KONWENCJA Nr 157
MIĘDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY
dotycząca ustanowienia międzynarodowego systemu zachowania praw w zakresie zabezpieczenia społecznego

Data wejścia w życie: 11 września 1986 r.

Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy, zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 2 czerwca 1982 r. na sześćdziesiątej ósmej sesji,

przypominając zasady ustanowione przez Konwencję dotyczącą równości traktowania (zabezpieczenie społeczne), z 1962 r., które dotyczą nie tylko równości traktowania, lecz również zachowania praw nabytych i praw będących w trakcie nabywania,

uznając za niezbędne zapewnienie stosowania zasad zachowania praw będących w trakcie nabywania i praw nabytych we wszystkich działach zabezpieczenia społecznego, objętych Konwencją dotyczącą zabezpieczenia społecznego (normy minimalne), z 1952 r.,

postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski dotyczące zachowania praw pracowników migrujących w zakresie zabezpieczania społecznego (rewizja Konwencji Nr 48), która to sprawa stanowi czwarty punkt porządku dziennego sesji,

postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę konwencji międzynarodowej,

przyjmuje dnia dwudziestego pierwszego czerwca tysiąc dziewięćset osiemdziesiątego drugiego roku następującą Konwencję, która otrzyma nazwę: Konwencja dotycząca zachowania praw w zakresie zabezpieczenia społecznego, z 1982 r.:

CZĘŚĆ I

POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 1

W rozumieniu niniejszej Konwencji:
a) określenie „Członek" oznacza każdego Członka Międzynarodowej Organizacji Pracy, którego wiąże niniejsza Konwencja;
b) określenie „ustawodawstwo" obejmuje wszelkie ustawy i rozporządzenia, jak również postanowienia statutowe w zakresie zabezpieczenia społecznego;
c) określenie „właściwy Członek" oznacza Członka, którego ustawodawstwo uprawnia osobę zainteresowaną do ubiegania się o świadczenie;
d) określenie „instytucja" oznacza organ lub władzę bezpośrednio odpowiedzialną za stosowanie całego lub części ustawodawstwa Członka;
e) określenie „uchodźca" ma znaczenie nadane mu w art. 1 Konwencji z 28 lipca 1951 r., dotyczącej statusu uchodźców, i w ust. 2 art. 1 Protokołu z 31 stycznia 1967 r., dotyczącego statusu uchodźców;
f) określenie „bezpaństwowiec" ma znaczenie nadane mu w art. 1 Konwencji z 28 września 1954 r., dotyczącej statusu bezpaństwowców;
g) określenie „członek rodziny" oznacza osoby określone lub uznane za członków rodziny albo członków gospodarstwa domowego przez ustawodawstwo, zgodnie z którym świadczenia są przyznane lub zapewnione, gdzie jest to właściwe, lub osoby określone w drodze wzajemnego porozumienia zainteresowanych Członków; jeżeli ustawodawstwo to uważa za członków rodziny lub gospodarstwa domowego tylko osoby mieszkające z osobą zainteresowaną, to warunek ten uważa się za spełniony w przypadku osób, które pozostają głównie na utrzymaniu osoby zainteresowanej;
h) określenie „członkowie rodziny pozostali przy życiu" oznacza osoby tak określone lub uznane za takie przez ustawodawstwo, zgodnie z którym świadczenia są przyznawane; jeżeli ustawodawstwo to uważa za członków rodziny pozostałych przy życiu tylko osoby, które mieszkały ze zmarłym, warunek ten będzie uważany za spełniony w przypadku osób, które pozostawały głównie na utrzymaniu zmarłego;
i) określenie „zamieszkanie" oznacza zwykłe miejsce stałego pobytu;
j) określenie „zamieszkanie czasowe" oznacza pobyt czasowy;
k) określenie „okres ubezpieczenia" oznacza okres płacenia składek, zatrudnienia, prowadzenia działalności zawodowej lub zamieszkania, które są określone lub uznawane za okresy ubezpieczenia przez ustawodawstwo, zgodnie z którym były przebyte, oraz takie inne okresy, jakie są uważane przez to ustawodawstwo za równoznaczne z okresami ubezpieczenia;
l) określenia „okres zatrudnienia" i ,,okres prowadzenia działalności zawodowej" oznaczają okresy tak określone lub uznane za takie przez ustawodawstwo, zgodnie z którym były one przebyte i takie inne okresy, jakie są uważane przez to ustawodawstwo za równoznaczne odpowiednio z okresami zatrudnienia lub okresami prowadzenia działalności zawodowej;
m) określenie „okresy zamieszkania" oznacza okresy tak określone lub za takie uznane przez ustawodawstwo, zgodnie z którym zostały one przebyte;
n) określenie „bezskładkowy" stosuje się do świadczeń, których przyznanie nie jest uzależnione od bezpośredniego udziału finansowego osób chronionych lub ich pracodawcy, albo od posiadania stażu zawodowego, a także do każdego systemu, który przyznaje wyłącznie takie świadczenia;
o) określenie „świadczenia przyznane zgodnie z systemami przejściowymi" obejmuje świadczenia przyznane osobom, które przekroczyły określony wiek w momencie wejścia w życie właściwego ustawodawstwa, a także świadczenia przyznane, jako środek przejściowy, z uwzględnieniem ryzyka, które zaszło lub okresów, które były przebyte poza obecnymi granicami terytorium Członka.

