ZALECENIE Nr 109
Sesja Konferencji: 41
MIĘDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY
dotyczące płac, czasu pracy i stanu załogi na statkach.Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy,
zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 29 kwietnia 1958 r. na czterdziestej pierwszej sesji,
postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski w sprawie generalnej rewizji Konwencji dotyczącej płac, czasu pracy i stanu załogi na statkach (zrewidowanej), z 1949 r., która to sprawa stanowi drugi punkt porządku dziennego sesji,
przyjąwszy Konwencję dotyczącą płac, czasu pracy i stanu załogi na statkach (zrewidowaną), z 1958 r.,
uznając konieczność uchwalenia innego instrumentu, mającego również na celu zachęcanie Członków do poprawiania warunków zatrudnienia marynarzy,
przyjmuje dnia czternastego maja tysiąc dziewięćset pięćdziesiątego ósmego roku następujące Zalecenie, które otrzyma nazwę : Zalecenie dotyczące płac, czasu pracy i stanu załogi na statkach, z 1958 r.
ZAKRES STOSOWANIA1. Niniejsze Zalecenie ma zastosowanie do marynarzy, z wyjątkiem kapitanów, zaokrętowanych na statki morskie o napędzie mechanicznym, eksploatowane dla celów handlowych, lecz z wyłączeniem łodzi pływających na wodach ujściowych, statków rybackich i statków o prymitywnej konstrukcji.
PŁACE2. Płaca lub wynagrodzenie podstawowe za kalendarzowy miesiąc służby marynarza wykwalifikowanego, zatrudnionego na statku morskim, do którego ma zastosowanie mniejsze Zalecenie, nie powinno być niższe od równowartości bądź dwudziestu pięciu funtów w walucie Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, bądź to siedemdziesięciu dolarów w walucie Stanów Zjednoczonych Ameryki, przyjmując tę stawkę, która w danej chwili będzie wyższa. Jednakże przy ustalaniu płac minimalnych w przypadku statków, na których zatrudnione są grupy personelu podległego wymagające zaokrętowania załogi liczniejszej niż w innych warunkach i uwzględnienia zasady „równa płaca za równą pracę", mogą być wzięte pod uwagę specjalne czynniki, takie jak zatrudnienie nadliczbowego personelu i różnice obciążeń z tytułu załogi ponoszone przez armatora w związku z zaokrętowaniem wspomnianego personelu.
3. Z wyjątkiem przypadku, w którym postanowienia poprzedniego ustępu realizowane są w drodze układów zbiorowych zawartych pomiędzy reprezentatywnymi organizacjami armatorów i marynarzy, każdy Członek powinien:
a) zapewnić, za pomocą systemu kontroli i sankcji, aby wypłacane wynagrodzenia nie były niższe od stawek ustalonych w ustępie poprzednim;
b) zapewnić, aby każda osoba, która była wynagradzana według stawki niższej niż przewidziana w ustępie poprzednim, mogła uzyskać należną jej jeszcze kwotę w drodze sprawnego i nieuciążliwego postępowania, bądź na drodze sądowej, bądź na każdej innej drodze prawnej.
CZAS PRACY4. Normalny czas pracy na morzu i w porcie powinien wynosić osiem godzin dziennie dla wszystkich służb. Jeżeli chodzi o czas pracy w porcie w dniu odpoczynku tygodniowego i w dniu poprzedzającym go, należałoby przewidzieć szczególne przepisy w ustawodawstwie krajowym lub w układach zbiorowych.
5. Jeżeli w dniu odpoczynku tygodniowego statek znajduje się na morzu, wówczas marynarze powinni otrzymywać rekompensatę określoną w drodze układu zbiorowego lub przez ustawodawstwo krajowe.
6. Dla statków o małym tonażu i statków używanych do małej żeglugi układy zbiorowe lub ustawodawstwo krajowe będą mogły przewidzieć przeciętną długość czasu pracy w wymiarze ośmiu godzin dziennie.
7. Stawka lub stawki wynagrodzenia za godziny nadliczbowe powinny być ustalane przez ustawodawstwo krajowe lub układ zbiorowy, jednakże w każdym przypadku stawka godzinowa wynagrodzenia za godziny nadliczbowe powinna być wyższa co najmniej o 25% w stosunku do stawki godzinowej płacy lub wynagrodzenia podstawowego. Ustawodawstwo krajowe lub układy zbiorowe mogą przewidzieć, zamiast wypłaty w gotówce, rekompensatę w postaci odpowiedniego zwolnienia od służby i obecności na statku lub w każdej innej formie.
8. Ustawodawstwo krajowe lub układy zbiorowe powinny określić prace, które dla celów niniejszego Zalecenia nie powinny być uważane ani za wykonywane w godzinach normalnych, ani w godzinach nadliczbowych.
9. Z uwagi na szczególne sytuacje, układy zbiorowe mogą przewidzieć specjalne systemy zawierające odpowiednią rekompensatę, zamiast bezpośredniej zapłaty za godziny nadliczbowe.
STAN ZAŁOGI10. Załoga powinna składać się z odpowiedniej liczby oficerów i marynarzy niezbędnej do zapobieżenia nadmiernemu stosowaniu godzin nadliczbowych i do zadośćuczynienia wymogom zabezpieczenia życia ludzkiego w morzu.
11. Każdy Członek powinien utworzyć lub upewnić się, czy istnieje skuteczny mechanizm dla badania i załatwiania wszelkich skarg lub sporów dotyczących stanu załogi statku.
12. W pracach tego mechanizmu powinni uczestniczyć przedstawiciele reprezentatywnych organizacji armatorów i marynarzy przy lub bez udziału innych osób lub władz.
POSTANOWIENIE OGÓLNE13. W niniejszym Zaleceniu nic nie narusza postanowień dotyczących płac, czasu pracy lub stanu załogi na statkach przewidzianych ustawą, orzeczeniem, zwyczajem lub umową zawartą pomiędzy armatorami i marynarzami, które zapewniają marynarzom warunki korzystniejsze niż przewidziane w niniejszym Zaleceniu.