KONWENCJA Nr 126
MIĘDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY
dotycząca pomieszczeń załogi na statkach rybackich

Data wejścia w życie: 6 listopada 1968 r.

Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy, zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu l czerwca 1966 r. na pięćdziesiątej sesji,

postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski dotyczące pomieszczenia załogi na statkach rybackich, która to sprawa stanowi szósty punkt porządku dziennego sesji,

postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę konwencji międzynarodowej,

przyjmuje dnia dwudziestego pierwszego czerwca tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego szóstego roku następującą Konwencję, która otrzyma nazwę: Konwencja dotycząca pomieszczeń załogi na statkach rybackich, z 1966 r.:

CZĘŚĆ I

POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 1

1. Niniejsza Konwencja ma zastosowanie do wszystkich statków i łodzi morskich o napędzie mechanicznym, niezależnie od ich rodzaju, będących własnością publiczną lub prywatną, przeznaczonych do połowów morskich na wodach słonych i zarejestrowanych na terytorium, na którym niniejsza Konwencja obowiązuje.
2. Ustawodawstwo krajowe określi, kiedy statki i łodzie są uważane za statki morskie w rozumieniu niniejszej Konwencji.
3. Niniejsza Konwencja ma zastosowanie do statków i łodzi o pojemności mniejszej niż 75 ton; jednakże, jeżeli właściwa władza zadecyduje, po konsultacjach z organizacjami armatorów statków rybackich i organizacjami rybaków, jeżeli takie istnieją, że jest to słuszne i wykonalne, Konwencja będzie miała zastosowanie do statków i łodzi o pojemności od 25 do 75 ton.
4. Właściwa władza może, po konsultacjach z organizacjami armatorów statków rybackich i organizacjami rybaków, jeżeli takie istnieją, zastosować dla potrzeb niniejszej Konwencji kryterium długości statku zamiast jego tonażu; w tym przypadku Konwencja nie ma zastosowania do statków i łodzi o długości mniejszej niż 24,4 metra (80 stóp). Jednakże, jeżeli właściwa władza zadecyduje, po konsultacjach z organizacjami armatorów statków rybackich i organizacjami rybaków, jeżeli takie istnieją, że jest to słuszne i wykonalne, Konwencja będzie miała zastosowanie do statków i łodzi o długości od 13,7 do 24,4 metrów (45 do 80 stóp).
5. Niniejsza Konwencja nie ma zastosowania do:
a) statków i łodzi używanych normalnie do rybołówstwa sportowego i rekreacyjnego;
b) statków i łodzi, których głównym źródłem napędu jest żagiel, ale wyposażonych dodatkowo w silniki;
c) statków i łodzi przeznaczonych do polowania na wieloryby lub do podobnych celów;
d) statków do poszukiwania lub ochrony łowisk rybnych.
6. Następujące postanowienia niniejszej Konwencji nie mają zastosowania do statków, które normalnie wracają do swojego portu macierzystego w czasie krótszym niż trzydzieści sześć godzin i, których załoga nie mieszka stale na statku w czasie przebywania w porcie:
a) art. 9 ust. 4;
b) art. 10;
c) art. 11;
d) art. 12;
e) art. 13 ust. 1;
f) art. 14;
g) art. 16.
Jednakże statki te będą wyposażone w wystarczające instalacje sanitarne i w urządzenia umożliwiające przygotowywanie i spożywanie posiłków oraz odpoczynek.
7. Pewne odstępstwa od pełnego stosowania postanowień Części III niniejszej Konwencji mogą mieć miejsce w stosunku do każdego statku, jeżeli właściwa władza, po konsultacjach z organizacjami armatorów statków rybackich i organizacjami rybaków, jeżeli takie istnieją, uzna, że zmiany wynikające z odstępstwa spowodują korzyści, których efektem będzie uzyskanie warunków w całości nie mniej korzystnych od tych, jakie wynikałyby z pełnego zastosowania Konwencji. Szczegółowe dane o wszelkich odstępstwach tego rodzaju zostaną zakomunikowane przez zainteresowanego Członka Dyrektorowi Generalnemu Międzynarodowego Biura Pracy, który zawiadomi o tym Członków Międzynarodowej Organizacji Pracy.

