ZALECENIE Nr 128
Sesja Konferencji: 51
MIĘDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY
dotyczące ciężaru maksymalnego ładunków, dozwolonego przy przenoszeniu przez jednego pracownika.Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy,
zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 7 czerwca 1967 r. na pięćdziesiątej pierwszej sesji,
postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski dotyczące ciężaru maksymalnego ładunków, dozwolonego przy przenoszeniu przez jednego pracownika, która to sprawa stanowi szósty punkt porządku dziennego sesji,
postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę zalecenia uzupełniającego Konwencję dotyczącą ciężaru maksymalnego, z 1967 r.,
przyjmuje dnia dwudziestego ósmego czerwca tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego siódmego roku następujące Zalecenie, które otrzyma nazwę: Zalecenie dotyczące ciężaru maksymalnego, z 1967 r.:
I. OKREŚLENIA I ZAKRES STOSOWANIA1. Dla celów niniejszego Zalecenia:
a) określenie „ręczny transport ładunków" oznacza wszelki transport, w którym ciężar ładunku jest całkowicie dźwigany przez jednego pracownika; obejmuje ono podnoszenie i opuszczanie ładunku;
b) określenie ,,stały ręczny transport ładunków" oznacza wszelką działalność, poświęconą głównie lub w sposób stały ręcznemu transportowi ładunków, lub zwykle obejmującą, nawet w sposób dorywczy, ręczny transport ładunków;
c) określenie „młodociany pracownik" oznacza każdego pracownika w wieku poniżej 18 lat.2. W braku odmiennych postanowień, niniejsze Zalecenie ma zastosowanie zarówno do stałego, jak i do doraźnego ręcznego transportu ładunków innych niż ładunki lekkie.
3. Niniejsze Zalecenie ma zastosowanie do wszystkich gałęzi działalności gospodarczej.
II. ZASADA OGÓLNA4. Nie może być wymagany lub dozwolony ręczny transport ładunków przez jednego pracownika, którego waga mogłaby szkodzić zdrowiu lub grozić niebezpieczeństwem pracownikowi.
III. SZKOLENIE I INSTRUKTAŻ5. 1) Każdy pracownik, zatrudniony przy stałym ręcznym transporcie ładunków, powinien otrzymać przed takim zatrudnieniem dostateczne przeszkolenie lub instruktaż w zakresie metod pracy, które należy stosować w celu ochrony zdrowia i zapobiegania wypadkom.
2) Szkolenie takie powinno obejmować technikę podnoszenia, przenoszenia, opuszczania, wyładunku i układania różnego rodzaju ładunków i powinno być prowadzone przez osoby lub instytucje posiadające odpowiednie kwalifikacje.
3) Wszędzie, gdzie jest to możliwe, po takim szkoleniu powinien być prowadzony nadzór w trakcie wykonywania pracy, aby zapewnić stosowanie poprawnych metod pracy.6. Każdy pracownik, zatrudniony doraźnie przy ręcznym transporcie ładunków, powinien otrzymać odpowiednie instrukcje o sposobie bezpiecznego wykonania tej czynności.
IV. BADANIA LEKARSKIE7. Przed zatrudnieniem przy stałym ręcznym transporcie ładunków należy, w miarę możliwości i potrzeby, wymagać przeprowadzenia badania lekarskiego dotyczącego zdolności do takiego zatrudnienia.
8. W razie potrzeby co pewien czas powinny być przeprowadzane następne badania lekarskie.
9. Właściwe władze powinny wydać przepisy dotyczące badań przewidzianych powyżej w ustępach 7 i 8.
10. Badanie przewidziane w ust. 7 mniejszego Zalecenia powinno być stwierdzone zaświadczeniem. Zaświadczenie powinno dotyczyć wyłącznie zdolności do zatrudnienia i nie powinno zawierać żadnych informacji lekarskich.
V. ŚRODKI TECHNICZNE I OPAKOWANIA11. W celu ograniczenia lub ułatwienia ręcznego transportu ładunków należy, w możliwie najszerszym zakresie, używać odpowiednich środków technicznych.
12. Opakowania ładunków, które mogą być transportowane ręcznie, powinny być zwarte i wykonane z odpowiednich materiałów; w miarę możliwości i potrzeby powinny one być wyposażone w uchwyty i tak zaprojektowane, aby nie stwarzały niebezpieczeństwa wypadku; nie powinny one mieć w szczególności ostrych krawędzi, występów lub szorstkich powierzchni.
VI. MAKSYMALNY CIĘŻAR13. Przy stosowaniu tej części niniejszego Zalecenia Członkowie powinni brać pod uwagę:
a) cechy fizjologiczne pracowników, rodzaj pracy i warunki środowiska, w którym jest ona wykonywana;
b) wszelkie inne warunki, które mogą wywierać wpływ na zdrowie i bezpieczeństwo pracowników.
A. PRACOWNICY DOROŚLI — MĘŻCZYŹNI14. Gdy maksymalny ciężar ładunków, które mogą być transportowane ręcznie przez jednego dorosłego pracownika — mężczyznę przekracza 55 kg, należy możliwie jak najszybciej podjąć środki w celu obniżenia maksymalnego ciężaru do tego poziomu.
