ZALECENIE Nr 159 MIĘDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY dotyczące procedur określania warunków zatrudnienia w służbie publicznej. Sesja Konferencji: 64 Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy, zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 7 czerwca 1978 roku na sześćdziesiątej czwartej sesji, postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski dotyczące wolności związkowej i procedur określania warunków zatrudnienia w służbie publicznej, która to sprawa stanowi piąty punkt porządku dziennego sesji, postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę zalecenia uzupełniającego Konwencję dotyczącą stosunków pracy w służbie publicznej, z 1978 r., przyjmuje dnia dwudziestego siódmego czerwca 1978 r. niniejsze Zalecenie, które otrzyma nazwę: Zalecenie dotyczące stosunków pracy w służbie publicznej, z 1978 r.: 1.1) W krajach, które stosują procedury uznawania organizacji pracowników publicznych w celu określenia organizacji, które będą korzystały na zasadzie pierwszeństwa lub wyłączności z praw przewidzianych w Częściach III, IV lub V Konwencji dotyczącej stosunków pracy (służba publiczna), z 1978 r., takie określanie powinno być oparte na obiektywnych i uprzednio ustalonych kryteriach co do reprezentatywnego charakteru organizacji. 2) Procedury podane w pkt. 1 niniejszego ustępu powinny być takie, aby nie zachęcały do mnożenia się organizacji obejmujących te same kategorie pracowników. 2. 1) W przypadku rokowań w sprawie warunków zatrudnienia, zgodnie z Częścią IV Konwencji dotyczącej stosunków pracy (służba publiczna), z 1978 r., osoby lub organy właściwe do prowadzenia rokowań w imieniu zainteresowanej władzy publicznej i procedura wprowadzenia w życie uzgodnionych warunków zatrudnienia powinny być określone przez ustawodawstwo krajowe lub w inny właściwy sposób. 2) W przypadku gdy stosowane są metody inne niż rokowania, pozwalające przedstawicielom pracowników publicznych uczestniczyć w określaniu warunków zatrudnienia, procedura tego uczestnictwa i ostatecznego określania tych spraw powinny być określone przez ustawodawstwo krajowe lub inne właściwe środki. 3. Gdy zawarty jest układ między władzą publiczną a organizacją pracowników publicznych zgodnie z pkt. 1 ust. 2 niniejszego Zalecenia, okres jego ważności lub procedura, za pomocą której może on być rozwiązany, odnawiany lub rewidowany, powinny być z zasady ściśle określane. 4. Przy określaniu charakteru i zakresu ułatwień, które powinny być przyznawane przedstawicielom organizacji pracowników publicznych zgodnie z ust. 3 art. 6 Konwencji dotyczącej stosunków pracy (służba publiczna), z 1978 r., należy wziąć pod uwagę Zalecenie dotyczące przedstawicieli pracowników, z 1971 r.