Artykuł 2

Dla celów niniejszej Konwencji:
a) określenie ,,statek rybacki" lub ,,statek" oznacza każdy statek lub łódź, do których Konwencja ma zastosowanie;
b) określenie „tony" oznacza tony rejestrowe brutto;
c) określenie „długość" oznacza długość między punktem przecięcia się przedniej krawędzi dziobnicy i linii przedłużenia pokładu, z jednej strony, a tylną krawędzią głowicy konstrukcji nośnej steru lub przednią krawędzią osi steru, w przypadku braku konstrukcji nośnej steru, z drugiej strony;
d) określenie „oficer" oznacza osobę inną niż szyper, posiadającą stopień oficerski na mocy ustawodawstwa krajowego lub, w braku takiego ustawodawstwa, na mocy układów zbiorowych lub zwyczaju;
e) określenie „marynarz" oznacza członka załogi innego niż oficer; f) określenie „pomieszczenia załogi" obejmuje sypialnie, jadalnie i urządzenia sanitarne przeznaczone do użytku załogi;
g) określenie „ustalony" oznacza ustalony przez ustawodawstwo krajowe lub właściwą władzę;
h) określenie „uznany" oznacza uznany przez właściwą władzę;
i) określenie „ponownie rejestrowany" oznacza ponownie rejestrowany, z jednoczesną zmianą bandery i własności statku.

Artykuł 3

1. Każdy Członek, związany niniejszą Konwencją, zobowiązuje się do utrzymania w mocy ustawodawstwa zapewniającego stosowanie postanowień zawartych w Części II, III i IV niniejszej Konwencji.
2. Ustawodawstwo to:
a) zobowiąże właściwą władzę do zawiadamiania wszystkich zainteresowanych o postanowieniach, jakie zostaną przyjęte;
b) określi osoby odpowiedzialne za zapewnienie stosowania tego ustawodawstwa;
c) zapewni utrzymanie systemu inspekcji w celu skutecznego przestrzegania przyjętych postanowień;
d) ustali odpowiednie sankcje za każde wykroczenie;
e) zobowiąże właściwą władzę do okresowego konsultowania się z organizacjami armatorów statków rybackich i organizacjami rybaków, jeżeli takie istnieją, w celu opracowania regulaminów oraz współdziałania, tak jak to będzie tylko możliwe, ze stronami zainteresowanymi we wprowadzeniu tych regulaminów w życie.

CZĘŚĆ II

OPRACOWANIE PLANÓW I KONTROLA POMIESZCZEŃ ZAŁOGI

Artykuł 4

Przed rozpoczęciem budowy statku rybackiego i przed dokonaniem poważniejszej modyfikacji lub przebudowy pomieszczeń załogi na statku rybackim już istniejącym, szczegółowe plany tych pomieszczeń wraz z wszelkimi niezbędnymi informacjami będą przedkładane właściwej władzy do zatwierdzenia.

Artykuł 5

1. Właściwa władza przeprowadzi inspekcję na każdym statku rybackim, w celu upewnienia się, czy pomieszczenia załogi odpowiadają warunkom wymaganym przez ustawodawstwo, w przypadku gdy:
a) dokonywana będzie pierwsza rejestracja lub ponowna rejestracja statku;
b) pomieszczenia załogi na statku zostały poważnie zmodyfikowane lub przebudowane; albo
c) jakakolwiek organizacja rybaków, uznana i reprezentująca całą załogę lub jej część, bądź ustalona liczba lub procent członków załogi, złoży skargę do właściwej władzy, w ustalonej formie i wystarczająco wcześnie, aby nie spowodować opóźnienia statku rybackiego, że pomieszczenia załogi nie są zgodne z postanowieniami Konwencji.
2. Właściwa władza będzie mogła dokonywać okresowych inspekcji tak często, jak uzna to za właściwe.

