zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana w tym dniu 3 czerwca 1937 r. na dwudziestej trzeciej sesji,

postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski dotyczące przepisów o bezpieczeństwie pracowników w przemyśle budowlanym, w zakresie rusztowań i urządzeń podnoszących, która to sprawa stanowi pierwszy punkt porządku dziennego sesji,

postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę konwencji międzynarodowej uzupełnionej zaleceniem zawierającym modelowy kodeks przepisów o bezpieczeństwie, przyjmuje dnia dwudziestego trzeciego czerwca tysiąc dziewięćset trzydziestego siódmego roku następujące Zalecenie, które otrzyma nazwę: Zalecenie dotyczące przepisów o bezpieczeństwie (budownictwo), z 1937 r.:

Zważywszy, że w celu zintensyfikowania wysiłków czynionych przez Członków Organizacji dla zmniejszenia ryzyka wypadków w budownictwie pożądane jest przekazanie im pod rozwagę modelowych przepisów bezpieczeństwa i zorganizowanie wymiany na skalę międzynarodową doświadczeń zdobywanych przy stosowaniu tych przepisów;

biorąc pod uwagę, że Konwencja dotycząca przepisów o bezpieczeństwie (budownictwo), z 1937 r., zawiera szereg ogólnych zasad, które wymagają uzupełnienia przez szczegółowe przepisy bezpieczeństwa;

zważywszy, że jest pożądane, aby Członkowie Organizacji, którzy ratyfikują niniejszą Konwencję, mieli do swojej dyspozycji modelowy kodeks przepisów bezpieczeństwa, który został sprawdzony doświadczalnie jako obliczony na zmniejszenie ryzyka wypadków; oraz

zważywszy, że pożądane jest również, aby taki kodeks modelowy był dostępny dla informacji Członków, którzy mogą nie mieć możliwości natychmiastowego ratyfikowania Konwencji dotyczącej przepisów o bezpieczeństwie (budownictwo), z 1937 r. Konferencja zaleca, co następuje:

1. Każdy Członek Międzynarodowej Organizacji Pracy powinien w możliwie najpełniejszy i pożądany sposób przestrzegać w warunkach krajowych postanowień załączonego Kodeksu Modelowego lub przepisów równoważnych im.

2. Członkowie Międzynarodowej Organizacji Pracy, którzy nie ratyfikowali Konwencji dotyczącej przepisów o bezpieczeństwie (budownictwo), z 1937 r., powinni dobrowolnie przedkładać co trzy lata do Międzynarodowego Biura Pracy sprawozdanie dotyczące stopnia realizacji tego Kodeksu Modelowego.

ZAŁĄCZNIK

KODEKS MODELOWY

CZĘŚĆ I

RUSZTOWANIA

Postanowienie 2. Wznoszenie rusztowań
Rusztowanie nie będzie budowane, rozbierane lub w istotnym stopniu zmieniane, chyba że pod kierunkiem kompetentnej i odpowiedzialnej osoby i, na ile to możliwe, przez kompetentnych pracowników posiadających odpowiednie doświadczenie w tego rodzaju pracy.

Postanowienie 3. Jakość materiałów
1. Wszelkie rusztowania i związane z nimi urządzenia oraz wszystkie drabiny powinny być z wytrzymałego materiału i mieć odpowiednią wytrzymałość w stosunku do obciążeń i naprężeń, którym będą one podlegały.
2. Części drewniane używane na rusztowania, przejścia, chodniki i drabiny, będą dobrej jakości, będą mieć długie włókna, będą w dobrym stanie i nie będą malowane lub obrabiane w sposób umożliwiający ukrycie wad.
3. Drewno używane na rusztowania będzie całkowicie pozbawione kory.
4. Tam, gdzie to jest konieczne, deski i bale używane na rusztowania, będą zabezpieczone przed rozłupaniem.
5. Metalowe części rusztowań nie będą miały żadnych pęknięć i będą pozbawione korozji i innych wad, które mogłyby wpłynąć na ich wytrzymałość.
6. Nie będą stosowane gwoździe z żeliwa.

Postanowienie 4. Kontrola i składowanie materiałów
1. Części rusztowań, łącznie z maszynami używanymi w rusztowaniach i linami, będą badane przez doświadczoną osobę przy każdej okazji przed wznoszeniem rusztowania i nigdy nie będą stosowane, jeżeli nie mają pod każdym względem jakości wymaganej do tego celu.
2. Nie będzie stosowana żadna lina, która stykała się z kwasami lub innymi substancjami powodującymi korozję lub jest uszkodzona.
3. Wszystkie materiały używane do budowania rusztowań będą składowane w dobrych warunkach i z dala od materiałów nieodpowiednich dla rusztowań.

Postanowienie 5. Dostawa i wykorzystanie materiału oraz konserwacja rusztowań
1. Wystarczająca ilość materiału będzie dostarczana i używana do budowy rusztowań.
2. 1) Każde rusztowanie będzie utrzymywane w dobrym i właściwym stanie, a każda część będzie unieruchomiona lub zamocowana, tak że żadna część nie będzie mogła przemieścić się w wyniku normalnego wykorzystywania.
2) Żadne rusztowanie nie będzie częściowo rozmontowywane i pozostawiane w takim stanie, że może być używane, chyba że nadal spełnia wymogi niniejszych postanowień.

Postanowienie 6. Rusztowania słupowe i rusztowania typu gabbard
1. Stojaki słupowe i nogi rusztowań typu gabbard będą:
a) pionowe lub nieco pochylone w kierunku do budynku; oraz
b) zamocowane wystarczająco blisko siebie, by zapewnić stabilność rusztowań z uwzględnieniem wszelkich okoliczności.
2. Stabilność stojaków słupowych będzie zapewniona:
a) przez wpuszczenie słupa na niezbędną głębokość w ziemię w zależności od rodzaju gruntu; lub
b) przez umieszczenie słupa na odpowiednim balu lub innej odpowiedniej płycie podstawy w taki sposób, aby uniemożliwić przesunięcie; lub
c) w dowolny inny odpowiedni sposób.
3. Kiedy dwa rusztowania stykają się w narożniku budynku, stojak słupowy będzie umieszczony w narożniku po zewnętrznej stronie rusztowań.
4. 1) Podłużnice będą praktycznie poziome i będą pewnie przymocowane do stojaków śrubami, klamrami, linami lub za pomocą innych skutecznych środków.
2) Końce dwóch kolejnych podłużnie na tym samym poziomie będą bezpiecznie połączone ze sobą przy stojaku, chyba że zastosowane są specjalne urządzenia, które zapewniają odpowiednią wytrzymałość.
5. 1) Leżnie będą proste i bezpiecznie przymocowane do podłużnic.
2) Jeżeli nie stosuje się podłużnic, leżnie będą przymocowane do stojaków i wsparte przez bezpiecznie przymocowane łączniki.
3) Leżnie, które są jednym końcem wsparte przez ścianę, będą miały przy tym końcu płaską powierzchnię wsporczą o głębokości przynajmniej 10 cm.
4) Wymiary leżni będą stosowane do obciążenia przyjmowanego przez nie.
5) Odległość pomiędzy dwiema kolejnymi leżniami, na których spoczywa pomost, będzie określona odpowiednio z uwzględnieniem przewidywanego obciążenia i natury deskowania pomostu.
6) Z reguły odległość ta nie będzie większa niż l metr dla bali o grubości mniejszej niż 40 mm, 1,50 m dla bali o grubości mniejszej niż 50 mm i 2 m dla bali o grubości przynajmniej 50 mm.
7) Wymagania ust. 5 pkt 6) niniejszego postanowienia nie będą obowiązywały w przypadku pomostów służących tylko do transportowania lekkich materiałów budowlanych, ale w przypadku takich pomostów odległość pomiędzy leżniami nie przekroczy 2 m.
6. Żaden bal użyty na pomost nie będzie mieć grubości mniejszej niż 30 mm.

