KONWENCJA Nr 94
MIEDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY

dotycząca postanowień o pracy w umowach zawieranych przez władze publiczne

Data wejścia w życie: 20 września 1952 r.

Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy, zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 8 czerwca 1949 r. na trzydziestej drugiej sesji,

postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski, dotyczące postanowień o pracy w umowach zawieranych przez władze publiczne, która to sprawa stanowi szósty punkt porządku dziennego sesji,

postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę konwencji międzynarodowej,

przyjmuje dnia dwudziestego dziewiątego czerwca tysiąc dziewięćset czterdziestego dziewiątego roku niniejszą Konwencję, która otrzyma nazwę: Konwencja dotycząca postanowień o pracy (umowy publiczne), z 1949 r.

Artykuł 1

1. Niniejsza Konwencja ma zastosowanie do umów spełniających następujące warunki:
a) przynajmniej jedną ze stron umowy jest władza publiczna;
b) realizacja umowy powoduje:
i) wydatkowanie funduszów przez władzę publiczną,
ii) zatrudnianie pracowników przez drugą stronę umowy;
c) umowę zawiera się w celu:
i) budowy, przebudowy, naprawy lub rozbiórki obiektów publicznych, ii) wyrobu, montażu, obróbki lub transportu materiałów lub narzędzi, iii) wykonywania lub świadczenia usług;
d) umowa zawierana jest przez władzę centralną Członka Międzynarodowej Organizacji Pracy, którego niniejsza Konwencja obowiązuje.
2. Właściwa władza ustali, w jakim stopniu i z zachowaniem jakich warunków niniejsza Konwencja będzie miała zastosowanie do umów zawieranych przez władze inne niż centralne.
3. Niniejsza Konwencja ma zastosowanie do robót wykonywanych przez podwykonawców, wykonawców lub cesjonariuszy umów; właściwa władza zastosuje odpowiednie środki w celu zapewnienia stosowania postanowień niniejszej Konwencji do wymienionych robót.
4. Umowy powodujące wydatki z funduszów publicznych w wysokości nie przekraczającej granicy ustalonej przez właściwą władzę po konsultacji z zainteresowanymi organizacjami pracodawców i pracowników, tam gdzie takie organizacje istnieją, będą mogły być wyłączone ze stosowania postanowień niniejszej Konwencji.
5. Właściwa władza będzie mogła po konsultacji z zainteresowanymi organizacjami pracodawców i pracowników tam, gdzie takie organizacje istnieją, wyłączyć ze stosowania postanowień niniejszej Konwencji osoby zajmujące stanowiska kierownicze lub stanowiska o charakterze technicznym czy naukowym, których warunki zatrudnienia nie są regulowane przez ustawodawstwo krajowe, umowę zbiorową lub orzeczenie arbitrażowe, a które zazwyczaj nie wykonują pracy fizycznej.

Artykuł 2

1. Umowy, do których mają zastosowanie postanowienia niniejszej Konwencji, będą zawierać postanowienia zapewniające danym pracownikom płace (włączając w to dodatki), czas trwania pracy i inne warunki pracy nie mniej korzystne niż warunki ustalone dla pracy tego samego rodzaju w danym zawodzie lub w danym przemyśle tego samego rejonu:
a) w drodze układu zbiorowego lub innej przyjętej procedury rokowań między organizacjami pracodawców i pracowników reprezentującymi znaczną część pracodawców i pracowników danego zawodu lub danego przemysłu, albo
b) w drodze orzeczenia arbitrażowego, albo
c) w drodze ustawodawstwa krajowego.
2. Gdy w rejonie, w którym praca jest wykonywana, warunki pracy wymienione w poprzednim ustępie nie są regulowane jednym ze sposobów wskazanych powyżej, to postanowienia, jakie zawierać będą umowy, zapewnią danym pracownikom płace (włączając w to dodatki), czas trwania pracy i inne warunki pracy nie mniej korzystne niż:
a) warunki ustalone w drodze układu zbiorowego lub innej przyjętej procedury rokowań, w drodze orzeczenia arbitrażowego lub ustawodawstwa krajowego dla pracy tego samego rodzaju w danym zawodzie lub przemyśle w najbliższym podobnym rejonie,
b) ogólny poziom przestrzegany przez pracodawców należących do tego samego zawodu lub gałęzi przemysłu co strona, z którą zawierana jest umowa i znajdujących się w podobnych warunkach.
3. Postanowienia, jakie mają zawierać umowy oraz wszelkie ich zmiany powinny być ustalone przez właściwą władzę w sposób uważany za najlepiej dostosowany do warunków krajowych, po konsultacji z zainteresowanymi organizacjami pracodawców i pracowników, tam gdzie takie organizacje istnieją.
4. Właściwe władze zastosują odpowiednie środki umożliwiające ogłaszanie warunków umowy lub jakiekolwiek inne w celu dania możliwości starającym się o zawarcie umowy zapoznania się z treścią postanowień artykułów tej umowy.

