KONWENCJA Nr 134
MIĘDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY
dotycząca zapobiegania wypadkom marynarzy przy pracy

Data wejścia w życie: 17 lutego 1973 r.

Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy, zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam dnia 14 października 1970 r. na swej pięćdziesiątej piątej sesji, biorąc pod uwagę postanowienia istniejących konwencji i zaleceń międzynarodowych w sprawie pracy, mających zastosowanie do pracy na statkach i w portach oraz dotyczących zapobiegania wypadkom marynarzy przy pracy, a szczególnie Zalecenia dotyczącego inspekcji pracy (marynarze) z 1926 r., Zalecenia dotyczącego zapobiegania wypadkom przy pracy z 1929 r., Konwencji w sprawie ochrony dokerów przed wypadkami (zrewidowanej) z 1932 r., Konwencji dotyczącej badania lekarskiego marynarzy z 1946 r. oraz Konwencji i Zalecenia dotyczących zabezpieczenia maszyn z 1963 r.;

biorąc pod uwagę postanowienia Konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu z 1960 r. oraz przepisy załączone do Międzynarodowej konwencji o liniach ładunkowych, zrewidowanej w 1966 r., przewidujące podjęcie na statku pewnej liczby środków bezpieczeństwa w celu zapewnienia ochrony zatrudnionych na nim osób;

postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski dotyczące zapobiegania wypadkom na statkach na morzu i w portach, która to sprawa stanowi piąty punkt porządku dziennego sesji;

postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę konwencji międzynarodowej;

biorąc pod uwagę, że dla zapewnienia skuteczności działań mających na celu zapobieganie wypadkom na statkach ważne jest utrzymywanie ścisłej współpracy między Międzynarodową Organizacją Pracy a Międzyrządową Morską Organizacją Doradczą w zakresie należącym do ich właściwości;

biorąc pod uwagę, że zgodnie z tym poniższe normy zostały opracowane we współpracy z Międzyrządową Morską Organizacją Doradczą oraz że proponuje się kontynuowanie współpracy z tą organizacją w zakresie stosowania tych norm,

przyjmuje dnia trzydziestego października tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego roku niniejszą konwencję, która otrzyma nazwę Konwencji o zapobieganiu wypadkom (marynarze), 1970:

Artykuł 1

1. W rozumieniu niniejszej konwencji określenie "marynarz" odnosi się do każdej osoby zatrudnionej w jakimkolwiek charakterze na statku innym niż okręt wojenny, zarejestrowanym na terytorium, w stosunku do którego obowiązuje niniejsza konwencja, i normalnie wykonującym żeglugę morską.
2. W razie wątpliwości co do tego, czy dane kategorie osób mają być uważane za marynarzy w rozumieniu niniejszej konwencji, sprawa będzie rozstrzygnięta w każdym kraju przez właściwą władzę po porozumieniu się z zainteresowanymi organizacjami armatorów i marynarzy.
3. W rozumieniu niniejszej konwencji określenie "wypadki przy pracy" odnosi się do wypadków, których ofiarami są marynarze i które powstały w wyniku zatrudnienia lub w czasie zatrudnienia.

Artykuł 2

1. W każdym kraju morskim właściwa władza podejmie niezbędne środki, aby wypadki przy pracy były należycie zgłaszane i badane oraz aby prowadzono i analizowano szczegółową statystykę tych wypadków.
2. Wszystkie wypadki przy pracy będą zgłaszane, a statystyki nie będą ograniczały się do wypadków śmiertelnych lub do wypadków, w wyniku których uszkodzony został statek.
3. Statystyki będą obejmowały ilość, charakter, przyczyny i następstwa wypadków przy pracy i będą wyraźnie określały część statku (na przykład pokład, maszynownia, pomieszczenia usługowe) oraz miejsce (na przykład na morzu lub w porcie), gdzie zdarzył się wypadek.
4. Właściwa władza powinna wszcząć dochodzenie w sprawie przyczyn i okoliczności wypadków przy pracy, które spowodowały utratę życia lub poważne obrażenia ciała, oraz wszystkich innych wypadków określonych przez ustawodawstwo krajowe.

Artykuł 3

W celu stworzenia mocnej podstawy do zapobiegania wypadkom, będącym następstwem niebezpieczeństwa związanego z pracą na morzu, należy podjąć badania nad ogólnymi tendencjami występowania wypadków o takim charakterze oraz czynnikami niebezpieczeństwa, wykazywanymi przez statystyki.

