ZALECENIE Nr 160
Sesja Konferencji: 65
MIĘDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY
dotyczące rozwoju zasobów ludzkich: kształcenie, szkolenie i uczenie się przez całe życie, z 2004 r.Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy,
zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 6 czerwca 1979 r. na sześćdziesiątej piątej sesji,
postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski w sprawie rewizji Konwencji dotyczącej ochrony przed wypadkami (dokerzy) (zrewidowanej), z 1932 r., która to sprawa stanowi czwarty punkt porządku dziennego sesji,
postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę zalecenia uzupełniającego Konwencję dotyczącą bezpieczeństwa i higieny pracy w przeładunkach portowych, z 1979 r.,
przyjmuje dnia dwudziestego piątego czerwca tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego dziewiątego roku następujące Zalecenie, które otrzyma nazwę: Zalecenie dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy (przeładunki portowe), z 1979 r.:
I. ZAKRES STOSOWANIA I DEFINICJE1. Dla celów niniejszego Zalecenia określenie „przeładunek portowy" obejmuje całość i każdą część pracy wykonywanej przy załadunku lub wyładunku każdego statku, jak również każdą pracę z tym związaną; definicja takiej pracy powinna być określona przez ustawodawstwo lub praktykę krajową. Organizacje zainteresowanych pracodawców i pracowników będą konsultowane lub w inny sposób będą uczestniczyły przy określaniu i rewizji niniejszej definicji.
2. Dla celów niniejszego zalecenia:
a) określenie „pracownik" oznacza każdą osobę zatrudnioną przy przeładunku portowym;
b) określenie „osoba kompetentna" oznacza osobę mającą kwalifikacje i doświadczenie wymagane do wykonywania określonych funkcji oraz zatwierdzoną do wykonywania tych funkcji przez właściwą władzę;
c) określenie „osoba odpowiedzialna" oznacza osobę wyznaczoną przez pracodawcę, kapitana statku lub właściciela urządzenia, stosownie do przypadku, do wykonywania określonych funkcji, i która ma wystarczające kwalifikacje i doświadczenie oraz należny autorytet dla właściwego wykonywania tych funkcji;
d) określenie „osoba upoważniona" oznacza osobę upoważnioną przez pracodawcę, kapitana statku lub odpowiedzialną osobę do podjęcia określonych zadań oraz mającą niezbędną wiedzę i doświadczenie techniczne;
e) określenie „urządzenie dźwignicowe" obejmuje wszystkie stałe lub ruchome urządzenia przeładunkowe, włączając nabrzeżne pochylnie o napędzie mechanicznym, używane na brzegu lub na pokładzie statku w celu zawieszania, podnoszenia lub opuszczania ładunków albo przenoszenia zawieszonych lub podbieranych ładunków z jednej pozycji do drugiej;
f) określenie „sprzęt przeładunkowy" obejmuje każdy sprzęt, za pomocą którego ładunek może być przymocowany do urządzenia dźwignicowego, nie stanowiący integralnej części urządzenia dźwignicowego lub ładunku;
g) określenie „dostęp" obejmuje swobodne dojście;
h) określenie „statek" obejmuje każdy typ statku, okrętu, barki, lichtugi lub poduszkowca, wyłączając okręty wojenne.
II. POSTANOWIENIA OGÓLNE3. Nadając moc obowiązującą Konwencji dotyczącej bezpieczeństwa i higieny pracy w przeładunkach portowych, z 1979 r., każdy Członek powinien wziąć pod uwagę:
a) postanowienia stosownych konwencji, regulaminów i zaleceń przyjętych pod auspicjami Międzyrządowej Morskiej Organizacji Doradczej, a w szczególności Konwencję międzynarodową w sprawie bezpieczeństwa kontenerów, z 1972 r., uwzględniając wszelkie zmiany, które mogłyby być wprowadzone;
b) stosowne normy przyjęte przez uznane organizacje międzynarodowe zajmujące się sprawami normalizacji;
c) stosowne postanowienia konwencji, regulaminów i zaleceń dotyczących żeglugi śródlądowej, przyjętych pod auspicjami międzynarodowych organizacji.4. Przy opracowywaniu środków przewidzianych w art. 4 ust.1 Konwencji dotyczącej bezpieczeństwa i higieny pracy w przeładunkach portowych, z 1979 r., każdy Członek powinien wziąć pod uwagę założenia techniczne zawarte w najnowszym wydaniu Kodeksu Praktyki w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy w porcie, opublikowanego przez Międzynarodowe Biuro Pracy, w takim stopniu, w jakim wydają się one właściwe i stosowne w świetle okoliczności i warunków krajowych.