CZĘŚĆ III

PRZEPISY DOTYCZĄCE POMIESZCZEŃ ZAŁOGI

Artykuł 6

1. Rozmieszczenie i konstrukcja pomieszczeń załogi, dostęp do nich i ich położenie w stosunku do innych części statku rybackiego powinny być takie, żeby zapewniały wystarczające bezpieczeństwo, ochronę przed niepogodą i morzem, jak również dostateczną izolację przed wysoką i niską temperaturą, przed nadmiernym hałasem i zapachami lub wyziewami pochodzącymi z innych części statku.
2. Poszczególne części pomieszczeń załogi powinny posiadać wyjścia zapasowe, jeżeli to jest niezbędne.
3. W miarę możliwości, należy unikać wszelkich otworów łączących bezpośrednio sypialnie z ładowniami na ryby lub na mączkę rybną, z halami maszyn i kotłowniami, z kuchniami, magazynami lamp i farb, z magazynami pokładowymi i maszynowymi oraz z innymi magazynami ogólnymi, z suszarniami, z umywalniami ogólnymi i z ubikacjami. Części grodzi, oddzielające te pomieszczenia od sypialni, jak również grodzie zewnętrzne tych ostatnich, będą odpowiednio wykonane ze stali lub z każdego innego zatwierdzonego materiału i będą wodo- i gazoszczelne.
4. Grodzie zewnętrzne sypialni i jadalni będą zaopatrzone w odpowiednią izolację cieplną. Obudowy maszyn, jak również grodzie oddzielające kuchnie i inne pomieszczenia, z których wydziela się ciepło, będą odpowiednio izolowane we wszystkich przypadkach, gdzie to ciepło stwarza niewygodę w przyległych pomieszczeniach i przejściach. Zostaną również podjęte środki w celu zapewnienia ochrony przed skutkami ciepła wydzielanego przez rurociągi doprowadzające parę i ciepłą wodę.
5. Wewnętrzne grodzie będą wykonane z zatwierdzonego materiału, wykluczającego gnieżdżenie się w nim robactwa.
6. Sypialnie, jadalnie, świetlice i przejścia, znajdujące się w części wydzielonej dla załogi, będą odpowiednio izolowane, tak aby nie dopuścić do skraplania się wody lub do zbyt wysokiej temperatury.
7. Główne rurociągi parowe i ujścia wodociągów, jak również inne podobne urządzenia pomocnicze nie będą mogły przechodzić przez pomieszczenia załogi, ani przez przejścia prowadzące do tych pomieszczeń, chyba że technicznie nie dałoby się tego uniknąć. W tym ostatnim przypadku, orurowanie powinno być odpowiednio izolowane i obudowane.
8. Klapy i oszalowania wewnętrzne statku będą wykonane z materiału, którego powierzchnia będzie mogła być w łatwy sposób utrzymana w czystości. Nie należy stosować desek łączonych rowkowo i wpustowe oraz wszelkich innych konstrukcji umożliwiających gnieżdżenie się robactwa.
9. Właściwa władza ustali, w jakim stopniu należy zastosować w budowie pomieszczenia środki przeciwpożarowe zapobiegawcze i uniemożliwiające rozprzestrzenianie się pożarów.
10. Powierzchnie ścian i sufity w sypialniach i jadalniach powinny umożliwiać łatwe utrzymanie ich w czystości, a jeżeli są malowane, powinny być w jasnym kolorze; bielenie wapnem będzie zakazane.
11. Powierzchnie ścian będą odświeżane lub odnawiane, gdy zajdzie tego potrzeba.
12. Pokład w każdym pomieszczeniu przeznaczonym dla załogi powinien być z zatwierdzonego materiału i mieć zatwierdzoną konstrukcję oraz powierzchnię odporną na wilgoć i łatwą do utrzymania w stanie czystości.
13. Pokłady odsłonięte, znajdujące się nad pomieszczeniami załogi, powinny być pokryte izolacją drewnianą lub z materiału o tych samych właściwościach.
14. Jeżeli pokrycie pokładu będzie wykonane z materiału mieszanego, miejsce jego połączenia ze ścianami będzie zaokrąglone tak, aby nie dopuścić do powstawania szczelin.
15. Przewidziane będą odpowiednie urządzenia do odpływu wody.
16. Zostaną zastosowane wszelkie możliwe środki w celu niedopuszczenia do przedostawania się much i innych owadów do pomieszczeń załogi.

Artykuł 7

1. Sypialnie i jadalnie będą odpowiednio wietrzone.
2. System wentylacji będzie regulowany tak, aby powietrze odpowiadało niezbędnym warunkom i aby było zapewnione wystarczające jego krążenie podczas każdej pogody i w każdym klimacie.
3. Każdy statek rybacki, przeznaczony do regularnej żeglugi w strefie tropikalnej lub w innych strefach, gdzie występują podobne warunki klimatyczne, będzie wyposażony, w miarę jak będą tego wymagały wymienione warunki, zarówno w urządzenia do wentylacji mechanicznej, jak i w wentylatory elektryczne, przy czym tylko jedno z tych urządzeń będzie mogło być używane w miejscach, w których zapewni ono zadowalającą wentylację.
4. Każdy statek rybacki, przeznaczony do żeglugi poza wymienionymi strefami, będzie wyposażony bądź w system wentylacji mechanicznej, bądź w wentylatory elektryczne. Właściwa władza będzie mogła wyłączyć stosowanie tego postanowienia w odniesieniu do każdego statku pływającego normalnie na zimnych wodach półkuli północnej lub południowej.
5. Siła napędowa, potrzebna do działania systemów wentylacji wymienionych w ustępach 3 i 4, powinna być zapewniona, w miarę jak to jest wykonalne, przez cały czas przebywania lub pracy załogi na statku i gdy warunki tego wymagają.

