ZALECENIE Nr 92 MIĘDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY dotyczące dobrowolnego pojednawstwa i arbitrażu. Sesja Konferencji:92 Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy, zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 6 czerwca 1951 r. na trzydziestej czwartej sesji, postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski dotyczące dobrowolnego pojednawstwa i arbitrażu, która to sprawa stanowi piąty punkt porządku dziennego sesji, postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę zalecenia, którego wprowadzenie w życie będzie zapewnione przez zainteresowane strony lub przez władze publiczne zgodnie z metodą odpowiadającą warunkom krajowym, przyjmuje dnia dwudziestego dziewiątego czerwca tysiąc dziewięćset pięćdziesiątego pierwszego roku następujące Zalecenie, które otrzyma nazwę: Zalecenie dotyczące dobrowolnego pojednawstwa i arbitrażu, z 1951 r.: I. DOBROWOLNE POJEDNAWSTWO 1. Powinny być powołane organy dla dobrowolnego pojednawstwa, dostosowane do warunków krajowych, w celu przyczyniania się do zapobiegania i rozwiązywania sporów zbiorowych między pracodawcami a pracownikami. 2. Każdy organ dobrowolnego pojednawstwa, ustanowiony na zasadzie mieszanej, powinien składać się z równej reprezentacji pracodawców i pracowników. 3. 1) Procedura po winna być bezpłatna i szybka; każdy termin, który byłby ustalony przez ustawodawstwo krajowe, powinien być ustalony z góry i skrócony do minimum. 2) Należy zastosować środki do umożliwienia wszczęcia postępowania bądź z inicjatywy jednej ze stron będących w sporze, bądź z urzędu przez organ dobrowolnego pojednawstwa. 4. Jeżeli spór przedłożono procedurze pojednawstwa za zgodą wszystkich zainteresowanych stron, powinny one być zachęcane do powstrzymania się od strajków i lokautów podczas trwania akcji pojednawczej. 5. Wszelkie porozumienia, do których dochodzą strony podczas trwania procedury pojednawczej lub w jej wyniku, powinny być zredagowane na piśmie i uważane za równoznaczne z normalnie zawartymi układami. II. DOBROWOLNY ARBITRAŻ 6. Jeżeli za zgodą wszystkich zainteresowanych stron spór został skierowany na drogę arbitrażu dla ostatecznego rozstrzygnięcia, strony te powinny, w czasie trwania arbitrażu, być zachęcane do powstrzymania się od strajków i lokautów oraz do przyjęcia orzeczenia arbitrażowego. III. POSTANOWIENIE OGÓLNE 7. Żadne postanowienie niniejszego Zalecenia nie będzie mogło być rozumiane jako ograniczające w jakikolwiek sposób prawo do strajku.