5. Przy podejmowaniu środków, o których mowa w art. 4. ust.1 Konwencji dotyczącej bezpieczeństwa i higieny pracy w przeładunkach portowych, z 1979 r., każdy Członek powinien wziąć pod uwagę postanowienia Części III niniejszego Zalecenia, które uzupełniają postanowienia Części III tej Konwencji.
6. W celu zapobiegania wypadkom przy pracy i chorobom zawodowym, pracownicy powinni być odpowiednio poinstruowani lub przeszkoleni w zakresie metod bezpiecznej pracy, higieny zawodowej i, jeżeli to niezbędne, w zakresie metod udzielania pierwszej pomocy oraz bezpiecznego działania urządzeń przeładunkowych.
III. ŚRODKI TECHNICZNE
7. 1) Wszystkie przejścia powinny być:
a) wyraźnie oznaczone;
b) w stopniu, w jakim jest to racjonalnie praktyczne, wolne od wszelkich przeszkód nie związanych z odbywającą się pracą.
2) Drogi używane przez pojazdy powinny być, w stopniu, w jakim jest to racjonalnie praktyczne, jednokierunkowe.8. 1) Wszędzie, gdzie jest to racjonalnie praktyczne, środki dostępu powinny być umieszczone poza linią ładunków zawieszonych.
2) Wszędzie, gdzie jest to niezbędne, środki dostępu na statku powinny być wyposażone w siatkę bezpieczeństwa właściwie zamocowaną, ażeby zapobiec upadkowi pracowników do wody między burtę statku a przyległe nabrzeże.9. Pomosty łączeniowe używane z pochylniami na statkach systemu tocznego (roll on/roll off) powinny być zaprojektowane i używane w sposób zapewniający bezpieczeństwo.
10. 1) Każdy luk na pokładzie otwartym, nie zabezpieczony za pomocą zrębnicy o odpowiedniej wysokości i wytrzymałości, powinien być skutecznie zabezpieczony lub przykryty.
2) Każdy luk międzypokładu powinien być, gdy jest otwarty, skutecznie zabezpieczony do odpowiedniej wysokości.
3) Zabezpieczenia mogą być czasowo usunięte z każdej strony luku, jeżeli jest to niezbędne w celu załadunku lub wyładunku towarów.
4) Jeżeli ze względów technicznych postanowienia punktów 1) i 2) niniejszego ustępu nie mogą być wprowadzone, upoważniona osoba powinna zapewnić bezpieczeństwo pracowników.
5) Ładunki pokładowe nie powinny być umieszczone na pokrywie luku ani pojazdy przejeżdżać przez pokrywę luku, która nie ma odpowiedniej wytrzymałości dla tego celu.11. Gdy jest to niezbędne, z powodu wielkości ładowni, należy zabezpieczyć więcej niż jedną drogę ewakuacji.
12. Operator urządzeń dźwigowych powinien przed rozpoczęciem pracy skontrolować działanie urządzeń zabezpieczających.
13. 1) Pojazdy lub urządzenia dźwignicowe napędzane benzyną nie powinny uzupełniać paliwa w ładowni statku, a pojazdy lub urządzenia dźwignicowe napędzane innymi paliwami powinny być napełniane w ładowni, jedynie pod warunkiem, który w takim stopniu, w jakim jest to racjonalnie praktyczne, zapewni bezpieczeństwo pracowników.