Artykuł 8

1. W pomieszczeniach załogi będzie przewidziana odpowiednia instalacja ogrzewania, w miarę jak będą tego wymagały warunki klimatyczne.
2. Instalacja ogrzewania powinna działać, w miarę jak to jest wykonalne, w czasie przebywania lub pracy załogi na statku i jeżeli warunki tego wymagają.
3. Systemy ogrzewania z płomieniem odkrytym będą zakazane.
4. Instalacja ogrzewania powinna mieć zdolność utrzymania w pomieszczeniach załogi temperatury na zadowalającym poziomie w normalnych warunkach pogody i klimatu, z jakimi statek może się spotykać w czasie żeglugi; właściwa władza powinna określić, jakie warunki mają być w tym celu spełnione.
5. Grzejniki i inne urządzenia do ogrzewania będą umieszczone - i w razie potrzeby zaopatrzone w osłonę i wyposażone w urządzenia ochronne - w taki sposób, aby uniemożliwiały powstanie pożaru oraz aby nie stanowiły źródła zagrożenia lub niewygody dla osób zajmujących pomieszczenia.

Artykuł 9

1. Wszelkie pomieszczenia przeznaczone dla załogi będą właściwie oświetlone. Minimalny stopień oświetlenia naturalnego w pomieszczeniach mieszkalnych powinien być taki, aby osoba o normalnym wzroku mogła, przy pogodzie widnej i w pełni dnia, czytać zwykłą gazetę drukowaną, w każdym dostępnym miejscu przebywania. Jeżeli nie będzie możliwe uzyskanie odpowiedniego oświetlenia naturalnego, należy zainstalować system sztucznego oświetlenia dający ten sam rezultat.
2. Każdy statek będzie wyposażony, w miarę możliwości, w instalację pozwalającą na oświetlenie pomieszczeń załogi światłem elektrycznym. Jeżeli na statku nie ma dwóch niezależnych źródeł wytwarzania energii elektrycznej, należy przewidzieć dodatkowy system oświetlenia zapasowego w postaci lamp lub aparatów oświetleniowych odpowiedniego typu.
3. Oświetlenie sztuczne będzie rozmieszczone w taki sposób, aby zajmujący pomieszczenie mogli z niego maksymalnie korzystać.
4. Poza ogólnym oświetleniem kabiny, przy każdej koi powinno znajdować się oświetlenie indywidualne, umożliwiające czytanie. 5. Ponadto, w sypialni w czasie nocy powinno być przewidziane stałe oświetlenie niebieskawe.

