ZALECENIE Nr 154
Sesja Konferencji: 62
MIĘDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY
dotyczące rozwoju zasobów ludzkich: kształcenie, szkolenie i uczenie się przez całe życie, z 2004 r.Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy,
zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 13 października 1976 r. na sześćdziesiątej drugiej sesji,
biorąc pod uwagę postanowienia Zalecenia dotyczącego zatrudnienia marynarzy (postęp techniczny), z 1970 r.,
postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski dotyczące ciągłości zatrudnienia marynarzy, która to sprawa stanowi czwarty punkt porządku dziennego sesji,
postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę zalecenia uzupełniającego Konwencję dotyczącą ciągłości zatrudnienia marynarzy, z 1976 r.,
przyjmuje dnia dwudziestego ósmego października tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego szóstego roku następujące Zalecenie, które otrzyma nazwę: Zalecenie dotyczące ciągłości zatrudnienia marynarzy, z 1976 r.:
1.1) Z zastrzeżeniem postanowień ust. 11, niniejsze Zalecenie ma zastosowanie do osób, które są w stałej gotowości do pracy w zawodzie marynarza, i których zasadnicze wynagrodzenie roczne pochodzi z tej pracy.
2) Dla celów niniejszego Zalecenia, określenie „marynarze" oznacza osoby określone w ten sposób przez ustawodawstwo lub praktykę krajową, albo układy zbiorowe, i które zazwyczaj zatrudnione są jako członkowie załogi na statku morskim, z wyjątkiem: a) okrętu wojennego;
b) statku używanego do rybołówstwa lub czynności bezpośrednio z tym związanych, albo używanego do połowu wielorybów lub do podobnych czynności.
3) Ustawodawstwo krajowe powinno określić, kiedy statek jest uważany za statek morski dla celów niniejszego Zalecenia.
4) Zainteresowane organizacje pracodawców i pracowników powinny być konsultowane lub w inny sposób uczestniczyć przy ustanawianiu i rewizji definicji ustalonych zgodnie z punktami 2) i 3) niniejszego ustępu.2. Ciągłe lub stałe zatrudnienie powinno być zapewnione, w miarę możliwości, dla wszystkich wykwalifikowanych marynarzy.
3. 1) Z wyjątkiem przypadków, gdy występuje ciągłe lub stałe zatrudnienie marynarzy przez danego armatora, powinny być ustalone systemy rozdziału siły roboczej, które zmniejszałyby do minimum konieczność stawiania się na wezwanie do naboru i przydziału pracy, jak również czas niezbędny na te cele.
2) Systemy te, w miarę możliwości, powinny zabezpieczać marynarzowi prawo do wyboru statku, na którym ma być zatrudniony i armatorowi prawo do wyboru marynarza, którego ma on zatrudnić.4. Z zastrzeżeniem warunków, które powinny być określone przez ustawodawstwo krajowe lub układy zbiorowe, powinno być dozwolone, w razie potrzeby, przenoszenie marynarzy zatrudnionych stale u jednego pracodawcy do pracy o charakterze czasowym u innego pracodawcy.
5. 1) Gdy ciągle lub stałe zatrudnienie nie jest możliwe, gwarancje zatrudnienia lub dochodu, albo obie równocześnie, powinny być przewidziane w sposób i w zakresie uzależnionym od sytuacji gospodarczej i społecznej danego kraju.
2) Gwarancje te mogą obejmować:
a) zatrudnienie w czasie uzgodnionej liczby tygodni lub miesięcy w ciągu roku, lub zamiast tego dochód;
b) zasiłek z tytułu bezrobocia, gdy brak jest pracy.6. 1) Gdy środki dla zapewnienia stałego zatrudnienia marynarzom przewidują założenie i prowadzenie rejestrów lub list wykwalifikowanych marynarzy, powinny być ustanowione kryteria dla określenia marynarzy, którzy powinni być objęci takimi rejestrami lub takimi listami.
2) Kryteria te mogą obejmować w szczególności:
a) zamieszkanie w zainteresowanym kraju;
b) wiek i stan zdrowia;
c) kompetencje i kwalifikacje;
d) dotychczasową służbę na morzu.7. Gdy dokonywana jest okresowa analiza stanu takich rejestrów lub list, zainteresowane strony powinny wziąć pod uwagę wszystkie stosowne czynniki, włącznie z czynnikami o charakterze długofalowym, jak unowocześnienie przemysłu morskiego i zmienne tendencje w rozwoju handlu.
8. Jeżeli zmniejszenie ogólnego stanu osobowego takich rejestrów lub list okaże się nieuniknione, powinny być podjęte wszelkie niezbędne wysiłki, aby pomóc marynarzom w znalezieniu zatrudnienia w innych gałęziach przemysłu, w drodze przeszkolenia związanego ze zmianą zawodu - takiego, jakie przewiduje Część III Zalecenia dotyczącego zatrudnienia marynarzy (postęp techniczny), z 1970 r., oraz pomoc publicznych służb zatrudnienia.
9. 1) Wszelkie niezbędne zmniejszenie stanu osobowego takiego rejestru lub listy powinno być dokonywane, w miarę możliwości, stopniowo i bez rozwiązywania stosunku pracy. W tym względzie, doświadczenie nabyte w zakresie metod planowania zatrudnienia na szczeblu przedsiębiorstwa i przemysłowym mogłoby być w przemyśle morskim pożytecznie zastosowane.
2) Przy określaniu wielkości redukcji należałoby brać pod uwagę między innymi:
a) naturalne zmniejszenie stanu pracowników;
b) zawieszenie rekrutacji pracowników;
c) wyłączenie tych osób, dla których praca na morzu nie stanowi podstawowego źródła utrzymania;
d) obniżanie wieku emerytalnego lub ułatwianie dobrowolnego, wcześniejszego przechodzenia na emeryturę, w drodze przyznania emerytur, dodatków do emerytur państwowych lub odszkodowań zryczałtowanych.10. Rozwiązanie stosunku pracy powinno być brane pod uwagę jedynie po uprzednim, należytym uwzględnieniu możliwości przewidzianych w pkt. 2) ust. 9 niniejszego Zalecenia i z zastrzeżeniem przyznania wszelkich możliwych gwarancji zatrudnienia. Rozwiązanie stosunku pracy powinno być, w miarę możliwości, dokonywane według przyjętych kryteriów, uwzględniać odpowiedni okres wypowiedzenia i łączyć się z przyznawaniem świadczeń, takich jak:
a) ubezpieczenie z tytułu bezrobocia lub inne formy zabezpieczenia społecznego;
b) zasiłków z tytułu przerwania pracy lub innych rodzajów odszkodowań z tytułu zwolnienia z pracy;
c) takie połączenie różnych świadczeń, jakie może być przewidziane przez ustawodawstwo krajowe lub układy zbiorowe.11. Odpowiednie postanowienia niniejszego Zalecenia powinny być, w miarę możliwości i zgodnie z ustawodawstwem i praktyką krajową oraz układami zbiorowymi, stosowane również do osób, które zatrudnione są sezonowo jako marynarze.