Postanowienie 7. Rusztowania drabinowe
1. Rusztowania drabinowe będą używane tylko do lekkich robót wymagających niewielkiej ilości materiałów (renowacja, malowanie itp.).
2. Drabiny służące jako stojaki rusztowań drabinowych:
a) będą miały odpowiednią wytrzymałość; oraz
b) będą albo:
i) wpuszczone w ziemię na niezbędną głębokość zależnie od rodzaju gruntu; albo
ii) umieszczone na płytach lub deskach, tak że dwa słupy każdej drabiny spoczywają równo na podstawie, oraz zamocowane odpowiednio u dołu, aby uniemożliwić przesunięcie.
3. Jeżeli jakaś drabina użyta jest do przedłużenia drugiej, obie drabiny muszą zachodzić wzajemnie na siebie na odcinku przynajmniej 1,50 m i muszą być pewnie połączone z sobą.

Postanowienie 8. Stabilność rusztowań słupowych, typu gabbard i drabinowych
1. Każde rusztowanie będzie wystarczająco i odpowiednio usztywnione.
2. Każde rusztowanie, jeżeli nie jest to rusztowanie niezależne, będzie sztywno połączone z budynkiem w odpowiednich odstępach pionowych i poziomych.
3. Jeżeli rusztowanie jest rusztowaniem niezależnym, przynajmniej jedna trzecia leżni będzie pozostawać na miejscu, aż do ostatecznego demontażu rusztowania, i będzie pewnie przymocowana do podłużnie lub stojaków, w zależności od przypadku.
4. Wszystkie konstrukcje i urządzenia, użyte jako podpory dla pomostów roboczych, będą mieć wytrzymałą konstrukcję, pewne podparcie i będą odpowiednio usztywnione i rozparte, aby zapewnić im stabilność.
5. Na konstrukcję lub podparcie rusztowań nie będą stosowane luźne cegły, rury ściekowe, nasady kominowe lub inny nieodpowiedni materiał.

Postanowienie 9. Rusztowania wspornikowe lub wysięgnikowe
1. Rusztowania wspornikowe lub wysięgnikowe:
a) będą bezpiecznie mocowane i kotwione od wewnątrz;
b) będą miały wysuwnice o odpowiedniej długości i przekroju, by nadawały im stabilność; oraz
c) będą odpowiednio usztywnione i podparte.
2. Jako podparcia dla części rusztowań będą używane tylko stałe części budynku.
3. Jeżeli pomost roboczy spoczywa na elementach nośnych wpuszczonych w ścianę, elementy nośne będą skutecznie usztywnione, będą przechodziły prosto przez ścianę i będą bezpiecznie zamocowane po przeciwnej stronie.

Postanowienie 10. Rusztowania przyścienne
Nie będą stosowane żadne rusztowania przyścienne wsparte lub mocowane przez klamry lub kołki wbite w ścianę, jeżeli wsporniki nie będą miały odpowiedniej wytrzymałości, nie będą wykonane z odpowiedniego materiału i nie będą pewnie zakotwione w ścianie.

Postanowienie 11. Ciężkie rusztowania podwieszone z ruchomymi pomostami
1. Ciężkie rusztowania podwieszone będą spełniać wymagania niniejszego postanowienia.
2. Wysuwnice będą:
a) miały wytrzymałość i przekrój odpowiednie do zapewnienia sztywności i stabilności rusztowania;
b) instalowane pod kątami prostymi do ściany budynku; oraz
c) starannie rozmieszczone stosownie do podłużnie lub metalowych elementów pomostu.
3. Wysięg wysuwnic mierzony od budynku będzie taki, że pomost będzie zamocowany w odstępie nie większym niż 10 cm od ściany budynku.
4. 1) Wysuwnice będą pewnie zakotwione za pomocą śrub lub innych równoważnych środków.
2) Śruby kotwiące będą odpowiednio dokręcone i będą pewnie ściągać wysuwnice do szkieletu budynku.
5. Jako środek mocowania wysuwnic takich rusztowań nie będzie stosowana przeciwwaga.
6. Przy końcu każdej wysuwnicy będą umieszczone śruby zderzakowe.
7. Szakle służące do mocowania kabli do wysuwnic będą umieszczone pionowo nad środkami bębnów wciągarek na pomostach ruchomych. Ucho kabla będzie usytuowane pośrodku wygiętego sworznia szakli.
8. Do wspierania pomostów będą używane odpowiednie podłużnice lub elementy metalowe, które będą odpowiednio mocowane, aby uniemożliwić przemieszczenie. Elementy metalowe pomostów będą odpowiednio łączone łubkami.
9. Liny używane do podwieszania:
a) będą zawsze miały współczynnik bezpieczeństwa przynajmniej 10 w stosunku do maksymalnego obciążenia przewidywanego dla lin, oraz
b) będą miały taką długość, że przy najniższym położeniu pomostu na każdym bębnie będą przynajmniej dwa zwoje liny.
10. Maszyny rusztowaniowe będą tak skonstruowane i zamontowane, że ich części ruchome będą łatwo dostępne dla kontroli.

Postanowienie 12. Lekkie rusztowania podwieszone z ruchomymi pomostami
1. Lekkie rusztowania podwieszone będą spełniać wymagania niniejszego postanowienia.
2. Wysuwnice będą odpowiedniej długości i przekroju oraz będą właściwie zamontowane i wsparte.
3. 1) Wewnętrzne końce wysuwnic będą pewnie zamocowane.
2) Jeśli wysuwnice są kotwione przez worki balastowe lub inne luźne przeciwwagi, wówczas worki lub przeciwwagi będą pewnie przywiązane do wysuwnic.
3) Liny podwieszenia będą miały współczynnik bezpieczeństwa przynajmniej 10.
4. Maksymalna długość pomostu będzie 8 m.
5. Pomost będzie zawieszony na przynajmniej trzech linach, które będą rozmieszczone w odstępie od siebie nie większym niż 3 m. Żadna lina pośrednia nigdy nie będzie naprężona bardziej niż liny skrajne.
6. Wielokrążki będą mocowane do pomostu za pomocą mocnych taśm żelaznych, które będą właściwie zamocowane, będą przebiegały wokół boków i spodu pomostu i będą miały żelazne ucha na liny.
7. Rusztowania podwieszone, na których robotnicy pracują siedząc, będą wyposażone w urządzenia utrzymujące pomost w odległości przynajmniej 30 cm od ściany, aby robotnicy nie uderzali kolanami o ścianę, jeśli rusztowanie kołysze się.

Postanowienie 13. Inne rusztowania podwieszone
1. Kubły, duże kosze, ławki bosmańskie i podobne urządzenia będą stosowane jako rusztowanie podwieszone tylko w wyjątkowych okolicznościach dla robót krótkotrwałych i pod nadzorem odpowiedzialnej osoby.
2. Jeżeli urządzenie takie jest używane jako rusztowanie podwieszone:
a) będzie ono zawieszone na linach mających współczynnik bezpieczeństwa przynajmniej 10 w stosunku do całkowitego obciążenia, wliczając ciężar własny; oraz
b) podjęte będą niezbędne środki ostrożności, by zabezpieczyć pracowników przed spadnięciem.
3. Jeżeli jako rusztowanie podwieszone używany jest kubeł lub duży kosz:
a) będzie on mieć głębokość przynajmniej 75 cm; oraz
b) będzie unoszony na dwóch wytrzymałych taśmach żelaznych, które będą odpowiednio zamocowane, będą przebiegały wokół boków i spodu i będą miały żelazne ucha na liny.