Artykuł 3

Jeżeli odpowiednie przepisy dotyczące zdrowia, bezpieczeństwa i bytu pracowników zatrudnionych przy realizacji umów nie są już stosowane na mocy ustawodawstwa krajowego, układu zbiorowego lub orzeczenia arbitrażowego, właściwa władza powinna zastosować odpowiednie środki dla zapewnienia danym pracownikom sprawiedliwych i właściwych warunków zdrowia, bezpieczeństwa i bytu.

Artykuł 4

Ustawy, przepisy i inne akty służące do wprowadzenia w życie postanowień niniejszej Konwencji:
a) powinny:
i) być podane do wiadomości wszystkich zainteresowanych,
ii) wymieniać osoby odpowiedzialne za ich wykonanie,
iii) wymagać wywieszania ogłoszeń w miejscach
widocznych w zakładach i innych miejscach pracy w celu informowania pracowników o warunkach ich pracy;
b) powinny przewidywać, jeżeli nie obowiązują inne przepisy zapewniające skuteczne stosowanie wymienionych postanowień:
i) prowadzenie odpowiednich wykazów wskazujących czas trwania pracy i płace wypłacane danym pracownikom,
ii) system inspekcji mogący zapewnić ich skuteczne stosowanie.

Artykuł 5

1. Odpowiednie sankcje, w formie odmowy zawierania umów lub we wszelkiej innej formie będą stosowane w razie naruszenia przestrzegania i stosowania postanowień o pracy w umowach publicznych.
2. Zostaną zastosowane odpowiednie środki przez wstrzymanie wypłat należnych na podstawie umowy, bądź w jakikolwiek inny sposób, aby zapewnić danym pracownikom otrzymywanie należnych im płac.

Artykuł 6

Roczne sprawozdania, przedkładane zgodnie z art. 22 Konstytucji Międzynarodowej Organizacji Pracy, będą zawierały pełne informacje o zastosowanych środkach w celu wprowadzenia w życie postanowień niniejszej Konwencji.

Artykuł 7

1. Jeśli w skład terytorium Członka wchodzą rozległe rejony, w stosunku do których, ze względu na małe zaludnienie lub stan ich rozwoju, właściwa władza nie widzi możliwości stosowania postanowień niniejszej Konwencji, może ona po konsultacji z zainteresowanymi organizacjami pracodawców i pracowników tam, gdzie takie organizacje istnieją, wyłączyć takie rejony ze stosowania niniejszej Konwencji całkowicie, bądź z wyjątkami, które uzna za stosowne wprowadzić odnośnie niektórych przedsiębiorstw lub niektórych prac.
2. Każdy Członek, zgodnie z art. 22 Konstytucji Międzynarodowej Organizacji Pracy, wymieni w swoim pierwszym rocznym sprawozdaniu ze stosowania niniejszej Konwencji wszystkie rejony, w stosunku do których zechce skorzystać z postanowień niniejszego artykułu, a także poda motywy, dla których zamierza skorzystać z tych postanowień. Żaden Członek nie będzie mógł następnie korzystać z postanowień niniejszego artykułu w stosunku do innych rejonów, nie wymienionych przez niego w powyższym sprawozdaniu.
3. Każdy Członek korzystający z postanowień niniejszego artykułu, w ciągu trzech lat i po konsultacji z zainteresowanymi organizacjami pracodawców i pracowników tam, gdzie takie organizacje istnieją, rozpatrzy powtórnie możliwość rozszerzenia stosowania postanowień niniejszej Konwencji na rejony wyłączone na podstawie ust. l.
4. Każdy Członek korzystający z postanowień niniejszego artykułu wymieni w swoich następnych sprawozdaniach rocznych rejony, w stosunku do których zrzeka się on prawa korzystania z wyżej wymienionych postanowień oraz wszystkie swoje przedsięwzięcia poczynione w tych rejonach, które pozwolą na stopniowe stosowanie tam postanowień niniejszej Konwencji.

Artykuł 8

Właściwa władza może, po konsultacji z zainteresowanymi organizacjami pracodawców i pracowników tam, gdzie takie organizacje istnieją, przejściowo zawiesić stosowanie postanowień niniejszej Konwencji, w przypadkach siły wyższej lub wydarzeń zagrażających bezpieczeństwu lub dobrobytowi kraju.

Artykuł 9

1. Niniejsza Konwencja nie ma zastosowania do umów zawartych przed jej wejściem w życie dla danego Członka.
2. Wypowiedzenie niniejszej Konwencji nie naruszy jej postanowień zastosowanych do umów zawartych przed tym, jak wypowiedzenie to nabrało mocy.

* * *

Artykuły 10, 11, 14—19: Standardowe postanowienia końcowe 1.

Artykuły 12 i 13: Deklaracje stosowania do terytoriów niemetropolitalnych 2.

1 Patrz Załącznik I.
2 Patrz Załącznik II.