Artykuł 4

1. Przepisy dotyczące zapobiegania wypadkom przy pracy będą wprowadzone w formie ustaw lub rozporządzeń, zbiorów instrukcji praktycznych lub w formie innych odpowiednich dokumentów.
2. Przepisy te powinny powoływać się na wszelkie przepisy ogólne dotyczące zapobiegania wypadkom przy pracy oraz higieny pracy, które mogą mieć zastosowanie do pracy marynarzy, i powinny szczegółowo określać środki, jakie należy przedsiębrać dla zapobiegania wypadkom związanym szczególnie z wykonywaniem zawodu marynarza.
3. Przepisy, o których mowa, powinny obejmować w szczególności następujące kwestie:
a) postanowienia ogólne i podstawowe;
b) cechy konstrukcyjne statków;
c) maszyny;
d) specjalne środki bezpieczeństwa na pokładzie i pod pokładem;
e) urządzenia załadunkowe i wyładunkowe;
f) zapobieganie pożarom i ich tłumienie;
g) kotwice, łańcuchy i liny;
h) ładunki niebezpieczne i balast;
i) osobiste wyposażenie ochronne marynarzy.

Artykuł 5

1. Przepisy dotyczące zapobiegania wypadkom, wymienione w artykule 4, będą wyraźnie stwierdzały, że armatorzy, marynarze i inne zainteresowane osoby mają obowiązek ich przestrzegania.
2. Każdemu nałożonemu na armatora obowiązkowi dostarczenia wyposażenia ochronnego lub innych urządzeń przeznaczonych do zapobiegania wypadkom będzie z zasady towarzyszyło wprowadzenie przepisów dotyczących posługiwania się tym wyposażeniem i urządzeniami przez marynarzy oraz nakładających na nich obowiązek przestrzegania odpowiednich środków ochrony.

Artykuł 6

1. Aby zapewnić wprowadzenie w życie przepisów, o których mowa w artykule 4, zostaną przedsięwzięte odpowiednie środki za pomocą odpowiedniej inspekcji lub w inny sposób.
2. Przedsięwzięte zostaną odpowiednie środki, aby zapewnić przestrzeganie tych przepisów.
3. Władze obowiązane do inspekcji i kontroli stosowania przepisów, o których mowa w artykule 4, zaznajomią się z pracą na morzu i z jej praktyką.
4. W celu ułatwienia stosowania przepisów, o których mowa w artykule 4, ich teksty lub streszczenia będzie się podawać marynarzom do wiadomości, na przykład przez zamieszczanie w widocznym miejscu na statku.

Artykuł 7

Zostaną przedsięwzięte środki w celu wyznaczenia jednej lub kilku osób o odpowiednich kwalifikacjach albo utworzenia kwalifikowanej komisji spośród członków załogi statku, które pod nadzorem kapitana statku będą odpowiedzialne za zapobieganie wypadkom.

Artykuł 8

1. Właściwa władza ustali przy współpracy z organizacjami armatorów i organizacjami marynarzy programy zapobiegania wypadkom przy pracy.
2. Realizacja tych programów będzie zorganizowana w taki sposób, aby właściwa władza, inne zainteresowane organy, armatorzy i marynarze lub ich przedstawiciele mogli brać w niej czynny udział.
3. W szczególności zostaną powołane komisje mieszane, ogólnokrajowe lub lokalne, których zadaniem będzie zapobieganie wypadkom, albo specjalne zespoły robocze, w których uczestniczyć będą przedstawiciele organizacji armatorów i marynarzy.

Artykuł 9

1. Właściwa władza będzie popierała i włączy w takim stopniu, jak na to pozwalają warunki danego kraju, szkolenie w zakresie zapobiegania wypadkom i higieny pracy do programów nauki ośrodków kształcenia zawodowego marynarzy różnych stopni i kategorii; szkolenie to będzie stanowić część programu kształcenia zawodowego.
2. Ponadto zostaną przedsięwzięte wszelkie odpowiednie środki w celu zwrócenia uwagi marynarzy na szczególne niebezpieczeństwa, na przykład za pomocą komunikatów służbowych, zawierających niezbędne instrukcje.

Artykuł 10

Członkowie będą dążyć do rozwijania współpracy - w razie potrzeby przy pomocy organizacji międzyrządowych i innych organizacji międzynarodowych - w celu możliwie najpełniejszego ujednolicenia wszelkich innych przepisów, dotyczących zapobiegania wypadkom przy pracy.

* * *

Artykuły 11 – 18: Standardowe postanowienia końcowe1.

Powyższy tekst jest autentycznym tekstem konwencji przyjętej należycie przez Konferencję Ogólną Międzynarodowej Organizacji Pracy na jej pięćdziesiątej piątej sesji, która odbyła się w Genewie i została ogłoszona za zamkniętą w dniu 30 października 1970 r. Na dowód czego w dniu 30 października 1970 r. złożyli swe podpisy: (pominięto).

_________________________________________

1 Patrz Zalacznik I