ZALECENIE Nr 141 MIĘDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY dotyczące zwalczania szkodliwych hałasów w pomieszczeniu załogi i na stanowiskach pracy na statku.55 Sesja Konferencji: Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy, zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 14 października 1970 r. na pięćdziesiątej piątej sesji, stwierdziwszy, że Konwencja dotycząca pomieszczenia załogi na statku (zrewidowana), z 1949 r., ustala minimalne normy pomieszczenia załogi na statku, zważywszy, że szybka zmiana cech charakterystycznych konstrukcji i eksploatacji nowoczesnych statków pozwala na wprowadzenie nowych ulepszeń w pomieszczeniu załogi, postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski dotyczące pomieszczenia załogi, która to sprawa stanowi drugi punkt porządku dziennego sesji, postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę zalecenia, przyjmuje dnia trzydziestego października tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego roku następujące Zalecenie, które otrzyma nazwę: Zalecenie dotyczące pomieszczenia załogi (zwalczanie hałasów), z 1970 r.: 1.1) Właściwa władza każdego kraju morskiego powinna — w konsultacji z właściwymi organami międzynarodowymi oraz przedstawicielami organizacji armatorów i marynarzy — przestudiować wyniki badań dotyczących hałasu na statkach, w celu uzyskania i zgromadzenia informacji, na których podstawie można by w krótkim czasie ustanowić uznane kryteria i normy, umożliwiające wydanie, w miarę potrzeby, krajowych przepisów dotyczących ochrony marynarzy przed szkodliwymi skutkami hałasu. 2) Badania te powinny obejmować: a) wpływ nadmiernego hałasu na słuch, zdrowie i wygodę marynarzy; b) środki, jakie należałoby przedsięwziąć w celu zmniejszenia hałasu na statku i/lub ochrony słuchu marynarzy. 2. Opierając się na wynikach tych badań, właściwa władza każdego kraju morskiego powinna, w możliwie najkrótszym terminie, opracować przepisy zmierzające do zmniejszenia nadmiernego i szkodliwego hałasu na statku oraz zapewnienia odpowiedniej ochrony marynarzy przed takim hałasem. 3. Zgodnie z przeprowadzonymi badaniami rozpatrywane środki powinny mieć na celu: a) informowanie marynarzy o niebezpieczeństwach grożących ich słuchowi i zdrowiu wskutek długotrwałego, natężonego hałasu oraz pouczenie o sposobie użytkowania sprzętu chroniącego przed hałasem; b) dostarczanie, w razie potrzeby, marynarzom przebywającym w maszynowni ochraniaczy na bębenki i/lub nauszników zatwierdzonych przez właściwą władzę; c) zmniejszenie hałasu w pomieszczeniach sypialnych, jadalniach, pomieszczeniach rekreacyjnych i innych pomieszczeniach załogi przez: i) usytuowanie tych pomieszczeń możliwie najdalej od maszyn, sterowni, wciągarek pokładowych, urządzeń wentylacyjnych, ogrzewniczych i klimatyzacyjnych oraz innych hałaśliwych mechanizmów i urządzeń; ii) zastosowanie izolacji dźwiękoszczelnej i innych stosowanych materiałów dźwiękochłonnych do konstrukcji i szalunku ścian, sufitów i pokładów w pomieszczeniach, w których powstają hałasy oraz samozamykających się dźwiękoszczelnych drzwi do pomieszczeń, w których znajdują się maszyny; d) zmniejszenie i kontrola natężenia hałasu w maszynowni i w innych pomieszczeniach mechanizmów przez: i) utworzenie, jeżeli jest to możliwe, centralnych, izolowanych akustycznie stanowisk sterowania maszynami na użytek personelu maszynowni; ii) izolowanie, w miarę możliwości, takich stanowisk pracy jak warsztaty, od ogólnego hałasu pomieszczenia maszynowni; iii) środki zmniejszające hałas pracujących mechanizmów.