KONWENCJA Nr 163
MIĘDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY
dotycząca udogodnień socjalno-kulturalnych dla marynarzy na morzu i w porcie

Data wejścia w życie: 3 października 1990 r.

Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy, zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 24 września 1987 r. na siedemdziesiątej czwartej sesji,

przypominając postanowienia Zalecenia dotyczącego opieki nad marynarzami w portach, z 1936 r., oraz Zalecenia dotyczącego udogodnień socjalno-kulturalnych dla marynarzy, z 1970 r.,

postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski dotyczące udogodnień socjalno-kulturalnych dla marynarzy na morzu i w porcie, która to sprawa stanowi drugi punkt porządku dziennego sesji,

postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę konwencji międzynarodowej,

przyjmuje dnia ósmego października tysiąc dziewięćset osiemdziesiątego siódmego roku następującą Konwencję, która otrzyma nazwę: Konwencja dotycząca udogodnień socjalno-kulturalnych dla marynarzy, z 1987 r.:

Artykuł 1

1. Dla celów niniejszej Konwencji:
a) określenie „marynarz" oznacza każdą osobę zatrudnioną w jakimkolwiek charakterze na pokładzie statku morskiego, będącego zarówno własnością publiczną, jak i prywatną, z wyjątkiem okrętów wojennych,
b) określenie „udogodnienia i usługi socjalno-kulturalne” oznacza udogodnienia i usługi socjalne, kulturalne, rekreacyjne i informacyjne.
2. Każdy Członek określi w drodze ustawodawstwa krajowego, po konsultacji z reprezentatywnymi organizacjami armatorów i marynarzy, jakie statki zarejestrowane na jego terytorium będą uważane za statki morskie dla celów postanowień niniejszej Konwencji dotyczących udogodnień i usług socjalno-kulturalnych na pokładzie statku.
3. W stopniu, jaki wydaje się wykonalny, właściwa władza, po konsultacji z reprezentatywnymi organizacjami armatorów statków rybackich i rybaków, będzie stosować postanowienia niniejszej Konwencji do morskiego rybołówstwa handlowego.

Artykuł 2

1. Każdy Członek, którego obowiązuje niniejsza Konwencja, zobowiązuje się zapewnić, że marynarzom będą zabezpieczone odpowiednie udogodnienia i usługi socjalno-kulturalne zarówno w porcie, jak i na pokładzie statku.
2. Każdy Członek zapewni, że zostaną podjęte niezbędne kroki w celu finansowania udogodnień i usług socjalno-kulturalnych przewidzianych zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji.

Artykuł 3

1. Każdy Członek zobowiązuje się zapewnić, by udogodnienia i usługi socjalno-kulturalne były zabezpieczone we właściwych portach kraju dla wszystkich marynarzy bez względu na narodowość, rasę, kolor skóry, płeć, religię, poglądy polityczne lub pochodzenie społeczne i bez względu na państwo, w którym został zarejestrowany statek, na którym są oni zatrudnieni.
2. Każdy Członek określi, po konsultacji z reprezentatywnymi organizacjami armatorów i marynarzy, porty, które będą uważane za właściwe dla celów niniejszego artykułu.

Artykuł 4

Każdy Członek zobowiązuje się zapewnić, by udogodnienia i usługi socjalno-kulturalne na statku morskim, będącym zarówno własnością publiczną, jak i prywatną, który jest zarejestrowany na jego terytorium, były dostępne dla wszystkich marynarzy znajdujących się na pokładzie.

Artykuł 5

Udogodnienia i usługi socjalno-kulturalne będą przedmiotem częstych przeglądów w celu zapewnienia ich dostosowania do zmieniających się potrzeb marynarzy, w zależności od postępu technicznego, eksploatacyjnego i innych przemian w transporcie morskim.

Artykuł 6

Każdy Członek zobowiązuje się do:
a) współpracy z innymi Członkami w celu zapewnienia stosowania niniejszej Konwencji;
b) zapewnienia współpracy między wszystkimi stronami zaangażowanymi i zainteresowanymi rozwojem udogodnień socjalno-kulturalnych dla marynarzy na morzu i w porcie.

* * *

Artykuły 7-14: Standardowe postanowienia końcowe 1.

____________________________________

1 Patrz Zalacznik I