Artykuł 2

1. Z zastrzeżeniem postanowień ustępów 1 i 3 a) art. 4, niniejsza Konwencja ma zastosowanie do tych z niżej wymienionych działów zabezpieczenia społecznego, które są objęte obowiązującym ustawodawstwem Członka:
a) opieka lekarska;
b) zasiłki chorobowe;
c) świadczenia macierzyńskie;
d) świadczenia na wypadek inwalidztwa;
e) świadczenia emerytalne;
f) świadczenia w razie śmierci żywiciela rodziny;
g) świadczenia w razie wypadków przy pracy i chorób zawodowych;
h) świadczenia na wypadek bezrobocia;
i) świadczenia rodzinne.
2. Niniejsza Konwencja ma zastosowanie do świadczeń rehabilitacyjnych przewidzianych przez ustawodawstwo dotyczące jednego lub więcej działów zabezpieczenia społecznego, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.
3. Niniejsza Konwencja ma zastosowanie do wszystkich ogólnych i specjalnych systemów zabezpieczenia społecznego, zarówno składkowych, jak i bezskładkowych, a także do systemów nakładających na pracodawców w drodze ustawodawstwa obowiązek w zakresie któregoś z działów zabezpieczenia społecznego, o których mowa w ust.1 niniejszego artykułu.
4. Niniejsza Konwencja nie ma zastosowania do specjalnych systemów funkcjonariuszy publicznych, specjalnych systemów ofiar wojny ani do systemów opieki społecznej lub lekarskiej.

Artykuł 3

1. Z zastrzeżeniem postanowień ustępów 1 i 3 b) art. 4 i ust. 1 art. 9, niniejsza Konwencja ma zastosowanie do osób, które podlegają lub podlegały ustawodawstwu co najmniej jednego Członka, a także do członków ich rodzin i pozostałych przy życiu członków ich rodzin, we wszystkich przypadkach, w których międzynarodowy system zachowania praw, ustanowiony przez niniejszą Konwencję, wymaga uwzględnienia ustawodawstwa Członka innego niż Członek, na którego terytorium zainteresowane osoby mieszkają lub czasowo przebywają.
2. Niniejsza Konwencja nie zobowiązuje żadnego Członka do stosowania jej postanowień do osób, które w świetle międzynarodowych aktów prawnych — są wyłączone z zakresu stosowania jego ustawodawstwa.