Postanowienie 14. Transport i składowanie materiałów na rusztowaniach: rozkład obciążeń
1. Przy transportowaniu ciężkich ładunków na rusztowanie i po rusztowaniu żadne nagłe uderzenia nie będą przenoszone na rusztowanie.
2. Obciążenie wywierane na rusztowanie będzie równomiernie rozdzielone, jeśli jest to praktycznie możliwe, i w każdym wypadku będzie rozłożone tak, by uniknąć wszelkich niebezpiecznych zakłóceń równowagi.
3. Podczas używania rusztowania stale będzie się zwracać uwagę na to, by nie było ono przeciążone i by nie przetrzymywać niepotrzebnie na nim materiałów.

Postanowienie 15. Montaż urządzeń podnoszących na rusztowaniach
1. Kiedy na rusztowaniu ma być używane urządzenie podnoszące:
a) części rusztowania będą starannie skontrolowane i w razie potrzeby odpowiednio wzmocnione;
b) uniemożliwiony będzie wszelki ruch leżni; oraz
c) jeśli to możliwe, stojaki będą sztywno dołączone do stałej części budynku w miejscu zamontowania urządzenia podnoszącego.
2. Jeżeli pomost urządzenia podnoszącego nie porusza się w prowadnicach lub jeśli ładunek ma możliwość stykania się z rusztowaniem podczas podnoszenia lub opuszczania, należy wznieść pionowe ogrodzenie do pełnej wysokości rusztowania, aby ładunki nie mogły zaczepiać o rusztowanie.

Postanowienie 16. Okresowa kontrola rusztowań
Rusztowania będą kontrolowane przez kompetentną osobę:
a) przynajmniej raz w tygodniu; oraz
b) po każdym okresie złej pogody i każdej przerwie w pracach na skutek braku materiału.

Postanowienie 17. Sprawdzanie rusztowań przed użyciem, zwłaszcza rusztowań wzniesionych przez innych wykonawców
Każde rusztowanie, niezależnie od tego czy zostało ono wzniesione przez pracodawcę, którego pracownicy mają korzystać z niego:
a) zostanie przed użyciem sprawdzone przez kompetentną osobę, by zapewnić w szczególności:
i) że jest stabilne;
ii) że materiały użyte przy jego wznoszeniu są wytrzymałe;
iii) że jest odpowiednie dla przewidywanego celu; oraz
iv) że zastosowane są wymagania zabezpieczenia; oraz
b) będzie utrzymywane w dobrym stanie podczas eksploatacji.

Postanowienie 18. Pomosty robocze
1. Każdy pomost roboczy, który znajduje się wyżej niż 2 m nad ziemią, będzie ściśle deskowany lub balowany.
2. 1) Szerokość pomostu będzie odpowiednia z uwzględnieniem rodzaju robót i będzie taka, że w żadnej części przejście wolne od stałych przeszkód i pozostawionego materiału nie będzie węższe niż 60 cm.
2) W żadnym przypadku szerokość pomostu nie będzie mniejsza niż:
a) 60 cm, jeśli pomost jest używany tylko do chodzenia, a nie jako miejsce składowania materiału;
b) 80 cm, jeśli pomost jest używany do składowania materiału;
c) 110 cm, jeśli pomost jest używany do wspierania wyższego pomostu;
d) 130 cm, jeżeli pomost służy do ciosania lub zgrubnego kształtowania kamienia;
e) 150 cm, jeżeli pomost jest używany do wspierania wyższego pomostu i służy do ciosania lub zgrubnego kształtowania kamienia.
3. Maksymalna szerokość pomostu wspartego na leżniach z reguły nie będzie przekraczać 160 cm.
4. Każdy pomost roboczy, jeśli jest częścią rusztowania słupowego lub typu gabbard, będzie usytuowany przynajmniej l m poniżej szczytu stojaków.
5. Deski lub bale, które stanowią część pomostu roboczego lub które są używane jako deski zabezpieczające:
a) będą miały taką grubość, aby zapewniały odpowiednie bezpieczeństwo przy uwzględnieniu odstępu pomiędzy leżniami, jednakże w żadnym przypadku nie mniejszą nią 30 mm; oraz
b) będą miały szerokość nie mniejszą niż 15 cm.
6. Żadna deska lub bal stanowiący część pomostu roboczego nie będzie wystawać poza jego podparcie końcowe na wymiar większy niż 4 grubości deski lub bala.
7. Deski lub bale nie będą zachodzić wzajemnie na siebie, chyba że zastosowane będą środki takie jak skośne ścięcia, by zmniejszyć do minimum ryzyko wywrócenia i by ułatwić ruch taczek.
8. Każda deska lub bal stanowiący część pomostu roboczego będzie spoczywać na przynajmniej trzech podporach, chyba że odstęp pomiędzy leżniami i grubość deski lub bala są takie, że wykluczone jest wszelkie ryzyko wywrócenia lub niewłaściwego uginania.
9. Pomosty będą zbudowane tak, że bale lub deski nie mogą przemieszczać się na skutek normalnego użytkowania.
10. Jeśli to tylko możliwe, pomost powinien wystawać przynajmniej 60 cm poza koniec ściany budynku.
11. Każda część pomostu roboczego lub miejsca pracy, z którego człowiek może spaść z wysokości przekraczającej 2 m, będzie wyposażona:
a) w odpowiednią poręcz lub poręcze o przekroju przynajmniej 30 cm2, zamocowane przynajmniej l m nad pomostem lub nad podwyższonym miejscem stania na pomoście oraz tak, że pionowy otwór poniżej poręczy nie jest większy niż 85 cm;
b) w deski zabezpieczające, które mają wysokość wystarczającą, by zapobiegać spadaniu materiałów i narzędzi z pomostu, przynajmniej jednak 15 cm, i są usytuowane możliwie jak najbliżej pomostu.
12. Poręcze, deski zabezpieczające i inne zabezpieczenia używane na pomoście rusztowania będą utrzymywane na miejscu z wyjątkiem przypadku, kiedy mogą być one usytuowane na czas i w stopniu potrzebnym do umożliwienia dostępu dla osób lub dla transportu lub przesuwania materiałów.
13. Poręcz i deski zabezpieczające używane na pomoście rusztowania umieszczone będą po wewnętrznej stronie stojaków.
14. Pomosty rusztowań podwieszonych będą wyposażone w poręcze i deski zabezpieczające na wszystkich stronach, z tym zastrzeżeniem, że:
a) po stronie zwróconej do ściany poręcz nie musi mieć wysokości większej niż 70 cm, jeżeli praca nie pozwala na większą wysokość;
b) poręcz i deski zabezpieczające nie będą obowiązkowe po stronie zwróconej do ściany, jeżeli robotnicy siedzą na pomoście przy pracy, ale w takim przypadku pomost będzie wyposażony w liny lub łańcuchy zapewniające pracownikom dobry uchwyt dla rąk i zdolne do przytrzymania pracownika, który może się zsunąć.
15. Odstęp między ścianą a pomostem będzie tak mały, jak to jest tylko praktycznie możliwe, z wyjątkiem przypadku, kiedy pracownicy siedzą podczas swej pracy, kiedy to odstęp ten nie będzie większy niż 45 cm.