B. KOBIETY15. W razie zatrudnienia dorosłych kobiet przy ręcznym transporcie ładunków, maksymalny ciężar tych ładunków powinien być znacznie mniejszy od tego, jaki jest dozwolony dla mężczyzn.
16. Gdy tylko jest to możliwe, dorosłe kobiety nie powinny być zatrudniane przy stałym ręcznym transporcie ładunków.
17. W razie zatrudnienia dorosłych kobiet przy stałym ręcznym transporcie ładunków, należy wydać zarządzenia w celu:
a) zredukowania, w odpowiednich wypadkach, czasu zużywanego faktycznie przez te pracownice na podnoszenie, przenoszenie i opuszczanie ładunków;
b) zakazu przydzielania tych pracownic do pewnych, określonych, szczególnie uciążliwych prac przy ręcznym transporcie ładunków.18. Żadnej kobiety nie należy zatrudniać przy ręcznym transporcie ładunków w czasie ciąży stwierdzonej przez lekarza ani w okresie dziesięciu tygodni po porodzie, jeżeli, zdaniem uprawnionego lekarza, praca taka zagraża jej zdrowiu lub zdrowiu jej dziecka.
C. MŁODOCIANI PRACOWNICY19. W razie zatrudniania młodocianych pracowników przy ręcznym transporcie ładunków, maksymalny ciężar tych ładunków powinien być znacznie mniejszy od tego, jaki jest dozwolony dla dorosłych pracowników tej samej płci.
20. Gdy tylko jest to możliwe, młodociani pracownicy nie powinni być zatrudniani przy stałym ręcznym transporcie ładunków.
21. Jeżeli najniższy wiek dopuszczenia do pracy przy ręcznym transporcie ładunków jest niższy niż 16 lat, należy możliwie najszybciej podjąć kroki w celu podniesienia go do tego poziomu.
22. Najniższy wiek dopuszczenia do pracy przy stałym ręcznym transporcie ładunków powinien być podniesiony tak, aby wynosił on 18 lat.
23. W razie zatrudniania młodocianych pracowników przy stałym ręcznym transporcie ładunków, należy wydać zarządzenie w celu:
a) zredukowania, w odpowiednich wypadkach, czasu zużywanego faktycznie przez tych pracowników na podnoszenie, przenoszenie i opuszczanie ładunków;
b) zakazu przydzielania tych pracowników do pewnych, określonych, szczególnie uciążliwych prac przy ręcznym transporcie ładunków.
VII. INNE ŚRODKI BEZPIECZEŃSTWA I HIGIENY24. Na podstawie opinii lekarskiej i uwzględniając szczególne warunki pracy, w jakich ma być ona wykonywana, właściwa władza powinna starać się zapewnić, aby wysiłek wymagany od pracowników zatrudnionych przy ręcznym transporcie ładunków w ciągu dnia roboczego lub jednej zmiany nie mógł zagrażać zdrowiu lub bezpieczeństwu tych pracowników.
25. Pracownikom zatrudnionym przy ręcznym transporcie ładunków powinny być dostarczone lub udostępnione odpowiednie urządzenia lub sprzęt, potrzebne do ochrony ich zdrowia i bezpieczeństwa, i powinny być one przez nich używane.
VIII. POSTANOWIENIA OGÓLNE26. Szkolenie oraz badania lekarskie, przewidziane w mniejszym Zaleceniu, nie powinny pociągać za sobą żadnych wydatków ze strony pracownika.
27. Właściwa władza powinna aktywnie popierać badania naukowe, łącznie z badaniami ergonomicznymi, w zakresie ręcznego transportu ładunków, mając w szczególności na celu:
a) ustalenie ewentualnych związków między chorobami zawodowymi oraz zaburzeniami chorobowymi związanymi z wykonywaną pracą a ręcznym transportem ładunków;
b) zredukowanie do minimum zagrożenia zdrowia i bezpieczeństwa pracowników zatrudnionych przy ręcznym transporcie ładunków.28. W razie stosowania metod transportu, polegających na ciągnięciu i pchaniu ładunków, wymagających od robotnika wysiłku fizycznego analogicznego do wysiłku przy ręcznym transporcie ładunków, właściwa władza może rozważyć zastosowanie do tych metod transportu odpowiednich postanowień niniejszego Zalecenia.
29. Każdy Członek podejmie, w drodze ustawodawstwa lub w każdy inny sposób zgodny z praktyką i warunkami krajowymi oraz w konsultacji z zainteresowanymi, najbardziej reprezentatywnymi organizacjami pracodawców i pracowników, niezbędne kroki w celu stosowania postanowień niniejszego Zalecenia.
30. Członkowie mogą zezwolić na odstępstwa od stosowania pewnych postanowień mniejszego Zalecenia, po konsultacji z krajową służbą inspekcyjną oraz zainteresowanymi, najbardziej reprezentatywnymi organizacjami pracodawców i pracowników, gdy warunki pracy lub rodzaj ładunków wymagają takich odstępstw; dla każdego odstępstwa lub kategorii odstępstw powinny być ustalone granice tego wyłączenia.
31. Każdy Członek powinien, zgodnie z praktyką krajową, wyznaczyć osobę, lub osoby, odpowiedzialne za przestrzeganie postanowień niniejszego Zalecenia, a także powołać władzę do sprawowania nadzoru nad stosowaniem tych postanowień.