ZALECENIE Nr 9 MIĘDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY dotyczące ustanowienia krajowych kodeksów marynarzy. Sesja Konferencji: 2 Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy, zwołana do Genui przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy w dniu 15 czerwca 1920 r., postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski dotyczące rozważenia możliwości opracowania Międzynarodowego Kodeksu Marynarzy, która to sprawa stanowi czwarty punkt porządku dziennego sesji Genueńskiej Konferencji, postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę zalecenia, przyjmuje następujące Zalecenie, które otrzyma nazwę: Zalecenie dotyczące krajowych kodeksów marynarzy, z 1920 r., w celu przedłożenia Członkom Międzynarodowej Organizacji Pracy do rozważenia nadania mu mocy w drodze ustawodawstwa krajowego lub w inny sposób, zgodnie z postanowieniami Konstytucji Międzynarodowej Organizacji Pracy: Aby, na skutek jasnej i usystematyzowanej kodyfikacji ustawodawstwa krajowego w każdym kraju, marynarze całego świata zatrudnieni na statkach własnych lub obcych państw mogli lepiej zrozumieć swoje prawa i obowiązki oraz aby przyspieszyć i ułatwić zadanie ustanowienia Międzynarodowego Kodeksu Marynarzy, Międzynarodowa Konferencja Pracy zaleca, aby każdy Członek Międzynarodowej Organizacji Pracy podjął się włączenia do Kodeksu Marynarzy wszystkich swoich aktów prawnych odnoszących się do marynarzy w zakresie ich działalności w tym charakterze.