Postanowienie 19. Przejścia, chodniki i schody
1. Każde przejście lub chodnik, którego jakakolwiek część jest usytuowana wyżej niż 2 m nad ziemią lub podłogą:
a) będzie dokładnie odeskowany lub obalowany; oraz
b) będzie mieć szerokość przynajmniej 50 cm.
2. Maksymalne pochylenie przejścia lub chodnika będzie wynosiło 60 cm na metr.
3. Tam gdzie przejście lub chodnik używane są do transportowania materiałów, utrzymywane będzie wolne przejście, które:
a) ma szerokość odpowiednią do transportu materiałów bez usuwania poręczy i desek zabezpieczających; oraz
b) w żadnym przypadku nie ma szerokości mniejszej niż 60 cm.
4. Wszystkie bale tworzące chodnik lub przejście będą tak zamocowane i wsparte, aby niemożliwe było nieodpowiednie lub nierówne ugięcie.
5. Jeżeli pochylenie czyni koniecznym zastosowanie dodatkowego podparcia dla nóg oraz w każdym przypadku, gdy pochylenie wynosi więcej niż 25 cm na metr, będą stosowane odpowiednie listwy stopniujące, które:
a) będą usytuowane w odpowiednich odstępach; oraz
b) będą zajmowały całą szerokość przejścia, z tym wyjątkiem, że mogą mieć one przerwę o szerokości 10 cm dla ułatwienia poruszania się taczek.
6. Schody będą wyposażone w poręcze na całej swej długości.
7. Przejścia, chodniki i schody, z których człowiek może spaść z wysokości większej niż 2 m, będą wyposażone:
a) w odpowiednią poręcz lub poręcze o przekroju przynajmniej 30 cm2 przymocowane przynajmniej l m nad przejściem, chodnikiem lub schodami i to tak, że pionowy otwór pod poręczą nie będzie większy niż 85 cm; oraz
b) w deski zabezpieczające, które będą miały wysokość wystarczającą, by uniemożliwić spadanie materiału i narzędzi z chodnika, przejścia lub schodów, a w żadnym przypadku nie mniejszą niż 15 cm, i będą usytuowane możliwie blisko przejścia, chodnika lub schodów.

Postanowienie 20. Ogólne wymagania dotyczące pomostów, chodników, przejść i schodów
1. Każdy pomost, chodnik, przejście lub klatka schodowa będzie utrzymywana w stanie pozbawionym jakichkolwiek niepotrzebnych przeszkód, odpadków itp.
2. Podjęte będą odpowiednie środki zapobiegające śliskości pomostu, chodnika, przejścia lub klatki schodowej.
3. Żadna część pomostu roboczego, chodnika lub przejścia nie będzie podparta luźnymi cegłami, rurami ściekowymi, nasadami kominowymi lub innym luźnym albo nieodpowiednim materiałem.
4. Żaden pomost roboczy, przejście lub chodnik nie będzie wsparty przez rynnę dachową, balkon lub jego zwieńczenie, przewód odgromowy ani inne nieodpowiednie części budynku.
5. Żaden pomost roboczy, chodnik lub przejście nie będzie używane do pracy na nim, dopóki jego budowa nie zostanie zakończona według niniejszych przepisów i dopóki nie będą właściwie zamocowane przepisowe zabezpieczenia.

Postanowienie 21. Rusztowania kozłowe
1. Nie będą stosowane żadne rusztowania kozłowe, które:
a) mają więcej niż dwie kondygnacje; lub
b) mają wysokość większą niż 3 m od ziemi lub podłogi; lub
c) są wzniesione na rusztowaniu podwieszonym.
2. Szerokość rusztowania kozłowego wznoszonego na pomoście będzie taka, by na pomoście pozostawiona była wystarczająca przestrzeń bez przeszkód dla transportu materiałów lub przechodzenia ludzi.
3. Kozły będą pewnie zamocowane, aby uniknąć przemieszczenia.

Postanowienie 22. Drabiny
1. Każda drabina używana do połączenia będzie wznosić się przynajmniej l m powyżej najwyższego punktu osiąganego przez osobę korzystającą z drabiny, albo też jeden ze stojaków będzie przedłużony do takiej wysokości, by służył jako poręcz u góry. 2. Drabiny nie będą ustawiane na luźnych cegłach ani innej luźnej podsadce, lecz będą pewnie i poziomo podparte u dołu.
3. Każda drabina:
a) będzie bezpiecznie zamocowana, tak by nie mogła poruszyć się w stosunku do swych górnych lub dolnych punktów podparcia; lub
b) jeżeli nie może być zamocowana u góry, będzie pewnie zamocowana u podstawy; lub
c) jeżeli zamocowanie u podstawy jest również niemożliwe, u dołu będzie stać człowiek zabezpieczający ją przed przesunięciem.
4. Będzie się unikać nieodpowiedniego uginania drabin.
5. Drabiny będą jednakowo i właściwie podparte na każdym stojaku.
6. Kiedy drabiny łączą różne kondygnacje:
a) drabiny będą przestawione względem siebie; oraz
b) na każdej kondygnacji przewidziany będzie podest ochronny z możliwie najmniejszym otworem.
7. Nie będą używane drabiny z brakującymi lub uszkodzonymi szczeblami.
8. Nie będzie używana drabina mająca jakikolwiek szczebel wsparty na gwoździach, sworzniach lub innym podobnym zamocowaniu.
9. Drabiny drewniane będą zbudowane:
a) ze stojakami o odpowiedniej wytrzymałości wykonanymi z drewna pozbawionego widocznych wad i mającego włókna przebiegające wzdłużnie; oraz
b) ze szczeblami wykonanymi z drewna, pozbawionymi widocznych wad i osadzonymi czopowe w stojakach, przy czym wyklucza się szczeble mocowane tylko gwoździami.
10. Drabiny dekarskie i malarskie nie będą używane przez pracowników innych zawodów.

Postanowienie 23. Ogradzanie otworów
1. Każdy otwór pozostawiony w stropie budynku lub w pomoście roboczym na szyb windy lub klatkę schodową lub dla podnoszenia materiału, albo dla dostępu pracowników, lub dla jakiegokolwiek innego celu będzie wyposażony:
a) w odpowiednią poręcz lub poręcze o przekroju przynajmniej 30 cm2 zamocowane przynajmniej l m nad stropem lub pomostem tak, że pionowy otwór pod poręczą nie jest większy niż 85 cm;
b) w deski zabezpieczające, które mają wysokość wystarczającą, by uniemożliwiały spadanie materiałów i narzędzi ze stropu lub pomostu, a w żadnym przypadku mniejszą niż 15 cm i które są umieszczone możliwie blisko stropu lub pomostu.
2. Każdy otwór w ścianie, który znajduje się mniej niż l m od stropu lub pomostu, będzie wyposażony:
a) w odpowiednią poręcz lub poręcze o przekroju przynajmniej 30 cm2, zamocowane przynajmniej m nad stropem lub pomostem tak, że pionowy otwór pod poręczą nie jest większy niż 85 cm; oraz
b) jeśli to konieczne, w deski zabezpieczające, które mają wysokość wystarczającą, by zapobiegać spadaniu materiału i narzędzi, ale w żadnym przypadku nie mniejszą niż 15 cm, i są usytuowane możliwie blisko stropu lub pomostu bądź dolnej strony otworu.
3. Ogrodzenie otworów, z wyjątkiem przypadku, kiedy na jego usunięcie zezwala następny ustęp, będzie pozostawać na miejscu aż do czasu, kiedy trzeba będzie usunąć je w celu wykonania zamknięcia na stałe.
4. Ogrodzenie otworów nie będzie usuwane, chyba że w czasie i w stopniu wymaganym dla umożliwienia dostępu osobom i dla transportu lub przemieszczania materiałów, a natychmiast potem będzie umieszczane z powrotem.
5. Kiedy prace są wykonywane na lub nad otwartym stropem, strop będzie bezpiecznie deskowany, albo też zostaną podjęte inne skuteczne środki zabezpieczające ludzi przed spadnięciem.

