ZALECENIE Nr 103
Sesja Konferencji: 40
MIĘDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY
dotyczące cotygodniowego odpoczynku w handlu i w biurach.Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy,
zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 5 czerwca 1957 r. na czterdziestej sesji,
postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski dotyczące cotygodniowego odpoczynku w handlu i w biurach, która to sprawa stanowi piąty punkt porządku dziennego sesji,
postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę zalecenia uzupełniającego Konwencję dotyczącą cotygodniowego odpoczynku (handel i biura), z 1957 r.,
przyjmuje dnia dwudziestego szóstego czerwca tysiąc dziewięćset pięćdziesiątego siódmego roku następujące Zalecenie, które otrzyma nazwę: Zalecenie dotyczące cotygodniowego odpoczynku (handel i biura), z 1957 r.:
Zważywszy, że Konwencja dotycząca cotygodniowego odpoczynku (handel i biura), z 1957 r., przewiduje ustanowienie cotygodniowego odpoczynku w zakładach handlowych i biurach oraz że pożądane jest uzupełnienie postanowień tej Konwencji;
Konferencja zaleca stosowanie następujących postanowień:
1. Osoby, do których ma zastosowanie Konwencja dotycząca cotygodniowego odpoczynku (handel i biura), z 1957 r., powinny, w miarę możliwości, mieć prawo do cotygodniowego odpoczynku trwającego co najmniej trzydzieści sześć godzin i w miarę możliwości nieprzerwanego.
2. Cotygodniowy odpoczynek, przewidziany w art. 6 Konwencji dotyczącej cotygodniowego odpoczynku (handel i biura), z 1957 r., powinien być w miarę możliwości obliczany tak, aby obejmował okres od północy do północy. Odpoczynek ten nie powinien obejmować innych okresów odpoczynku, które go bezpośrednio poprzedzają lub po nim następują.
3. Specjalne systemy odpoczynku przewidziane w art. 7 Konwencji dotyczącej cotygodniowego odpoczynku (handel i biura), z 1957 r., powinny być ustalone w taki sposób, aby:
a) osoby, do których stosują się te systemy specjalne, nie pracowały w okresie dłuższym niż trzy tygodnie bez wykorzystania okresów odpoczynku, do których są uprawnione;
b) w tych wszystkich wypadkach, gdy nie mogą być przyznane okresy odpoczynku w wymiarze dwudziestu czterech kolejno po sobie następujących godzin, czas odpoczynku nie był krótszy niż 12 nieprzerwanych godzin.4.1) Młodocianym w wieku poniżej 18 lat, jeżeli jest to możliwe, udzielać nieprzerwanego cotygodniowego odpoczynku w wymiarze dwóch dni.
2) Postanowienia art. 8 Konwencji dotyczącej cotygodniowego odpoczynku (handel i biura), z 1957 r. nie powinny mieć zastosowania do młodocianych w wieku poniżej 18 lat.5. W każdym zakładzie, w którym okres cotygodniowego odpoczynku dla niektórych pracowników różni się od okresu ustalonego przez praktykę krajową, zainteresowane osoby powinny być informowane o dniach i godzinach cotygodniowego odpoczynku za pomocą zawiadomień umieszczanych w sposób widoczny w zakładzie lub w jakimkolwiek innym odpowiednim miejscu, albo w każdy inny sposób, zgodny z ustawodawstwem i praktyką krajową.
6. Należy podjąć odpowiednie środki dla zapewnienia prowadzenia rejestrów potrzebnych do należytego stosowania postanowień o cotygodniowym odpoczynku, a szczególnie rejestrów przedsięwzięć dokonanych w odniesieniu do:
a) osób, do których stosuje się specjalny system odpoczynku cotygodniowego, zgodnie z postanowieniami art. 7 Konwencji dotyczącej cotygodniowego odpoczynku (handel i biura), z 1957 r.;
b) osób, do których mają zastosowanie czasowe odstępstwa przewidziane w art. 8 Konwencji dotyczącej cotygodniowego odpoczynku (handel i biura), z 1957 r.7. W tych wypadkach, w których art. 9 Konwencji dotyczącej cotygodniowego odpoczynku (handel i biura), z 1957 r. nie może być zastosowany z tego powodu, że płace nie są ustalone w drodze ustawowej lub nie podlegają kontroli władz administracyjnych należy podjąć postanowienia w drodze układów zbiorowych lub w każdy inny sposób, w celu zapewnienia, aby zastosowanie środków przyjętych zgodnie z Konwencją nie pociągnęło za sobą obniżenia dochodów osób objętych Konwencją.