Artykuł 10

1. Sypialnie będą umiejscowione w części środkowej statku lub na rufie; w szczególnych przypadkach właściwa władza będzie mogła zezwolić na urządzenie sypialni w przedniej części statku — ale w żadnym wypadku przed grodzą zderzeniową — jeżeli każde inne położenie byłoby nierozsądne lub niepraktyczne ze względu na typ statku, jego rozmiary lub zadania, do wykonywania których jest on przeznaczony.
2. Powierzchnia każdej sypialni przypadająca na osobę, po odliczeniu powierzchni zajmowanej przez koje i szafy, nie będzie mniejsza od następujących wielkości:
a) na statku o pojemności równej lub większej od 25 ton, ale mniejszej od 50 ton... 0,5 metra kwadratowego (5,4 stóp kwadratowych);
b) na statkach o pojemności równej lub większej od 50 ton, ale mniejszej od 100 ton... 0,75 metra kwadratowego (8,1 stóp kwadratowych);
c) na statkach o pojemności równej lub większej od 100 ton, ale mniejszej od 250 ton... 0,9 metra kwadratowego (9,7 stóp kwadratowych);
d) na statkach o pojemności równej lub większej od 250 ton... 1 metr kwadratowy (10,8 stóp kwadratowych).
3. Jeżeli właściwa władza postanowi, zgodnie z ust. 4 art. 1, stosować dla celów niniejszej Konwencji kryterium długości, powierzchnia każdej sypialni przypadająca na osobę, po odliczeniu powierzchni zajmowanej przez koje i szafy, nie będzie mniejsza od następujących wielkości:
a) na statkach o długości równej lub większej od 13,7 metrów (45 stóp), ale mniejszej od 19,8 metrów (65 stóp)... 0,5 metra kwadratowego (5,4 stóp kwadratowych);
b) na statkach o długości równej lub większej od 19,8 metrów (65 stóp), ale mniejszej od 26,8 metrów (88 stóp)... 0,75 metra kwadratowego (8,1 stóp kwadratowych);
c) na statkach o długości równej lub większej od 26,8 metrów (88 stóp), ale mniejszej od 35,1 metrów (115 stóp)... 0,9 metra kwadratowego (9,7 stóp kwadratowych);
d) na statkach o długości równej lub większej od 35,1 metrów (115 stóp)... 1 metr kwadratowy (10,8 stóp kwadratowych).
4. Wolna wysokość sypialni załogi powinna wynosić we wszystkich przypadkach, gdy to będzie możliwe, co najmniej 1,9 metra (6 stóp i 3 cale).
5. Powinna być wystarczająca liczba sypialni, tak aby każda ze służb miała do dyspozycji jedno lub więcej oddzielnych pomieszczeń; jednakże właściwa władza będzie mogła zezwolić na odstępstwa od tego postanowienia w odniesieniu do statków o małym tonażu.
6. Dopuszczalna liczba osób, mogących zajmować poszczególne sypialnie, nie będzie większa od następujących maksymalnych liczb:
a) oficerowie: w miarę możliwości, jedna osoba na kabinę, a w żadnym wypadku nie więcej niż dwie;
b) marynarze: w miarę możliwości, dwie lub trzy osoby; w żadnym przypadku liczba osób nie powinna przekroczyć następujących liczb:
i) na statkach o pojemności równej lub większej od 250 ton: czterech osób;
ii) na statkach o pojemności mniejszej od 250 ton: sześciu osób.
7. Jeżeli właściwa władza postanowi, zgodnie z ust. 4 art. 1, stosować dla celów niniejszej Konwencji kryterium długości, liczba marynarzy, wyznaczonych do zajmowania poszczególnych sypialni, nie będzie mogła w żadnym wypadku przekroczyć następujących liczb:
a) na statkach o długości równej lub większej od 35,1 metrów (115 stóp): czterech osób;
b) na statkach o długości mniejszej od 35,1 metrów (115 stóp): sześciu osób.
8. W szczególnych przypadkach właściwa władza będzie mogła zezwolić na odstępstwa od postanowień ustępów 6 i 7 niniejszego artykułu, jeżeli ze względu na typ statku, jego rozmiary lub zadania, do wykonywania których jest on przeznaczony, zastosowanie tych postanowień byłoby nierozsądne lub niepraktyczne.
9. Maksymalna liczba osób, dopuszczona do zajmowania każdej sypialni, będzie oznaczona w sposób czytelny i trwały, w takim miejscu tego pomieszczenia, aby napis był łatwo widoczny.
10. Członkowie załogi będą mieli indywidualne koje.
11. Koje nie będą umieszczane obok siebie w taki sposób, aby dostęp do jednej z nich zmuszał do przechodzenia nad innymi.
12. Koje nie będą ustawiane w więcej niż dwóch kondygnacjach. Jeżeli koje umieszczone są wzdłuż burty statku, będzie tylko jedna kondygnacja tam, gdzie iluminator jest umieszczony nad koją.
13. Dolna koja w podwójnej kondygnacji będzie umieszczona nie mniej niż 0,3 metra (12 cali) nad podłogą; koja górna będzie umieszczona mniej więcej w połowie wysokości między spodem dolnej koi a dolną stroną belek stropowych.
14. Minimalne wymiary wewnętrzne koi będą, w miarę możliwości, wynosiły 1 ,9 metra na 0,68 metra (6 stóp i 3 cale na 2 stopy i 3 cale).
15. Rama oraz, w razie potrzeby, spód koi będą wykonane z materiału zatwierdzonego, twardego, gładkiego, nie ulegającego korozji i wykluczającego gnieżdżenie się w nim robactwa.
16. Jeżeli do konstrukcji koi zastosowane zostały rusztowania rurowe, będą one całkowicie zamknięte i nie będą miały żadnych nawierconych otworów, umożliwiających dostęp robactwu.
17. Każda koja będzie posiadała bądź materac elastyczny, bądź spód elastyczny i wypchany siennik, przy czym jeden i drugi będą wykonane z materiału zatwierdzonego. Użycie do wypchania siennika słomy lub innego materiału, w którym może gnieździć się robactwo, będzie zakazane.
18. Jeżeli koje są ustawione piętrowo, na spodzie koi górnej będzie przytwierdzony nie przepuszczający kurzu spód z drewna, płótna lub innego odpowiedniego materiału.
19. Każda sypialnia będzie urządzona i umeblowana w sposób ułatwiający utrzymanie porządku i zapewniający zajmującym je osobom wystarczającą wygodę.
20. Umeblowanie będzie obejmowało dla każdego użytkownika szafkę zamykaną na kłódkę i posiadającą pręt umożliwiający zawieszenie odzieży na wieszakach. Właściwa władza będzie czuwała nad tym, aby szafy te były możliwie przestronne.
21. Każda sypialnia będzie wyposażona w stół lub biurko, przytwierdzone na stałe, opuszczane lub wysuwane oraz, w zależności od potrzeb, wygodne siedzenia.
22. Umeblowanie będzie wykonane z materiału gładkiego i twardego, nie deformującego się, nie ulegającego korozji i wykluczającego gnieżdżenie się w nim robactwa.
23. Umeblowanie będzie zawierało dla każdego użytkownika szufladę lub równoznaczną przestrzeń o pojemności wynoszącej, jeżeli to możliwe, co najmniej 0,056 metra sześciennego (2 stopy sześcienne).
24. Iluminatory w sypialniach będą zasłonięte firankami.
25. Każda sypialnia będzie zaopatrzona w lustro, małe szafki na przybory toaletowe, półki na książki i wystarczającą liczbę wieszaków.
26. W miarę możliwości, przydzielenie koi dla członków załogi będzie dokonywane w taki sposób, ażeby wachty przebywały oddzielnie i pracownicy dzienni nie dzielili sypialni z marynarzami pełniącymi wachtę.