2) Jeżeli jest to racjonalnie praktyczne, pierwszeństwo należy dać używaniu w ładowni silników, które nie zanieczyszczają powietrza.14. W takim stopniu, w jakim to jest racjonalnie praktyczne, pracowników nie należy zmuszać do pracy w tej części ładowni, w której pracuje urządzenie trymujące lub chwytak.
15. Nowe części urządzenia dźwignicowego lub elementu jego osprzętu nie powinny być wytwarzane ze stali zgrzewnej.
16. Obróbka cieplna powinna być stosowana do wszelkich elementów sprzętu przeładunkowego tylko wówczas, gdy jest ona wykonywana pod nadzorem właściwej osoby i zgodnie z instrukcją.
17. Odpowiednia i dostateczna podkładka powinna być stosowana, jeżeli jest to niezbędne, w celu ochrony zawiesi ładunków obwiązywanych.
18. Zawiesia, które nie zostały zatwierdzone lub sprawdzone, nie powinny, bez względu na okoliczności, być używane do przeładunku.
19. Każda belka dźwigowa, rama dźwigowa, uchwyt próżniowy lub uchwyt magnetyczny, która nie stanowi integralnej części urządzenia dźwignicowego i każdy inny element jego osprzętu ważący więcej niż 100 kg powinien mieć wyraźnie oznaczoną jego wagę.
20. Palety niezwrotne i podobne urządzenia niezwrotne powinny:
a) być wyraźnie oznaczone lub zaetykietowane dla wykazania, że są one niezwrotne;
b) nie powinny być używane, chyba że są wolne od uszkodzeń mogących wpłynąć na ich bezpieczne użytkowanie; i
c) nie powinny być ponownie używane.21. Ładunki powiązane między sobą za pomocą drutów lub taśmy nie powinny być podnoszone lub opuszczane za pomocą haków lub innych przyrządów zahaczanych o druty lub taśmy, chyba że druty lub taśmy są odpowiedniej wytrzymałości.
22. Każdy rozsądny środek powinien być podjęty w celu zmniejszenia do minimum niebezpieczeństwa wypadku, gdy praca musi być wykonywana na wierzchu kontenerów.
23.1) Substancje niebezpieczne powinny być przenoszone, magazynowane lub układane pod nadzorem odpowiedzialnej osoby.
2) Gdy substancje niebezpieczne będą przenoszone, magazynowane lub układane, zainteresowani pracownicy będą odpowiednio poinformowani o zachowaniu specjalnych środków ostrożności, włączając działania, jakie będą podjęte w razie wycieku lub przypadkowego ulatniania się z ładunku statku.24. Personel pierwszej pomocy powinien być biegły w stosowaniu właściwych metod reanimacji i ratownictwa.
25. Urządzenia dźwignicowe, jeżeli jest to niezbędne i racjonalnie praktyczne, powinny być wyposażone w środki ewakuacji z kabiny operatora. Środki powinny być podjęte w celu przeniesienia zranionego lub chorego operatora bez dalszego narażania go na niebezpieczeństwo.
26.1) Wyniki badań lekarskich i specjalistycznych, o których mowa w art. 36 Konwencji dotyczącej bezpieczeństwa i higieny pracy w przeładunkach portowych, z 1979 r., powinny być podane do wiadomości zainteresowanego pracownika.
2) Pracodawca powinien być poinformowany, czy pracownik nadaje się do wykonywanej pracy i czy może on stanowić niebezpieczeństwo dla innych osób, pod warunkiem, że, z zastrzeżeniem art. 39 Konwencji, uszanowany jest poufny charakter informacji.27. Urządzenia przewidziane zgodnie z art. 40 Konwencji dotyczącej bezpieczeństwa i higieny pracy w przeładunkach portowych, z 1979 r., powinny, w stopniu, w jakim jest to racjonalnie praktyczne, obejmować szatnie.