Artykuł 4

1. Członkowie mogą wykonać swoje zobowiązania, wynikające z postanowień Części II - VI niniejszej Konwencji, w drodze umów dwu- lub wielostronnych gwarantujących wykonanie tych zobowiązań, na warunkach określonych w drodze wzajemnego porozumienia zainteresowanych Członków.
2. Bez względu na postanowienia ust. 1 niniejszego artykułu, postanowienia ust. 4 art. 7, ustępów 2 i 3 art. 8, ustępów 1 i 4 art. 9, artykułów 11,12,14 i ust. 3 art. 18 niniejszej Konwencji będą stosowane przez każdego Członka natychmiast po wejściu w życie w stosunku do niego niniejszej Konwencji.
3. Umowy, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, określą w szczególności:
a) działy zabezpieczenia społecznego, których one dotyczą, mając na uwadze warunek wzajemności, o którym mowa w artykułach 6 i 10 niniejszej Konwencji; działy te będą obejmować, w przypadku gdy ustawodawstwo Członka obejmuje przynajmniej świadczenia inwalidzkie, świadczenia emerytalne, świadczenia w razie śmierci żywiciela rodziny i renty w razie wypadku przy pracy i choroby zawodowej, włączając zasiłki w razie śmierci, a także - z wyjątkami przewidzianymi w ust. 1 art. 10 niniejszej Konwencji - opiekę lekarską, zasiłki chorobowe, świadczenia macierzyńskie i świadczenia w razie wypadków przy pracy i choroby zawodowej, oprócz rent i zasiłków w razie śmierci;
b) kategorie osób, do których mają zastosowanie kategorie te będą obejmować pracowników (włączając, jeśli to właściwe, pracowników przygranicznych i sezonowych), a także członków ich rodzin i członków ich rodzin pozostałych przy życiu, którzy są obywatelami jednego z zainteresowanych Członków lub uchodźcami albo bezpaństwowcami zamieszkałymi na terytorium jednego z tych Członków;
c) ustalenia w sprawie zwrotu wypłaconych świadczeń i innych kosztów poniesionych przez instytucje jednego Członka w imieniu instytucji innego Członka, chyba że uzgodniono, iż nie będzie zwrotu;
d) zasady mające na celu zapobieżenie niewłaściwemu zbiegowi składek lub innych płatności i świadczeń.

CZĘŚĆ II

USTAWODAWSTWO WŁAŚCIWE

Artykuł 5

1. Jeśli chodzi o osoby, do których ma zastosowanie niniejsza Konwencja, ustawodawstwo właściwe zostanie określone w drodze wzajemnego porozumienia między zainteresowanymi Członkami, w celu zapobieżenia konfliktowi praw i niepożądanym skutkom, które mogłyby wyniknąć dla zainteresowanych stron z powodu braku ochrony, albo w wyniku niewłaściwego zbiegu składek lub innych płatności, albo też świadczeń, zgodnie z następującymi zasadami:
a) pracownicy, którzy są normalnie zatrudnieni na terytorium Członka, będą podlegać ustawodawstwu tego Członka, nawet jeżeli mieszkają oni na terytorium innego Członka lub jeśli przedsiębiorstwo, które ich zatrudnia, ma swoją siedzibę, albo ich pracodawca ma miejsce zamieszkania na terytorium innego Członka;
b) osoby prowadzące działalność zarobkową na własny rachunek, które normalnie wykonują swój zawód na terytorium Członka, będą podlegać ustawodawstwu tego Członka, nawet jeżeli mieszkają na terytorium innego Członka;
c) pracownicy lub osoby prowadzące działalność zarobkową na własny rachunek, pływający na statkach pod banderą Członka, będą podlegać ustawodawstwu tego Członka, nawet gdy mieszkają oni na terytorium innego Członka albo jeśli przedsiębiorstwo, które ich zatrudnia, ma swoją siedzibę, lub ich pracodawca ma miejsce zamieszkania na terytorium innego Członka;
d) osoby, które nie należą do ludności zawodowo czynnej, będą podlegały ustawodawstwu Członka, na którego terytorium mieszkają, w takim stopniu, w jakim nie są one chronione zgodnie z literami a) do c) niniejszego ustępu.
2. Bez względu na postanowienia liter a) do c) ust. 1 niniejszego artykułu zainteresowani Członkowie mogą uzgodnić, że pewne kategorie osób, w szczególności osoby prowadzące działalność zarobkową na własny rachunek, będą podlegać ustawodawstwu Członka, na którego terytorium mieszkają.
3. Zainteresowani Członkowie mogą określić w drodze wzajemnego porozumienia inne wyjątki od zasad ustalonych w ust. 1 niniejszego artykułu, w interesie zainteresowanych osób.