Artykuł 11

1. Na wszystkich statkach rybackich, których załoga przekracza dziesięć osób, będą urządzone jadalnie oddzielone od pomieszczeń sypialnych. Zawsze, kiedy to będzie możliwe, będzie tak również na statkach o mniej licznej załodze; jednakże, jeżeli to jest niemożliwe, jadalnia może być urządzona w granicach pomieszczenia sypialnego.
2. Na statkach zajmujących się rybołówstwem pełnomorskim, których załoga wynosi więcej niż dwadzieścia osób, można przewidzieć oddzielną jadalnię dla szypra i oficerów.
3. Wymiary i wyposażenie jadami będą wystarczające dla takiej liczby osób, jaka przypuszczalnie będzie z niej jednocześnie korzystała.
4. Każda jadalnia wyposażona będzie w stoły i krzesła o zatwierdzonej konstrukcji i w liczbie wystarczającej dla takiej liczby osób, jaka przypuszczalnie będzie z nich jednocześnie korzystała.
5. Jadalnie będą umieszczone jak najbliżej kuchni.
6. Jeżeli pomieszczenia kredensowe nie będą dostępne bezpośrednio z jadalni, należy przewidzieć odpowiednie urządzenia do zmywania naczyń stołowych, jak również wystarczającą liczbę szafek do przechowywania tych naczyń.
7. Wierzchy stołów i krzeseł będą wykonane z materiału odpornego na wilgoć, bez pęknięć i będą łatwe do mycia.
8. W miarę możliwości, jadalnie będą pomyślane, umeblowane i urządzone w taki sposób, aby mogły służyć za świetlicę.