Postanowienie 24. Roboty dekarskie
1. Żadna osoba nie będzie zatrudniona na żadnym dachu, na którym ze względu na pochylenie, rodzaj powierzchni lub stan pogody istnieje ryzyko spadnięcia, chyba że zostaną podjęte odpowiednie środki zabezpieczające ludzi lub materiały przed spadnięciem.
2. Na dachach szklanych lub na dachach krytych kruchymi materiałami podejmowane będą specjalne środki ostrożności w celu zabezpieczenia pracowników przed nieuważnym wejściem na nie i aby ułatwić bezpieczne przeprowadzanie napraw.
3. 1) Jedynie doświadczeni pracownicy, którzy nadają się do tego pod względem fizycznym i psychologicznym, będą zatrudnieni przy rozległych robotach na dachu, który ma nachylenie większe niż 34° (2:3) lub jest śliski.
2) Kiedy ludzie są w ten sposób zatrudnieni:
a) zawsze, kiedy to jest możliwe, będą stosowane następujące urządzenia:
i) odpowiednie poręcze;
ii) odpowiedni pomost roboczy bezpiecznie podparty i mający szerokość nie mniejszą niż 40 cm; oraz
iii) odpowiednie, wystarczające i właściwie zabezpieczone drabiny, deski z nabitymi listwami lub deski do pełzania;
b) jeśli niemożliwe jest stosowanie urządzeń wymienionych w lit. a):
i) pasy bezpieczeństwa z linami umożliwiającymi noszącym je przymocowanie się do solidnej konstrukcji zostaną dostarczone pracownikom i będą używane przez nich; oraz
ii) jeśli lina bezpieczeństwa nie może być przymocowana do solidnej konstrukcji, druga osoba będzie przewidziana do trzymania liny w bezpieczny sposób.

Postanowienie 25. Postanowienia różne
1. Każda część budynku, gdzie jakakolwiek osoba pracująca lub przechodząca może być uderzona przez materiały, narzędzia lub inne przedmioty spadające z wysokości większej niż 3,5 m, będzie przykryta w taki sposób, aby zabezpieczać takie osoby, chyba że zastosowane są inne skuteczne środki zabezpieczające przed spadaniem przedmiotów z takiej wysokości.
2. Materiały rusztowań, narzędzia lub inne przedmioty nie będą zrzucane, lecz będą prawidłowo opuszczane.
3. Będą zapewnione bezpieczne środki dostępu do wszelkich pomostów roboczych i innych miejsc pracy.
4. Każde miejsce pracy i inne miejsce, do którego potrzebny jest dostęp dla jakiejś osoby oraz wszelkie środki dostępu będą wystarczająco oświetlone.
5. Kiedy to jest konieczne, przy wszystkich częściach rusztowań i konstrukcji, gdzie podnoszone są materiały, zastosowane będzie specjalne oświetlenie.
6. Podczas każdej budowy, remontu, przeróbki, konserwacji lub rozbiórki budynków będą podejmowane wszelkie niezbędne środki dla zabezpieczenia pracowników przed zetknięciem się z przewodami elektrycznymi lub sprzętem elektrycznym, łącznie z przewodami niskiego napięcia i sprzętem niskiego napięcia.
7. Wystające gwoździe będą wbijane lub usuwane ze wszystkich materiałów używanych przy wznoszeniu rusztowania lub szalowania.
8. Żadne materiały na budowie nie będą układane w stos lub umieszczane tak, aby spowodować niebezpieczeństwo dla ludzi.

CZĘŚĆ II

URZĄDZENIA PODNOSZĄCE

Postanowienie 27. Wciągarki i wielokrążki
1. Każda część każdej wciągarki, łącznie z elementami nośnymi, będzie wykonana z metalu.
2. Kiedy stosowane są liny stalowe, średnica kół linowych lub bębnów nie będzie mniejsza niż 400 razy średnica drutów w linie, bez uwzględnienia rdzenia liny.
3. Kiedy bębny wciągarek są rowkowane:
a) promień rowków będzie w przybliżeniu taki sam, ale nie mniejszy niż promień liny; oraz
b) rozstaw rowków będzie nie mniejszy niż średnica liny.
4. Bębny wciągarek będą wyposażone w kołnierze uniemożliwiające ześlizgnięcie się liny z bębna.
5. Każdy żuraw i wciągarka będzie wyposażona w skuteczny hamulec lub hamulce oraz w inne urządzenie zabezpieczające, aby zapobiec spadnięciu zawieszonego ładunku.
6. Każda wciągarka będzie mieć dźwignię sterowania z odpowiednią blokadą.
7. Przy każdym urządzeniu podnoszącym z napędem parowym przewidziana będzie dźwignia sterowania biegu wstecznego z odpowiednią blokadą sprężynową.

Postanowienie 28. Zawieszenie i mocowanie
1. Wszystkie liny używane na urządzeniach podnoszących do podnoszenia lub opuszczania materiałów będą mieć wystarczającą długość, by pozostawały przynajmniej dwa zwoje na bębnie przy każdym położeniu roboczym urządzenia.
2. Żadna lina nie będzie stosowana na rowkowanym bębnie lub kole, jeżeli jej średnica jest większa niż rozstaw rowków bębna lub szerokość rowka koła linowego.
3. Liny stalowe będą takie, by miały współczynnik bezpieczeństwa przynajmniej sześć przy maksymalnym obciążaniu. Przy obliczaniu wymiarów lin stalowych przyjmować się będzie, że liny te będą obciążane tylko na rozciąganie.
4. Żaden łańcuch lub lina stalowa, która ma zawiązany węzeł, nie będzie używana do podnoszenia lub opuszczania żadnego ładunku.
5. Każda lina lub łańcuch do podnoszenia lub przenoszenia będzie bezpiecznie przymocowany do bębna żurawia lub wciągarki, z którą jest używany.
6. Każde tymczasowe mocowanie lub połączenie liny, łańcucha lub innego urządzenia używanego przy montażu lub demontażu żurawia będzie odpowiednie i bezpieczne.
7. Każda lina używana do podnoszenia lub opuszczania, albo jako środek zawieszenia będzie odpowiedniej jakości, odpowiedniej wytrzymałości i w dobrym stanie.
8. Każdy łańcuch, pierścień, hak, szakla, krętlik lub wielokrążek używany do podnoszenia lub opuszczania, albo jako środek zawieszenia będzie sprawdzony i oznakowany wyraźnymi cyframi i literami określającymi bezpieczne obciążenie robocze oraz znakiem identyfikacyjnym.
9. Żaden mechanizm użyty do mocowania lub jako środek zawieszenia nie będzie obciążony ponad jego bezpieczne obciążenie robocze, chyba że w celu przeprowadzenia badań.
10. Każdy łańcuch, pierścień, hak, szakla i krętlik używany przy podnoszeniu lub opuszczaniu, albo jako środek zawieszenia, który został rozciągnięty, zestarzał się lub był naprawiany przez spawanie, zostanie odpowiednio przetestowany i zbadany przed wzięciem go z powrotem do eksploatacji.
11. Każdy hak używany do podnoszenia lub opuszczania:
a) albo będzie wyposażony w odpowiednią blokadę uniemożliwiającą zejście zawiesia lub ładunku z haka;
b) albo będzie takiego kształtu, aby, jeśli to jest możliwe, zmniejszyć ryzyko takiego zejścia.
12. Części haków, które mogą stykać się z linami lub łańcuchami podczas podnoszenia lub opuszczania ładunków, będą zaokrąglone.
13. Kiedy do podnoszenia lub opuszczania stosuje się podwójne lub wielokrotne zawiesia, górne końce zawiesi będą połączone za pomocą szakli lub pierścienia, a nie będą zakładane oddzielnie na hak podnoszący; wymaganie to nie będzie obowiązywało, gdy całkowite podnoszone obciążenie jest mniejsze niż połowa bezpiecznego obciążenia roboczego haka.
14. Przy podnoszeniu lub opuszczaniu dużych przedmiotów maksymalnie bezpieczne obciążenie zawiesi będzie określane w odniesieniu nie tylko do ich wytrzymałości, ale również do kąta ramion.
15. Ostre krawędzie ładunku nie będą stykały się z zawiesiami, linami lub łańcuchami.
16. Wszystkie łańcuchy, liny, zawiesia i inne urządzenia stosowane do podnoszenia lub opuszczania, albo jako środki zawieszenia będą okresowo sprawdzane przez kompetentną osobę, a spostrzeżenia tej osoby będą wpisywane do protokołu lub do specjalnego rejestru.

