ZALECENIE Nr 155 MIĘDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY dotyczące poprawy norm na statkach handlowych. Sesja Konferencji: 62 Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy, zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 13 października 1976 r. na sześćdziesiątej drugiej sesji, postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski dotyczące statków, na których przeważają warunki poniżej normy, a zwłaszcza statków zarejestrowanych pod tzw. „tanimi banderami", która to sprawa stanowi piąty punkt porządku dziennego sesji, postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę zalecenia uzupełniającego Konwencję dotyczącą minimalnych norm na statkach handlowych, z 1976 r., przyjmuje dnia dwudziestego dziewiątego października tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego szóstego roku następujące Zalecenie, które otrzyma nazwę: Zalecenie dotyczące statków handlowych (poprawa norm), z 1976 r.: 1.1) Jeżeli niniejszy ustęp nie przewiduje inaczej, niniejsze Zalecenie ma zastosowanie do każdego statku morskiego, będącego własnością publiczną lub prywatną, używanego w celach handlowych do przewozu towarów lub pasażerów albo do innych celów handlowych. 2) Ustawodawstwo krajowe powinno określić, kiedy statki uważane są za statki morskie dla celów niniejszego Zalecenia. 3) Niniejsze Zalecenie ma zastosowanie do holowników. 4) Niniejsze Zalecenie nie ma zastosowania do: a) statków poruszanych głównie za pomocą żagli, bez względu na to, czy są one wyposażone w maszyny pomocnicze; b) statków używanych do rybołówstwa, połowu wielorybów, lub do podobnych czynności; c) statków o małym tonażu oraz statków takich, jak platformy wiertnicze i eksploatacyjne, gdy nie są używane do żeglugi; decyzja co do tego, które statki są objęte niniejszym punktem, będzie podjęta przez właściwą władzę każdego kraju, po konsultacji z najbardziej reprezentatywnymi organizacjami armatorów i marynarzy. 5) Żadne z postanowień niniejszego Zalecenia nie powinno być rozumiane jako rozszerzające zakres dokumentów podanych w Załączniku do Konwencji dotyczącej minimalnych norm na statkach handlowych, z 1976 r., lub w Załączniku do niniejszego Zalecenia. 2. Członkowie powinni: a) zapewnić, że postanowienia ustawodawstwa przewidziane w art. 2 a) Konwencji dotyczącej minimalnych norm na statkach handlowych, z 1976 r.; i b) upewnić się, że postanowienia układów zbiorowych, które dotyczą warunków pracy i urządzeń bytowych na statku, są co najmniej równoważne z Konwencjami lub artykułami Konwencji wymienionymi w Załączniku do Konwencji dotyczącej minimalnych norm na statkach handlowych, z 1976 r. 3. Ponadto, powinny być podjęte kroki, w razie potrzeby etapami, w celu zapewnienia, by te ustawodawstwa lub ewentualnie te układy zawierały postanowienia co najmniej równoważne z postanowieniami dokumentów wymienionymi w Załączniku do niniejszego Zalecenia. 4. 1) Zanim zostaną podjęte kroki w sprawie takiej rewizji Konwencji dotyczącej minimalnych norm na statkach handlowych, z 1976 r., jaka może okazać się niezbędna w świetle zmian zachodzących w warunkach eksploatacji i potrzeb floty handlowej, należy mieć na uwadze przy stosowaniu tej Konwencji, po konsultacji z najbardziej reprezentatywnymi organizacjami armatorów i marynarzy, każdą rewizję Konwencji wymienionych w Załączniku do niniejszej Konwencji, która weszła w życie. 2) Przy stosowaniu niniejszego Zalecenia należy mieć na uwadze, po konsultacji z najbardziej reprezentatywnymi organizacjami armatorów i marynarzy, każdą rewizję Konwencji podanych w Załączniku do tego Zalecenia, która weszła w życie, i każdą rewizję innych dokumentów w nim podanych, które zostały przyjęte. ZAŁĄCZNIK Konwencja Nr 53 dotycząca świadectw kwalifikacji zawodowych oficerów, z 1936 r.; Konwencja Nr 68 dotycząca zaopatrzenia w żywność i służby wyżywienia (załogi statków), z 1946 r.; Konwencja Nr 133 dotycząca pomieszczenia załogi na statku (postanowienia uzupełniające), z 1970 r.; Konwencja Nr 134 dotycząca zapobiegania wypadkom (marynarze), z 1970 r.; Konwencja Nr 135 dotycząca przedstawicieli pracowników, z 1971 r.; Konwencja Nr 91 dotycząca płatnych urlopów marynarzy (zrewidowana), z 1949 r.; lub Konwencja Nr 146 dotycząca corocznego płatnego urlopu dla marynarzy, z 1976 r.; Konwencja Nr 70 dotycząca zabezpieczenia społecznego marynarzy, z 1946 r.; Zalecenie Nr 137 dotyczące szkolenia zawodowego marynarzy, z 1970 r.; Dokument Międzyrządowej Morskiej Organizacji Doradczej i Międzynarodowej Organizacji Pracy przeznaczony dla poradnictwa zawodowego, z 1975 r.