CZĘŚĆ III

ZACHOWANIE PRAW BĘDĄCYCH W TRAKCIE NABYWANIA

Artykuł 6

Z zastrzeżeniem postanowień ust. 3 a) art. 4 niniejszej Konwencji, każdy Członek będzie dążył wspólnie z każdym innym zainteresowanym Członkiem do uczestnictwa w systemach zachowania praw będących w trakcie nabywania, w zakresie każdego z działów zabezpieczenia społecznego, o których mowa w ust. 1 art. 2 niniejszej Konwencji, objętego zakresem obowiązującego ustawodawstwa każdego z tych Członków, na korzyść osób, które podlegały kolejno lub na przemian ustawodawstwu danego Członka.

Artykuł 7

1. Systemy zachowania praw będących w trakcie nabywania, o których mowa w art. 6 niniejszej Konwencji, będą przewidywać łączenie - w niezbędnym zakresie - okresów ubezpieczenia, zatrudnienia, działalności zawodowej lub zamieszkania, zależnie od okoliczności, przebytych zgodnie z ustawodawstwem zainteresowanych Członków, dla celów:
a) przystąpienia do dobrowolnego ubezpieczenia lub zgłoszenia gotowości rozpoczęcia kontynuowania ubezpieczenia, jeśli jest to właściwe;
b) nabycia, zachowania lub odzyskania praw oraz — zależnie od okoliczności obliczania świadczeń.
2. Okresy przebyte jednocześnie zgodnie z ustawodawstwem co najmniej dwóch Członków będą uwzględniane tylko raz.
3. Zainteresowani Członkowie określą w razie potrzeby, w drodze wzajemnego porozumienia, szczególne warunki, na jakich następować ma łączenie okresów o różnym charakterze i okresów uprawniających do świadczeń ze specjalnych systemów.
4. Jeśli osoba przebyła okresy zgodnie z ustawodawstwem trzech Członków, którzy są stronami różnych umów dwu- lub wielostronnych, każdy Członek — jednocześnie związany przynajmniej dwiema z tych umów będzie łączyć te okresy, w niezbędnym stopniu, zgodnie z postanowieniami tych umów, dla celów nabycia, zachowania lub odzyskania praw do świadczeń.

Artykuł 8

1. Systemy zachowania praw będących w trakcie nabywania, o których mowa w art. 6 niniejszej Konwencji, określą zasady przyznawania:
a) świadczeń inwalidzkich, emerytalnych i w razie śmierci żywiciela rodziny; oraz
b) rent z tytułu chorób zawodowych, a także ewentualny podział wiążących się z tym kosztów.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 4 art. 7 niniejszej Konwencji, każdy Członek, który jest jednocześnie związany przynajmniej dwiema umowami, o których mowa, będzie stosował postanowienia tych umów dla obliczania świadczeń, do których jego ustawodawstwo uprawnia, biorąc pod uwagę okresy zaliczone zgodnie z ustawodawstwem zainteresowanych Członków.
3. Jeśli w zastosowaniu postanowień ust. 2 niniejszego artykułu Członek powinien przyznać świadczenia o tym samym charakterze tej samej osobie w wykonaniu przynajmniej dwóch umów dwu- lub wielostronnych, Członek ten będzie zobowiązany do przyznania tylko świadczenia najbardziej korzystnego dla zainteresowanej osoby według tego, jak zostało ono określone przy wstępnym ustalaniu tych świadczeń.
4. Bez względu na postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu zainteresowani Członkowie mogą, jeśli jest to niezbędne, uzgodnić postanowienia uzupełniające dla potrzeb obliczania świadczeń wymienionych w tym ustępie.

