsiębiorstwach, które nie zostały objęte decyzją zgodnie z lit. a), pod warunkiem, że:
i) zostało zawarte porozumienie między pracodawcą i przedstawicielami zainteresowanych pracowników w zainteresowanym zakładzie lub przedsiębiorstwie;
ii) były konsultowane z reprezentatywnymi organizacjami pracodawców i pracowników zainteresowanej gałęzi działalności lub zawodu albo z najbardziej reprezentatywnymi organizacjami pracodawców i pracowników;
c) w określonym zakładzie, który nie został objęty decyzją podjętą zgodnie z lit. a), i w którym nie zostało osiągnięte porozumienie zgodnie z lit.b) i) powyżej, pod warunkiem że:
i) były konsultowane z przedstawicielami pracowników zakładu lub przedsiębiorstwa, jak również reprezentatywnymi organizacjami pracodawców i pracowników zainteresowanej gałęzi działalności lub zawodu albo najbardziej reprezentatywnymi organizacjami pracodawców i pracowników;
ii) właściwa władza upewniła się, że istnieją odpowiednie gwarancje w zakładzie w sferze bezpieczeństwa i higieny pracy, służb socjalnych oraz równość szans i traktowania pracownic;
iii) decyzja właściwej władzy będzie stosowana w określonym czasie i będzie mogła być wznowiona zgodnie z procedurą przewidzianą w podpunktach i) oraz ii) powyżej.
2) Dla celów niniejszego ustępu określenie „przedstawiacie pracowników" oznacza osoby, które są uznane za takie przez ustawodawstwo lub praktykę krajową, zgodnie z Konwencją dotyczącą przedstawicieli pracowników, z 1971 r.
2. Ustawodawstwo krajowe, o którym mowa w ust. l, określi okoliczności, w których takie warianty i wyłączenia mogą być dozwolone, oraz warunki, którym będą one podlegać.

Artykuł 2

1. Będzie zabronione stosowanie wariantów i wyłączeń dozwolonych zgodnie z art. 1 powyżej, w stosunku do pracownic w okresie poprzedzającym i następującym bezpośrednio po porodzie wynoszącym co najmniej 16 tygodni, z tego co najmniej 8 tygodni przed przewidywaną datą porodu. Ustawodawstwo krajowe może zezwolić na zniesienie tego na wyraźną prośbę zainteresowanej pracownicy, pod warunkiem, że zarówno jej zdrowie, jak też zdrowie jej dziecka nie będą narażone na niebezpieczeństwo .
2. Na podstawie zaświadczenia lekarskiego, które potwierdza taką konieczność ze względu na zdrowie matki lub dziecka, zakaz przewidziany w ust. 1 niniejszego artykułu będzie także miał zastosowanie do dodatkowych okresów, a mianowicie:
a) w czasie ciąży; lub
b) podczas określonego okresu czasu przedłużającego okres po porodzie, określony zgodnie z ust. l powyżej.
3. Podczas okresów, o których mowa w ustępach 1 i 2 niniejszego artykułu:
a) pracownica nie będzie mogła być zwolniona ani otrzymać wypowiedzenia z pracy, chyba że istnieją uzasadnione powody, nie związane z ciążą lub porodem;
b) dochód pracownicy będzie utrzymany na poziomie pozwalającym na zapewnienie utrzymania jej samej i jej dziecka na odpowiednim poziomie życia. Utrzymanie tego dochodu może być zabezpieczone poprzez zatrudnienie pracownicy w pracy dziennej, przedłużenie urlopu macierzyńskiego, przyznanie świadczeń z zabezpieczenia społecznego, albo przez inne odpowiednie środki lub połączenie tych środków.
4. Postanowienia ustępów 1, 2 i 3 niniejszego artykułu nie będą prowadzić do zmniejszenia ochrony i świadczeń związanych z urlopem macierzyńskim.

Artykuł 3

Informacja na temat wariantów i wyłączeń wprowadzonych stosownie do niniejszego Protokołu będzie włączona do sprawozdań ze stosowania Konwencji, przedkładanych zgodnie z art. 22 Konstytucji Międzynarodowej Organizacji Pracy.

Artykuł 4

1. Członek może ratyfikować niniejszy Protokół przy ratyfikacji Konwencji lub w każdym innym okresie po jej ratyfikacji, informując Dyrektora Generalnego Międzynarodowego Biura Pracy o formalnej ratyfikacji tego Protokołu w celu jej zarejestrowania. Ratyfikacja ta wejdzie w życie po upływie dwunastu miesięcy od daty jej zarejestrowania przez Dyrektora Generalnego. Następnie Konwencja, uzupełniona artykułami od l do 3 niniejszego Protokołu, będzie wiążąca w stosunku do zainteresowanego Członka.
2. Dyrektor Generalny Międzynarodowego Biura Pracy zawiadomi wszystkich Członków Międzynarodowej Organizacji Pracy o zarejestrowaniu wszystkich ratyfikacji niniejszego Protokołu, o których został poinformowany przez strony tej Konwencji.
3. Dyrektor Generalny Międzynarodowego Biura Pracy udzieli Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych w celu zarejestrowania, zgodnie z art. 102 Karty Narodów Zjednoczonych, wyczerpujących informacji o wszystkich ratyfikacjach, które zarejestrował zgodnie z postanowieniami ust. l niniejszego artykułu.

Artykuł 5

Teksty angielski i francuski niniejszego Protokołu są jednakowo autentyczne.