ZALECENIE Nr 55
Sesja Konferencji: 23
MIĘDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY
dotyczące współpracy w zapobieganiu wypadkom w przemyśle budowlanym.Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy,
zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 3 czerwca 1937 r. na dwudziestej trzeciej sesji,
postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski dotyczące współpracy w zapobieganiu wypadkom w przemyśle budowlanym, która to sprawa stanowi pierwszy punkt porządku dziennego sesji,
postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę zalecenia,
przyjmuje dnia dwudziestego trzeciego czerwca tysiąc dziewięćset trzydziestego siódmego roku następujące Zalecenie, które otrzyma nazwę: Zalecenie dotyczące współpracy w zapobieganiu wypadkom (budownictwo), z 1937 r.:
Zważywszy, że w uzupełnieniu Konwencji dotyczącej przepisów o bezpieczeństwie (budownictwo), z 1937 r., Zalecenia dotyczącego przepisów o bezpieczeństwie (budownictwo), z 1937 r., Zalecenia dotyczącego inspekcji (budownictwo), z 1937 r. i Zalecenia dotyczącego zapobiegania wypadkom przy pracy, z 1932 r. uznaje się za pożądane przyjęcie specjalnego zalecenia dotyczącego zapobiegania wypadkom przy pracy w przemyśle budowlanym przy pomocy organizacji bezpieczeństwa;
Konferencja zaleca, by każdy Członek Międzynarodowej Organizacji Pracy uwzględniał następujące zasady i reguły w związku z zapobieganiem wypadkom w przemyśle budowlanym:
1. Należy utworzyć organizacje bezpieczeństwa w przemyśle w celu zapewnienia współpracy wszystkich zainteresowanych dla spowodowania zmniejszenia liczby i stopnia dotkliwości wypadków, ze szczególnym uwzględnieniem zagrożenia wypadkami, co do których nie ma żadnych wymagań ustawowych.
2. Aby współpraca ta była skuteczna, w każdym przedsiębiorstwie, tam gdzie to jest tylko możliwe, należy utworzyć specjalną organizację bezpieczeństwa, w skład której weszliby przedstawiciele pracodawcy i osób zatrudnionych.
3. Byłaby również pożądana bezpośrednia współpraca pomiędzy właściwym inspektorem, pracodawcą a przedstawicielami osób zatrudnionych w przedsiębiorstwie w formie i w granicach ustalonych przez władze inspekcji.
4. Propaganda w zakresie bezpieczeństwa w budownictwie byłaby skuteczniejsza, gdyby istniała stała współpraca między władzą inspekcji a wszystkimi zainteresowanymi organizacjami: organizacjami bezpieczeństwa (łącznie lub oddzielnie) pracodawców i pracowników; związkami zawodowymi i stowarzyszeniami pracodawców; stowarzyszeniami architektów lub inżynierów; stowarzyszeniami normalizacyjnymi itd.; ubezpieczycielami (publicznymi, półurzędowymi lub prywatnymi).
5. 1) Powinny być organizowane okresowe spotkania przedstawicieli organizacji wymienionych w poprzednim ustępie i przedstawicieli władz inspekcji wraz z przedstawicielami wszelkich innych zainteresowanych organów państwowych.
2) Celem takich spotkań powinno być wspólne zbadanie metod, które można zastosować do poprawy zabezpieczenia przed wypadkami w budownictwie.6. Władze inspekcji powinny popierać zabezpieczenie przed wypadkami przez współpracę ze wszystkimi zainteresowanymi stronami w zakresie koniecznej propagandy, która mogłaby przyjmować takie formy, jak szkolenie w zakresie bezpieczeństwa na specjalnych kursach, pokazach, spotkaniach, wykładach lub filmach; rozprowadzanie instrukcji, broszur, magazynów lub publikacji przedstawiających analizy statystyki wypadków; oraz rozprowadzanie plakatów i ostrzeżeń, które w miarę możliwości powinny być ilustrowane.