CZĘŚĆ IV

ZACHOWANIE PRAW NABYTYCH I PRZYZNAWANIE ŚWIADCZEŃ ZA GRANICĘ

Artykuł 9

1. Każdy Członek zagwarantuje przekazywanie pieniężnych świadczeń inwalidzkich, emerytalnych i w razie śmierci żywiciela rodziny, rent w razie wypadku przy pracy i choroby zawodowej oraz zasiłku na wypadek śmierci, do których prawo zostało nabyte na mocy jego ustawodawstwa, uprawnionym, którzy są obywatelami Członka lub uchodźcami albo bezpaństwowcami, bez względu na ich miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem środków podjętych w tym celu, jeśli niezbędne, w drodze wzajemnego porozumienia Członków lub porozumienia z zainteresowanymi państwami.
2. Bez względu na postanowienia ust. 1 niniejszego artykułu, zainteresowani Członkowie, uczestniczący w systemach zachowania praw będących w trakcie nabywania, o których mowa w art. 6 niniejszej Konwencji, mogą uzgodnić zagwarantowanie przekazywania świadczeń, o których mowa w wyżej wspomnianym ustępie, uprawnionym zamieszkałym na terytorium Członka innego niż właściwy Członek, w ramach dwu- lub wielostronnych umów, o których mowa w ust. 1 art. 4 niniejszej Konwencji.
3. Ponadto, bez względu na postanowienia ust. 1 niniejszego artykułu, jeśli chodzi o świadczenia bezskładkowe, zainteresowani Członkowie określą w drodze wzajemnego porozumienia warunki, na jakich przekazywanie tych świadczeń będzie zagwarantowane uprawnionym zamieszkałym na terytorium Członka innego niż Członek właściwy.
4. Postanowienia ustępów 1, 2 i 3 niniejszego artykułu mogą nie być stosowane do:
a) specjalnych świadczeń bezskładkowych przyznawanych w formie pomocy lub dla będących w potrzebie;
b) świadczeń przyznawanych w systemach przejściowych.

Artykuł 10

1. Zainteresowani Członkowie będą dążyć do uczestnictwa w systemach zachowania praw nabytych zgodnie z ich ustawodawstwem, z uwzględnieniem postanowień Części III niniejszej Konwencji, jeśli chodzi o każdy z następujących działów zabezpieczenia społecznego, który jest objęty obowiązującym ustawodawstwem każdego z tych Członków, a mianowicie: opiekę lekarską, zasiłki chorobowe, świadczenia macierzyńskie i świadczenia w razie wypadku przy pracy i choroby zawodowej, wyłączając renty i zasiłki na wypadek śmierci. Systemy te zagwarantują takie świadczenia osobom zamieszkałym lub czasowo przebywającym na terytorium jednego z tych Członków, innego niż właściwy Członek, na warunkach i w granicach, które zostaną określone w drodze wzajemnego porozumienia między zainteresowanymi Członkami.
2. Jeżeli wzajemność, wymagana zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, nie jest zapewniona przez istniejące ustawodawstwo, może ona wynikać ze środków podjętych przez Członka w celu zagwarantowania świadczeń odpowiadających świadczeniom przewidzianym przez ustawodawstwo innego Członka, pod warunkiem wyrażenia na to zgody przez tego Członka.
3. Zainteresowani Członkowie będą dążyć do uczestnictwa w systemach zachowania praw nabytych zgodnie z ich ustawodawstwem, z uwzględnieniem postanowień Części III niniejszej Konwencji, jeśli chodzi o każdy z następujących działów zabezpieczenia społecznego, który jest objęty obowiązującym ustawodawstwem każdego z tych Członków: świadczenia w razie bezrobocia, świadczenia rodzinne oraz —bez względu na postanowienia ust. 1 art. 9 niniejszej Konwencji i ust. 1 niniejszego artykułu, świadczenia rehabilitacyjne. Systemy te zagwarantują takie świadczenia osobom zamieszkałym na terytorium jednego z tych Członków, innego niż właściwy Członek, na warunkach i w granicach, które zostaną określone w drodze wzajemnego porozumienia między zainteresowanymi Członkami.

Artykuł 11

Zasady rewaloryzacji świadczeń, przewidziane przez ustawodawstwo Członka, będą miały zastosowanie do świadczeń należnych zgodnie z tym ustawodawstwem na mocy postanowień niniejszej Konwencji.

CZĘŚĆ V

POMOC ADMINISTRACYJNA I POMOC DLA OSÓB OBJĘTYCH ZAKRESEM NINIEJSZEJ KONWENCJI

Artykuł 12

1. Władze i instytucje Członków będą udzielać sobie wzajemnie pomocy w celu ułatwienia stosowania niniejszej Konwencji i ich odpowiedniego ustawodawstwa.
2. Pomoc administracyjna udzielana sobie wzajemnie przez te władze i instytucje będzie w zasadzie bezpłatna. Jednakże Członkowie mogą uzgodnić zwrot pewnych kosztów.
3. Władze, instytucje i sądownictwo jednego Członka nie mogą odrzucać wniosków lub innych dokumentów przedłożonych im z tego powodu, że są one napisane w oficjalnym języku innego Członka.

