ZALECENIE Nr 124
Sesja Konferencji: 49
MIĘDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY
dotyczące najniższego wieku dopuszczenia do pracy pod ziemią w kopalniach.Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy,
zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 2 czerwca 1965 r. na czterdziestej dziewiątej sesji,
po przyjęciu Konwencji dotyczącej najniższego wieku (prace pod ziemią), z 1965 r.,
postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski dotyczące najniższego wieku dopuszczenia do pracy pod ziemią w kopalniach, która to sprawa stanowi czwarty punkt porządku dziennego sesji,
postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę zalecenia, przyjmuje dnia dwudziestego drugiego czerwca tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego piątego roku następujące Zalecenie, które otrzyma nazwę: Zalecenie dotyczące najniższego wieku (prace pod ziemią), z 1965 r.:
1.1) Dla celów niniejszego Zalecenia określenie „kopalnia” obejmuje każde przedsiębiorstwo, państwowe bądź prywatne, którego celem jest wydobywanie substancji znajdujących się pod ziemią, wymagające zatrudnienia ludzi pod ziemią.
2) Postanowienia niniejszego Zalecenia, dotyczące zatrudnienia lub pracy pod ziemią w kopalniach, obejmują zatrudnienie lub pracę pod ziemią w kamieniołomach.2. Jeżeli najniższy wiek dopuszczenia do zatrudnienia lub pracy pod ziemią w kopalniach jest ustalony poniżej 16 lat, powinny być podjęte w możliwie krótkim czasie odpowiednie kroki w celu podniesienia go to tego poziomu.
3.1) Najniższy wiek dopuszczenia do zatrudnienia lub pracy pod ziemią w kopalniach powinien być podnoszony stopniowo, przyjmując za cel ustalenie tego najniższego wieku na poziomie 18 lat.
2) Każdy Członek powinien dołożyć starań, aby ten cel w miarę możliwości osiągnąć, mając na względzie przede wszystkim niebezpieczeństwo związane z pracą pod ziemią w kopalniach, jak również potrzeby rozwoju środków nauczania - mianowicie środków szkolenia zawodowego przyszłych górników, minimalny wiek kończenia nauki w szkołach, minimalny wiek dopuszczenia do innych prac w przemyśle i inne czynniki z tym związane.4. Osoby, których wiek mieści się między wiekiem minimalnym, ustalonym na podstawie Konwencji dotyczącej najniższego wieku (prace pod ziemią), z 1965 r., a wiekiem wyższym, jaki zostanie ustalony przez poszczególne kraje, a który to wiek nie powinien być niższy od 18 lat, powinny być zatrudnione lub pracować pod ziemią jedynie:
a) dla celów nauki zawodu lub każdego innego normalnego szkolenia zawodowego, odbywającego się pod odpowiednim nadzorem kompetentnych osób, posiadających znajomość techniczną zawodu i praktyczne doświadczenie;
b) w warunkach ustalonych przez właściwą władzę, jeśli chodzi o dozwolone miejsce pracy i zawody, oraz co do środków, jakie należy zastosować w zakresie stałej kontroli lekarskiej i nadzoru w zakresie bezpieczeństwa pracy. Jednakże z chwilą ukończenia przez młodocianych, o których mowa w mniejszym ustępie, nauka zawodu lub innego normalnego szkolenia zawodowego, mogą oni być zatrudnieni pod ziemią w innych celach niż szkolenie, na warunkach podanych w lit b).5. 1) Postanowienia szczególne powinny być przyjęte w odniesieniu do najniższego wieku dopuszczenia do zatrudnienia lub pracy pod ziemią dla osób, które będą powołane do:
a) wykonywania niektórych określonych robót, szkodliwych dla zdrowia;
b) wykonywania pracy w niektórych określonych warunkach, szkodliwych dla zdrowia; c) wykonywania niektórych określonych robót, stanowiących pewne zagrożenie dla nich samych lub dla innych osób.
2) Właściwa władza każdego kraju powinna ustalić wykazy robót i warunków pracy, o które tutaj chodzi, oraz określić dla każdego przypadku wiek minimalny, wystarczająco wysoki i dla żadnego z tych przypadków nie niższy od 18 lat.6. 1) Odpowiednie środki powinny być podjęte na rzecz osób zamierzających pracować w kopalniach, ale za młodych na zatrudnienie lub pracę pod ziemią, z uwagi na to, że najniższy wiek dopuszczenia do tej pracy jest wyższy od najniższego wieku ukończenia nauki w szkołach. Środki te powinny być połączone lub zintegrowane z całokształtem środków stosowanych w zakresie nauczania, szkolenia i wykorzystania ogółu młodzieży w danym kraju.
2) Środki wymienione w pkt. 1) powyżej, stosowane oddzielnie lub w połączeniu, mogłyby być następujące:
a) zatrudnienie do prac na powierzchni, obejmujące odpowiednie szkolenie;
b) szkolenie zawodowe na powierzchni, przewidziane jako przygotowanie zainteresowanych osób do ich przyszłego zawodu;
c) dalsze kształcenie i poradnictwo zawodowe;
d) podniesienie minimalnego wieku ukończenia szkoły.7. Właściwa władza każdego kraju powinna konsultować z zainteresowanymi i najbardziej reprezentatywnymi organizacjami pracodawców i pracowników ustalanie ogólnej polityki dotyczącej wprowadzenia w życie niniejszego Zalecenia i przyjęcia odpowiednich norm, zabezpieczających jego stosowanie.