Postanowienie 29. Żurawie
1. Pomost dla każdego żurawia będzie zbudowany z wytrzymałego materiału i będzie mieć dobrą konstrukcję mechaniczną przy uwzględnieniu jego wysokości i położenia oraz udźwigu i zasięgu żurawia.
2. Pomost każdego żurawia:
a) będzie ściśle balowany lub przykryty płytą;
b) będzie bezpiecznie ogrodzony według niniejszych postanowień;
c) będzie wyposażony w bezpieczne środki dostępu; oraz
d) będzie mieć wystarczające pole powierzchni:
i) we wszystkich przypadkach dla operatora i sygnalisty; oraz
ii) w przypadku żurawia masztowego z odciągami linowymi również dla operatora mechanizmu obrotu.
3. 1) Każdy żuraw nieruchomy albo będzie bezpiecznie zakotwiony, albo będzie odpowiednio obciążony przez odpowiedni balast pewnie zamocowany dla nadania mu stabilności.
2) Kiedy żuraw jest obciążony balastem, w kabinie operatora będzie umieszczony wykres przedstawiający położenie i rozmiary przeciwwag.
3) Każdy żuraw ruchomy będzie wyposażony w urządzenie do kotwienia go do szyn toru żurawia.
4. Na każdym pomoście, portalu lub na innym miejscu, po którym porusza się żuraw, w każdym położeniu żurawia, jeśli to jest praktycznie możliwe, będzie utrzymywane wolne przejście o szerokości przynajmniej 60 cm pomiędzy ruchomymi częściami żurawia a nieruchomymi częściami lub krawędzią takiego pomostu, portalu lub miejsca.
5. Jeżeli w jakimś czasie jest praktycznie niemożliwe utrzymanie przejścia o szerokości przynajmniej 60 cm w każdym miejscu lub punkcie, podjęte będą wszelkie rozsądne kroki dla uniemożliwienia dostępu ludzi do takiego miejsca lub punktu w tym czasie.
6. Wszelkie szyny, po których żuraw ruchomy porusza się, będą miały odpowiedni przekrój i równą powierzchnię jezdną.
7. Następujące wymagania będą obowiązywały dla każdego toru żurawia ruchomego, niezależnie od tego czy spoczywa on na ziemi, czy jest wzniesiony nad ziemią:
a) cały tor będzie właściwie ułożony;
b) wszystkie podpory będą miały wystarczającą wytrzymałość i będą utrzymywane w dobrym stanie; oraz
c) końce toru będą wyposażone w hamulce torowe lub zderzaki.
8. Wszystkie szyny, po których porusza się żuraw ruchomy, jeżeli nie są podjęte inne odpowiednie środki w celu zapewnienia właściwego połączenia szyn lub zapobieżenia starzeniu się materiału szyn:
a) będą połączone za pomocą nakładek lub podwójnych siodełek szynowych; oraz
b) będą bezpiecznie mocowane do podkładów.
9. Tor i obrotnica każdego żurawia ruchomego będą instalowane z największą starannością i zgodnie z właściwymi zasadami technicznymi.

Postanowienie 30. Sprawdzanie atestów żurawi
1. Żaden żuraw nie będzie używany, jeżeli nie został przetestowany i sprawdzony przez kompetentną osobę działającą na rzecz władz kontrolnych i jeżeli nie uzyskał od osoby przeprowadzającej test i badanie atestu podającego bezpieczne obciążenie robocze przy różnych promieniach wysięgnika, wraz z maksymalnym promieniem, przy którym wysięgnik może pracować.
2. Badania i testy wymagane przez niniejsze postanowienie będą powtarzane:
a) w takich regularnych odstępach czasu, jakie są przewidziane przez kompetentne władze; oraz
b) po wszystkich istotnych zmianach lub naprawach żurawia.
3. Bezpieczne obciążenie robocze przy danym promieniu określone w ostatnim ateście:
a) będzie wynosiło nie więcej niż 80% maksymalnego obciążenia, które żuraw wytrzymał przy tym promieniu podczas przeprowadzania testu; oraz
b) będzie nie większe niż obciążenie robocze podane przez producenta.

Postanowienie 31. Żurawie masztowe
1. Maksymalny promień, przy którym wysięgnik może pracować, będzie wyraźnie podany na każdym żurawiu masztowym.
2. Kiedy wysięgnik ma maksymalny promień, na bębnie będą znajdowały się jeszcze przynajmniej dwa zwoje liny.
3. Wysięgnik szkockiego żurawia masztowego nie będzie montowany pomiędzy tylnymi stojakami żurawia.
4. Każdy żuraw z ruchomym wysięgnikiem będzie wyposażony w skuteczną blokadę pomiędzy sprzęgłem przenoszenia a zapadką przytrzymującą bęben przenoszenia z następującymi wyjątkami:
a) kiedy bęben podnoszenia i bęben przenoszenia są napędzane niezależnie; lub
b) kiedy mechanizm napędzania bębna przenoszenia jest samoblokujący.
5. Kiedy odciągi żurawia masztowego nie mogą być mocowane w odległości w przybliżeniu równej, będą podjęte takie inne środki, jakie zapewnią bezpieczeństwo żurawia.
6. Wszystkie urządzenia do kotwienia żurawia będą sprawdzane przy każdej okazji przed zmontowaniem żurawia.
7. Montaż żurawi będzie nadzorowany przez kompetentną osobę.
8. Każdy żuraw po każdym zmontowaniu na miejscu budowy i przed rozpoczęciem eksploatacji będzie badany na miejscu, jeśli chodzi o zakotwienie, przez kompetentną osobę.
9. Zakotwienie żurawi będzie sprawdzane przez wywieranie na każde zakotwienie maksymalnej siły ciągnącej do góry:
a) albo przez obciążenie 25% powyżej maksymalnego obciążenia podnoszonego przez zmontowany żuraw; albo
b) przez mniejsze obciążenie powodujące równoważny naciąg zakotwienia.
10. Jeżeli siła ciągnąca przykładana przy testowaniu do jakiegokolwiek zakotwienia jest mniej niż 25% większa od siły ciągnącej, która byłaby wywierana przy maksymalnym bezpiecznym obciążeniu roboczym, wówczas wykres obciążenia odpowiadający zakotwieniu żurawia będzie umocowany w miejscu łatwo widocznym dla operatora żurawia.

