ZALECENIE Nr 113
MIĘDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY
dotyczące konsultacji i współpracy między władzami publicznymi i organizacjami pracodawców i pracowników na szczeblu branżowym i ogólnokrajowym.

Sesja Konferencji: 44

Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy,

zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 1 czerwca 1960 r. na czterdziestej czwartej sesji,

postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski dotyczące konsultacji i współpracy między władzami publicznymi i organizacjami pracodawców i pracowników na szczeblu branżowym i ogólnokrajowym, która to sprawa stanowi piąty punkt porządku dziennego sesji,

postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę zalecenia,

przyjmuje dnia dwudziestego czerwca tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego roku następujące Zalecenie, które otrzyma nazwę: Zalecenie dotyczące konsultacji na szczeblu branżowym i ogólnokrajowym, z 1960 r.

1.1) Należy podjąć właściwe kroki odpowiadające warunkom krajowym mające na celu popieranie konsultacji i skutecznej współpracy między władzami publicznymi i organizacjami pracodawców i pracowników oraz między tymi organizacjami — dla osiągnięcia celów określonych poniżej w ustępach 4 i 5 oraz w zakresie innych zagadnień interesujących strony i wspólnie przez nie określonych.
2) Wspomniane kroki należy stosować z wyłączeniem wobec tych organizacji i w stosunkach między nimi wszelkiej dyskryminacji, która by opierała się na kryteriach takich, jak: rasa, płeć, wyznanie, poglądy polityczne lub narodowość ich członków.

2. Tego rodzaju konsultacje i współpraca nie powinny prowadzić ani do naruszenia wolności związkowej, ani do naruszenia praw organizacji pracodawców i pracowników, łącznie z ich prawem do rokowań zbiorowych.

3. Zgodnie ze zwyczajami lub praktyką krajową należy zapewnić lub popierać tę konsultację i współpracę następująco:
a) albo w drodze dobrowolnej akcji ze strony organizacji pracodawców i pracowników;
b) albo poprzez bodźce stosowane przez władze publiczne;
c) albo w drodze ustawodawczej;
d) albo przez dowolne łączenie powyższych metod.

4. Ogólnym celem konsultacji i współpracy powinno być dążenie do wzajemnego zrozumienia i dobrych stosunków między władzami publicznymi i organizacjami pracodawców i pracowników, jak również między tymi organizacjami — w celu rozwijania gospodarki narodowej jako całości lub niektórych jej gałęzi, polepszenia warunków pracy i podnoszenia poziomu życia.

5. Konsultacje i współpraca powinny w szczególności zmierzać:
a) do wspólnego rozpatrywania przez organizacje pracodawców i pracowników problemów wzajemnie interesujących obie strony, w celu osiągnięcia - w miarę możliwości - rozwiązań, które będą przyjęte przez jedną i drugą stronę;
b) do takiego postępowania, aby właściwe władze publiczne odpowiednio doceniały poglądy, rady i pomoc organizacji pracodawców i pracowników w takich działach, jak:
i) przygotowanie i wprowadzanie w życie aktów ustawodawczych interesujących te organizacje;
ii) powoływanie i funkcjonowanie organów krajowych zajmujących się organizacją zatrudnienia, szkoleniem zawodowym i przekwalifikowywaniem pracowników, ich ochroną, higieną i bezpieczeństwem pracy, wydajnością pracy, zabezpieczeniem społecznym i bytowym;
iii) opracowywanie i realizacja planów rozwoju gospodarczego i socjalnego.