Artykuł 13

1. Jeśli wnioskodawca mieszka na terytorium Członka innego niż właściwy Członek, może on w sposób prawnie obowiązujący złożyć swój wniosek w instytucji swojego miejsca zamieszkania, która przekaże ten wniosek do instytucji, o której lub o których była mowa w tym wniosku.
2. Wszelkie wnioski, oświadczenia lub odwołania, które zgodnie z ustawodawstwem Członka powinny zostać złożone w określonym czasie władzy, instytucjom lub sądom tego Członka, zostaną przyjęte, jeżeli będą złożone w tym czasie władzy, instytucji lub sądom innego Członka, na którego terytorium wnioskodawca mieszka. W takim przypadku, władza, instytucja lub sądy, które otrzymały wniosek, oświadczenie lub odwołanie, przekażą je niezwłocznie właściwej władzy, instytucji lub sądom pierwszego Członka. Datę, w której wszelkie wnioski, oświadczenia lub odwołania zostały złożone władzy, instytucji lub sądom drugiego Członka uważa się za datę ich złożenia władzy, instytucji lub sądom właściwym do ich rozpoznania.
3. Świadczenia, które mają być przekazywane przez Członka osobie uprawnionej zamieszkałej lub czasowo przebywającej na terytorium innego Członka, mogą być przekazywane bezpośrednio przez instytucję zobowiązaną do wypłaty albo za pośrednictwem instytucji wyznaczonej przez drugiego Członka w miejscu, w którym uprawniony mieszka lub czasowo przebywa, z zastrzeżeniem porozumienia między zainteresowanymi Członkami.

Artykuł 14

Każdy Członek będzie popierać rozwój służb społecznych wyznaczonych do udzielania pomocy osobom objętym zakresem niniejszej Konwencji, a w szczególności pracownikom migrującym, w ich stosunkach z władzami, instytucjami i sądami, w szczególności w celu ułatwienia im uzyskania prawa do świadczeń i otrzymania świadczeń, do których są uprawnieni oraz wykonywania przysługującego im prawa do odwołania się, a także w celu popierania poprawy ich sytuacji osobistej i rodzinnej.

CZĘŚĆ VI

POSTANOWIENIA RÓŻNE

Artykuł 15

Niniejsza Konwencja nie może przyznawać lub utrzymywać prawa do kilku świadczeń tego samego rodzaju, dotyczącego tego samego okresu ubezpieczenia obowiązkowego, zatrudnienia, działalności zawodowej lub zamieszkania, z wyjątkiem świadczeń inwalidzkich, emerytalnych i w razie śmierci żywiciela rodziny i świadczeń w razie choroby zawodowej, których koszty są dzielone między dwóch lub więcej Członków.

Artykuł 16

1. Świadczenia i inne koszty ponoszone przez instytucję Członka w imieniu instytucji innego Członka będą zwracane zgodnie z trybem określonym w drodze wzajemnego porozumienia między tymi Członkami, chyba że uzgodnili oni, iż zwroty nie będą dokonane.
2. Przekazy pieniężne wynikające ze stosowania niniejszej Konwencji będą dokonywane, w razie potrzeby, zgodnie z porozumieniami wiążącymi zainteresowanych Członków w momencie dokonywania przekazów.

Artykuł 17

1. Członkowie mogą odstąpić od pewnych postanowień niniejszej Konwencji w drodze specjalnych ustaleń w ramach dwustronnych i wielostronnych umów zawartych między co najmniej dwoma z nich, pod warunkiem, że ustalenia te nie będą naruszać praw i obowiązków innych Członków i będą regulować zachowanie praw na warunkach, które, jako całość, są przynajmniej tak korzystne, Jak te, które przewiduje niniejsza Konwencja.
2. Będzie się uważać, że Członek spełnia wymogi ust. 1 art. 9 i art. 11 niniejszej Konwencji, jeżeli:
a) zagwarantuje on, w momencie jej ratyfikacji, zapewnienie odpowiednich świadczeń o znacznej wysokości określonej przez to ustawodawstwo, wszystkim uprawnionym, bez względu na ich narodowość i miejsce zamieszkania; i
b) wprowadzi w życie postanowienie ust. 1 art. 9 i art. 11 niniejszej Konwencji w ramach dwustronnych lub wielostronnych umów, o których mowa w ust. 1 art. 4 niniejszej Konwencji.
3. Każdy Członek, który skorzystał z postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu, w swoich sprawozdaniach ze stosowania niniejszej Konwencji przedkładanych zgodnie z art. 22 Konstytucji Międzynarodowej Organizacji Pracy wskaże, że:
a) istnieją powody takiego postępowania; lub
b) rezygnuje z prawa skorzystania z postanowień wyżej wymienionego ustępu niniejszego artykułu po określonej dacie.