Postanowienie 32. Automatyczne wskaźniki bezpiecznego obciążenia
1. Żaden żuraw wysięgnikowy, niezależnie czy ma wysięgnik nieruchomy, czy wysięgnik ruchomy, nie będzie eksploatowany, dopóki nie zostanie wyposażony w automatyczny wskaźnik, który:
a) wskazuje wyraźnie operatorowi lub osobie obsługującej żuraw, kiedy przenoszone obciążenie zbliża się do bezpiecznego obciążenia roboczego żurawia przy każdym pochyłemu wysięgnika; oraz
b) wytwarza skuteczny sygnał dźwiękowy, kiedy przenoszone obciążenie jest większe niż bezpieczne obciążenie robocze żurawia przy każdym pochyleniu wysięgnika.
2. Poprzedni ustęp nie obowiązuje:
a) dla wysięgnikowego żurawia masztowego z odciągami;
b) dla żurawia ręcznego, który jest wykorzystywany jedynie do montażu lub demontażu innego żurawia; lub
c) dla każdego żurawia, którego maksymalne bezpieczne obciążenie robocze wynosi 1000 kg lub mniej, ale we wszystkich takich przypadkach do żurawia będzie przymocowana tabliczka informująca o bezpiecznych obciążeniach roboczych przy różnych promieniach wysięgnika.

Postanowienie 33. Różne wymagania dotyczące obsługi żurawia
1.1) Żuraw nie będzie wykorzystywany do innych celów niż bezpośrednie podnoszenie lub opuszczanie ładunku, chyba że nie zagraża to jego stabilności.
2) Żadne obciążenie, które jest usytuowane pod kątem pomiędzy tylnymi stojakami żurawia masztowego typu szkockiego, nie będzie przemieszczane przez ten żuraw.
2. Jeżeli do podnoszenia lub opuszczania jednego ładunku potrzebny jest więcej niż jeden żuraw lub wciągarka:
a) maszyny i urządzenia wykorzystywane do tego celu będą tak rozmieszczone i zamocowane, że żaden taki żuraw ani wciągarka nie będzie nigdy obciążony powyżej swego bezpiecznego obciążenia roboczego ani nie utraci stabilności przy podnoszeniu lub opuszczaniu ładunku; oraz
b) będzie wyznaczona specjalnie osoba koordynująca działanie urządzeń pracujących razem.
3. Kiedy ładunek ma zbliżyć się do maksymalnego bezpiecznego obciążenia pracy, przeprowadzona będzie próba podniesienia ładunku na niewielki wymiar, aby sprawdzić, czy urządzenie podnoszące może bezpiecznie go unieść.

Postanowienie 34. Windy
1. Windy (tzn. urządzenia podnoszące wyposażone w klatkę lub pomost, poruszające się w prowadnicach) używane do podnoszenia i opuszczania materiałów będą spełniać wymagania niniejszego postanowienia.
2. 1) Szyby wind będą miały solidne ścianki lub inne równie skuteczne ogrodzenie:
a) na poziomie ziemi ze wszystkich stron; oraz
b) na wszystkich innych poziomach po wszystkich stronach, do których jest dostęp.
2) Ściany szybów wind, z wyjątkiem dojść, będą sięgały na wysokość przynajmniej 2 m powyżej podłogi, pomostu lub innego miejsca, do którego zapewniony jest dostęp.
3. Dojścia do wind będą wyposażone w stałe bramki lub inne równie skuteczne ogrodzenia, które:
a) mają wysokość przynajmniej l m; oraz
b) zamykają się samoczynnie, kiedy pomost windy rusza.
4. Podejścia do wind będą odpowiednio oświetlone.
5. Prowadnice pomostów wind będą miały wystarczającą wytrzymałość na zginanie oraz w przypadku zakleszczenia przez blokadę bezpieczeństwa na wyboczenie.
6. Pomost będzie skonstruowany tak, aby zapewniony był bezpieczny transport.
7. Na pomostach do transportu wózków wózki te będą skutecznie unieruchamiane w bezpiecznym położeniu na pomoście.
8. Przeciwwagi składające się z zestawu kilku części będą wykonane ze specjalnie skonstruowanych części sztywno połączonych z sobą.
9. Przeciwwaga będzie poruszać się w prowadnicach.
10. Jeżeli stosowane są dwie lub więcej lin stalowych, obciążenie będzie równomiernie rozłożone na nie.
11. Każda lina zawieszenia będzie w jednym kawałku.
12. Końce liny będą mocowane do zamocowania pomostu przez splatanie i ciasne opasanie drutem stalowym, przez zamknięcie lub zaciśnięcie za pomocą zacisków linowych; jeśli to możliwe, stosowane będą sercówki linowe.
13. Zakotwienia lin zawieszenia na bębnach będą odpowiednie i bezpieczne.
14. Liny będą miały długość wystarczającą, by przynajmniej dwa zwoje pozostawały na bębnie, kiedy klatka lub pomost jest w swym najniższym położeniu i będą miały taką średnicę, aby miały współczynnik bezpieczeństwa przynajmniej osiem przy maksymalnym obciążeniu.
15. Kiedy stosuje się liny stalowe, średnica kół linowych lub bębnów będzie nie mniejsza niż 400 razy średnica drutów w linie.
16. Kiedy bębny wciągarki są rowkowane:
a) promień rowków będzie w przybliżeniu taki sam, ale nie mniejszy niż promień liny; oraz
b) rozstaw rowków będzie nie mniejszy niż średnica liny.
17. Bębny wciągarek będą miały kołnierze, aby zapobiegać zsuwaniu się liny z bębna.
18. Nie będzie możliwe zmienianie kierunku ruchu windy bez uprzedniego zatrzymania jej.
19. Nie będzie możliwe wprawienie windy w ruch z pomostu.
20. Zapadki i koła zapadkowe, z których zapadki muszą być wyprzęgnięte przed opuszczeniem pomostu, nie będą. stosowane.
21. Jeżeli osoba obsługująca windę nie może dobrze widzieć każdego położenia pomostu, stosowane będą urządzenia do wysyłania skutecznych sygnałów do operatora windy przez odpowiedzialną osobę, która może widzieć pomost w każdym położeniu.
22. 1) Kiedy pomost jest nieruchomy, automatycznie będzie włączany hamulec.
2) Podczas załadunku i rozładunku pomost będzie blokowany przez zatrzaski lub inne urządzenia oprócz hamulca.
23. Windy będą wyposażone w urządzenia, które zatrzymują silnik, gdy tylko pomost osiąga najwyższe miejsce zatrzymania.
24. Powyżej najwyższego miejsca zatrzymania przewidziany będzie odstęp wystarczająco wysoki, by możliwy był bez przeszkód wystarczający ruch klatki lub pomostu w przypadku nadmiernego podniesienia.
25. 1) Żadna winda nie będzie używana, jeżeli nie została przetestowana i sprawdzona przez kompetentną osobę i nie zostało wystawione przez tę osobę pisemne świadectwo takiego testu i badania.
2) Taki test i badanie będą powtarzane:
a) w takich regularnych odstępach czasu, jakie są przewidziane przez kompetentne władze; oraz
b) po każdej istotnej zmianie lub naprawie oraz po każdym ponownym montażu.
26. 1) Powyższe postanowienia odnoszą się tylko do wind używanych do podnoszenia lub opuszczania materiałów.
2) Żadna winda nie będzie używana do przewożenia ludzi, chyba że:
a) wykorzystanie takie będzie dozwolone przez kompetentne władze; lub
b) winda spełnia warunki przewidziane dla montażu i eksploatacji dźwigów do przewożenia ludzi w przedsiębiorstwach przemysłowych.
27. Następujące informacje będą umieszczone w widocznym miejscu i bardzo dużymi literami:
a) na wszystkich windach:
i) na pomoście: udźwig w kilogramach lub innych znormalizowanych jednostkach ciężaru; oraz
ii) na silniku windy: udźwig w kilogramach lub innych odpowiednio znormalizowanych jednostkach ciężaru;
b) na windach dopuszczonych do przewożenia ludzi:
na pomoście lub klatce: maksymalna liczba osób, które mogą być przewożone równocześnie; c) na dźwigach przeznaczonych tylko do przewożenia towarów:
przy każdym podejściu do windy: „Winda towarowa! Przewożenie osób zabronione".