Artykuł 12

1. Na każdym statku rybackim będą założone, w wystarczającej ilości, instalacje sanitarne, wyposażone w umywalki oraz wanny lub prysznice.
2. Instalacje sanitarne dla wszystkich członków załogi, którzy nie zajmują kabin lub pomieszczeń z własnymi instalacjami sanitarnymi, zostaną, w miarę możliwości, przewidziane dla każdej ze służb, w stosunku:
a) jedna wanna lub jeden prysznic na osiem lub mniej osób;
b) jedna ubikacja na osiem lub mniej osób;
c) jedna umywalka na sześć lub mniej osób.
Jednakże, jeżeli liczba osób któregokolwiek działu służby przekroczy o mniej niż połowę podanej wyżej liczby, równą wielokrotności tej liczby, nadwyżka taka będzie mogła być pominięta przy stosowaniu niniejszego postanowienia.
3. Wszystkie pomieszczenia wspólne, przeznaczone do utrzymania czystości, będą zaopatrzone w wodę słodką, ciepłą i zimną, lub w urządzenia do podgrzewania wody. Właściwa władza będzie miała prawo ustalić, po konsultacji z organizacjami armatorów statków rybackich i organizacjami rybaków, jeżeli takie istnieją, minimalną ilość słodkiej wody, jaką należy dostarczyć dziennie na osobę.
4. Umywalnie i wanny będą dostatecznych rozmiarów i będą zbudowane z zatwierdzonego materiału, o gładkiej powierzchni, odpornej na pękanie, odpryskiwanie lub korozję.
5. Wietrzenie wszystkich ubikacji będzie się odbywało przez bezpośrednie połączenie z atmosferą zewnętrzną statku, niezależnie od każdej innej części pomieszczeń mieszkalnych.
6. Urządzenia sanitarne zainstalowane w ubikacjach będą według zatwierdzonego typu i będą zaopatrzone w urządzenia do spłukiwania silnym strumieniem wody, w stanie ciągłej gotowości działania i możliwie do indywidualnego uruchamiania.
7. Rury spustowe i odpływowe będą miały wystarczające wymiary i zainstalowane będą w sposób zmniejszający do minimum możliwości zatkania się i ułatwiający ich czyszczenie. Nie będą one mogły przechodzić przez zbiorniki wody słodkiej oraz pitnej, ani, jeżeli to możliwe, pod sufitem jadalni czy sypialni.
8. Instalacje sanitarne, przeznaczone do używania przez więcej niż jedną osobę, będą zgodne z następującymi zaleceniami:
a) pokrycia podłogi będą z zatwierdzonego materiału trwałego, łatwe do czyszczenia i nie wchłaniające wilgoci; będzie przewidziany skuteczny system odpływu wód;
b) grodzę będą wykonane ze stali lub z innego zatwierdzonego materiału i będą wodoszczelne co najmniej do wysokości 0,23 metra (9 cali) od powierzchni pokładu;
c) pomieszczenia będą dostatecznie oświetlone, ogrzewane i wietrzone;
d) ubikacje będą umieszczone w miejscu łatwo dostępnym z sypialń i miejsc przeznaczonych do mycia się, ale będą od nich oddzielone, nie będą dochodziły bezpośrednio do sypialni ani do korytarza, który stanowiłby jedyny dostęp z sypialni do ubikacji; jednakże to ostatnie postanowienie nie będzie się stosowało do ubikacji umieszczonych między dwiema sypialniami, które zajmuje liczba osób nie przekraczająca czterech;
e) jeżeli więcej ubikacji zainstalowanych jest w jednym pomieszczeniu, będą one dostatecznie obudowane, aby zapewnić ich odosobnienie.
9. Urządzenia do prania i suszenia bielizny będą przewidziane w stosunku proporcjonalnym do liczebności załogi i normalnego okresu trwania podróży.
10. Urządzenia do prania będą obejmowały dostosowane do tego celu zbiorniki na wodę, posiadające urządzenia do spuszczania wody, które mogą być zainstalowane w pomieszczeniach przeznaczonych do utrzymania czystości, jeżeli praktycznie nie będzie możliwe urządzenie oddzielnej pralni. Zbiorniki na wodę będą zaopatrywane w wystarczającą ilość wody słodkiej, ciepłej i zimnej. W razie braku ciepłej wody, przewidziane zostaną urządzenia do jej podgrzewania.
11. Urządzenia do suszenia odzieży będą znajdowały się w pomieszczeniu oddzielonym od sypialni, jadalni i ubikacji, dostatecznie wietrzonym, ogrzewanym i zaopatrzonym w sznury na bieliznę lub w inne urządzenia do jej rozwieszania.

Artykuł 13

1. W miarę możliwości specjalna oddzielna kabina będzie przewidziana na wypadek, gdyby którykolwiek z członków załogi został ranny lub zachorował. Izba chorych zostanie przewidziana na statkach o pojemności wynoszącej co najmniej 500 ton. Jeżeli właściwa władza, zgodnie z ust. 4 art. l, postanowi stosować do celów niniejszej Konwencji kryterium długości, izba chorych będzie przewidziana na statkach o długości wynoszącej co najmniej 45,7 metrów (150 stóp).
2. Każdy statek rybacki, który nie zabiera lekarza, powinien posiadać apteczkę pokładową zatwierdzonego typu, zawierającą łatwo zrozumiałe instrukcje. Właściwa władza powinna pod tym względem stosować się do Zalecenia dotyczącego apteczek pokładowych, z 1958 r., oraz do Zalecenia dotyczącego porad lekarskich na morzu, z 1958 r.

Artykuł 14

Dostateczna liczba należycie wietrzonych szaf, przeznaczonych na rozwieszanie ubrań sztormowych, zostanie urządzona na zewnątrz sypialni, lecz w miejscu łatwo z niej dostępnym.

Artykuł 15

Pomieszczenia załogi będą utrzymywane w stanie czystości i w przyzwoitych warunkach mieszkaniowych; nie będą używane jako miejsce przechowywania towarów i zapasów żywnościowych, nie będących osobistą własnością zamieszkujących je osób.