CZĘŚĆ VII

POSTANOWIENIA PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

Artykuł 18

1. Niniejsza Konwencja nie przyznaje żadnych praw do świadczeń za okres poprzedzający jej wejście w życie w stosunku do zainteresowanych Członków.
2. Dla celów stosowania postanowień niniejszej Konwencji wszystkie okresy ubezpieczenia, zatrudnienia, działalności zawodowej lub zamieszkania, przebyte zgodnie z ustawodawstwem Członka przed wejściem w życie systemu zachowania praw będących w trakcie nabywania, o których mowa w art. 6 niniejszej Konwencji, będą uwzględniane przy określaniu powstania praw zgodnie z tym systemem w momencie jego wejścia w życie, z zastrzeżeniem szczególnych postanowień, które będą w razie potrzeby uzgodnione przez zainteresowanych Członków.
3. Wszelkie świadczenia, o których mowa w ust. 1 art. 9 niniejszej Konwencji, które nie zostały przyznane, lub które zostały zawieszone z powodu zamieszkania zainteresowanego na terytorium państwa innego niż właściwy Członek, będą przyznane lub przywrócone na wniosek zainteresowanego, od daty wejścia w życie niniejszej Konwencji dla drugiego Członka albo od daty jej wejścia w życie dla Członka, którego obywatelem jest zainteresowany w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza, chyba że zainteresowany poprzednio otrzymał odszkodowanie zamiast tego świadczenia. Przepisy prawne właściwego Członka dotyczące wygasania praw nie będą stosowane do zainteresowanego, jeżeli przedłoży on swój wniosek w ciągu dwóch lat od tej daty lub, ewentualnie, od daty wprowadzenia w życie środków przewidzianych w ust. 1 art. 9.
4. Zainteresowani Członkowie określą w drodze wzajemnego porozumienia zakres, w jakim system zachowania praw będących w trakcie nabywania, o którym mowa w art. 6 niniejszej Konwencji, stosuje się do ryzyka, które zaistniało przed wejściem w życie w stosunku do tych Członków.

Artykuł 19

1. Wypowiedzenie niniejszej Konwencji przez Członka nie będzie naruszać zobowiązań Członka w stosunku do ryzyka, które zaistniało, zanim wypowiedzenie nabrało mocy.
2. Prawa będące w trakcie nabywania otrzymane na mocy niniejszej Konwencji nie wygasają na skutek jej wypowiedzenia przez Członka; o ich dalszym zachowaniu w okresie po terminie, w którym niniejsza Konwencja przestanie obowiązywać, postanowią dwustronne lub wielostronne umowy w zakresie zabezpieczenia społecznego zawarte przez Członka albo, w razie braku takich umów, postanowi o tym ustawodawstwo danego Członka.

Artykuł 20

1. Niniejsza Konwencja rewiduje, na warunkach określonych w następnych ustępach niniejszego artykułu, Konwencję dotyczącą zachowania uprawnień rentowych migrantów, z 1935 r.
2. Wejście w życie niniejszej Konwencji dla każdego Członka związanego postanowieniami Konwencji dotyczącej zachowania uprawnień rentowych migrantów, z 1935 r., nie będzie powodować, z mocy samego prawa, jednoczesnego wypowiedzenia tej Konwencji.
3. Konwencja dotycząca zachowania uprawnień rentowych migrantów, z 1935 r., utraci moc w stosunkach między wszystkimi Członkami stronami tej Konwencji, jeśli i kiedy system zachowania praw będących w trakcie nabywania zacznie obowiązywać w stosunkach między nimi, zgodnie z art. 6 niniejszej Konwencji.

* * *

Artykuły 21 —28: Standardowe postanowienia końcowe 1.

_________________________________________

1 Patrz Zalacznik I