Postanowienie 35. Postanowienia różne
1. Zastosowane będą środki zabezpieczające pracowników sprawdzających lub smarujących żuraw lub windę.
2. Żadna osoba nie będzie przewożona lub podnoszona przez żuraw z wyjątkiem pomostu operatora lub jazdy w windzie taczkowej lub w windzie kubłowej.
3. Każda część ładunku w trakcie podnoszenia lub opuszczania będzie odpowiednio zawieszona i podparta, aby uniknąć niebezpieczeństwa.
4. l) Każdy pojemnik używany do podnoszenia cegieł, pustaków, płytek lub innego materiału, będzie zamknięty tak, aby uniemożliwić spadanie materiału.
2) Jeżeli materiały luzem lub załadowane taczki są umieszczone bezpośrednio na pomoście dla podnoszenia lub opuszczania, pomost będzie zamknięty.
3) Materiały nie będą. podnoszone, opuszczane ani obracane w sposób, który powoduje nagłe szarpnięcia.
5. Przy podnoszeniu taczek koło nie będzie używane jako środek podparcia, chyba że podjęte będą skuteczne kroki zapobiegające wysunięciu się osi z łożysk.
6. Kiedy stosuje się specjalną kobylicę, będzie ona mocowana linami w taki sposób, aby nie mogła uderzać o rusztowania.
7. Wysięgniki do podnoszenia materiałów nie będą mocowane do stojaków lub przedłużeń słupowych.
8. Jeżeli nie stosuje się wysięgnika, lecz samo koło linowe, może być ono mocowane do belki poprzecznej, gdy ta belka poprzeczna:
a) ma wystarczającą wytrzymałość i jest przymocowana przynajmniej do dwóch stojaków lub przedłużeń w sposób przewidziany dla podłużnie; oraz
b) nie służy równocześnie jako podłużnica w rusztowaniu.
9. Jeżeli urządzenie podnoszące lub jakakolwiek jego część porusza się wzdłuż rusztowania, będą podjęte odpowiednie środki zapobiegające uderzeniom ludzi na rusztowaniu ze strony tego urządzenia lub jego części.
10. Podnoszenie ładunków w miejscach, gdzie istnieje normalny ruch, będzie przeprowadzane w zamkniętej przestrzeni, albo gdyby było to możliwe (np. w przypadku dużych przedmiotów), podjęte będą środki dla tymczasowego zatrzymania lub skierowania inaczej ruchu.
11. Podjęte będą odpowiednie kroki dla uniemożliwienia, by ładunek w trakcie podnoszenia lub opuszczania stykał się z jakimikolwiek obiektami w taki sposób, że część ładunku lub przedmiotu może zostać przemieszczona.

CZĘŚĆ III

URZĄDZENIA ZABEZPIECZAJĄCE I PIERWSZA POMOC

Postanowienie 37. Sprzęt ratowniczy
Kiedy roboty prowadzone są w pobliżu miejsca, gdzie istnieje ryzyko utonięcia, zapewnione będzie wszelkie niezbędne wyposażenie i trzymane będzie w gotowości do użycia oraz podjęte będą wszelkie niezbędne kroki dla natychmiastowego ratowania osoby w niebezpieczeństwie.
Postanowienie 38. Sprzęt pierwszej pomocy
1. Na każdym miejscu, gdzie prowadzone są roboty budowlane, odpowiednie środki, takie jak apteczki lub szafki pierwszej pomocy, łatwo dostępne i wyraźnie oznakowane, będą zapewnione dla natychmiastowego opatrzenia wszelkich zranień, które mogą się zdarzyć w trakcie pracy.
2. Takie apteczki lub szafki pierwszej pomocy będą umieszczone pod opieką odpowiedzialnej osoby, która powinna być przeszkolona w zakresie udzielania pierwszej pomocy.

CZĘŚĆ IV

POSTANOWIENIA RÓŻNE

Postanowienie 39. Informowanie pracowników o postanowieniach
Kopie niniejszych postanowień oraz takie wyciągi z nich, jakie mogą być przewidziane przez właściwe władze, zostaną wręczone pracownikom lub rozmieszczone i utrzymywane w odpowiednich widocznych miejscach.

Postanowienie 40. Obowiązek pracodawcy postępowania zgodnie z częściami I—III Obowiązkiem pracodawcy będzie postępowanie zgodnie z częściami I—III niniejszych przepisów.

Postanowienie 41. Współpraca pracowników i innych osób z pracodawcą
1. Każda osoba zatrudniona i każda osoba w pracy i podczas pracy będzie współpracować z pracodawcą w realizowaniu niniejszych przepisów.
2. Każda osoba zatrudniona natychmiast usunie lub zgłosi pracodawcy lub przełożonemu każdą usterkę, którą może wykryć w urządzeniach oraz każde działanie jakiejkolwiek osoby, które może spowodować wypadek.
3. Żadna osoba nie będzie ingerować w żadne urządzenia lub zabezpieczenia wymagane przez powyższe przepisy, ani ich przemieszczać, usuwać, uszkadzać czy niszczyć, bez upoważnienia pracodawcy lub upoważnionego przez niego przełożonego.
4. Każda osoba zatrudniona będzie w odpowiedni sposób korzystać ze wszystkich zabezpieczeń, urządzeń bezpieczeństwa lub innych urządzeń dostarczonych dla jej ochrony i będzie przestrzegać wszystkich wskazówek bezpieczeństwa odnoszących się do jej pracy.
5. Każdy pracownik będzie podejmować konieczne środki dla swego własnego bezpieczeństwa i dla bezpieczeństwa każdej innej osoby na miejscu budowy oraz odstąpi od działania, które mogłoby zagrozić jemu lub innym osobom.
6. Żadna zatrudniona osoba nie będzie dostawać się do lub ze swego miejsca pracy inaczej niż za pomocą bezpiecznych środków dostępu i wyjścia.

ZALECENIE Nr 53 MIĘDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY dotyczące przepisów o bezpieczeństwie w przemyśle budowlanym.

ZALECENIE Nr 53
MIĘDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY
dotyczące przepisów o bezpieczeństwie w przemyśle budowlanym.