Artykuł 16

1. Statki rybackie będą wyposażone w odpowiednie urządzenia do przygotowywania pożywienia, umieszczone, w miarę możliwości, w oddzielnej kuchni.
2. Kuchnia będzie miała dostateczne rozmiary i będzie dobrze oświetlona i wietrzona.
3. W kuchni będą znajdowały się potrzebne przybory, niezbędna liczba szaf i półek, zlewozmywaków i osączarek do naczyń, wykonanych z materiału nierdzewnego i posiadających zadowalający odpływ wody. Kuchnia będzie zaopatrywana w wodę pitną za pomocą przewodów; gdy dostarczenie wody odbywa się pod ciśnieniem, zostaną zastosowane środki dla uniknięcia wypychania wody. Jeżeli kuchnia nie jest zaopatrywana w ciepłą wodę, zostanie ona wyposażona w instalacje do jej ogrzewania.
4. Kuchnia będzie wyposażona w niezbędny sprzęt do przygotowywania w każdej chwili gorących napojów dla załogi.
5. Przewidziany będzie odpowiedniej wielkości magazyn na żywność; powinien on posiadać wentylację i powinno być możliwe utrzymanie go w stanie suchym i chłodnym, w celu uniknięcia psucia się zapasów żywności. W miarę potrzeby, będą przewidziane lodówki lub inne środki przechowywania żywności w niskiej temperaturze.
6. Butle z gazem butanowym lub propanowym, używane ewentualnie do gotowania, powinny być umieszczone na pokładzie odkrytym.

CZĘŚĆ IV

STOSOWANIE KONWENCJI DO STATKÓW RYBACKICH ISTNIEJĄCYCH

Artykuł 17

1. Z zastrzeżeniem postanowień ustępów 2, 3 i 4 niniejszego artykułu, niniejsza Konwencja będzie miała zastosowanie do statków rybackich, których stępka zostanie położona po wejściu w życie Konwencji w stosunku do terytorium, na którym dany statek jest zarejestrowany.
2. W przypadku statku rybackiego całkowicie wykończonego w dniu, w którym Konwencja wejdzie w życie w stosunku do terytorium, na którym statek jest zarejestrowany, a nie odpowiadającego przepisom podanym w części III Konwencji, właściwa władza, po konsultacji z organizacjami armatorów rybołówstwa i organizacjami rybaków, jeżeli takie istnieją, będzie mogła wymagać, aby w celu przystosowania tego statku do warunków określonych przez Konwencję zostały wprowadzone w nim takie zmiany, jakie uzna za możliwe, uwzględniając zagadnienia praktyczne, jakie mogą wystąpić w przypadku:
a) ponownej rejestracji statku;
b) wykonywania poważniejszych zmian w budowie lub przeprowadzania remontu generalnego statku, zgodnie z uprzednio założonym planem, a nie na skutek wypadku lub pilnej potrzeby.
3. W przypadku statku rybackiego, będącego w budowie lub w przebudowie w dniu, w którym niniejsza Konwencja wejdzie w życie w stosunku do terytorium, na którym statek jest zarejestrowany, właściwa władza, po konsultacji z organizacjami armatorów rybołówstwa i organizacjami rybaków, jeżeli takie istnieją, będzie mogła wymagać, aby w celu przystosowania tego statku do warunków określonych przez Konwencję zostały w nim wprowadzone takie zmiany, jakie uzna za możliwe, uwzględniając zagadnienia praktyczne, jakie mogą wystąpić; zmiany te będą stanowiły ostateczne zastosowanie postanowień Konwencji, chyba że dokonana zostanie nowa rejestracja statku.
4. Jeżeli statek rybacki — inny niż statki wymienione w ustępach 2 i 3 niniejszego artykułu lub statki, do których niniejsza Konwencja powinna mieć zastosowanie w czasie ich budowy jest rejestrowany ponownie na danym terytorium po dniu, w którym niniejsza Konwencja w stosunku do niego weszła w życie, właściwa władza, po konsultacji z organizacjami armatorów rybołówstwa i organizacjami rybaków, jeśli takie istnieją, będzie mogła wymagać, aby w celu przystosowania tego statku do warunków określonych przez Konwencję, zostały w nim wprowadzone takie zmiany, jakie uzna za możliwe, uwzględniając zagadnienia praktyczne, jakie mogą wystąpić. Zmiany te będą stanowiły ostateczne zastosowanie postanowień Konwencji, chyba że dokonana zostanie nowa rejestracja statku.

CZĘŚĆ V

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 18

Żadne z postanowień niniejszej Konwencji nie naruszy ustawy, orzeczenia, zwyczaju lub układu zawartego między armatorami statków rybackich a rybakami, zapewniających warunki korzystniejsze od tych, które przewiduje Konwencja.

* * *

Artykuły 19—26: Standardowe postanowienia końcowe 1.

_________________________________________

1 Patrz Zalacznik I