ZALECENIE Nr 170 MIĘDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY dotyczące statystyki pracy. Sesja Konferencji: 71 Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy, zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 7 czerwca 1985 r. na siedemdziesiątej pierwszej sesji, uznając potrzebę rzetelnej statystyki pracy, zarówno w krajach rozwiniętych, jak i rozwijających się, szczególnie dla celów planowania i kontroli postępu ekonomicznego i społecznego, jak również dla stosunków zawodowych, postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski w sprawie rewizji Konwencji dotyczącej statystyki płac i czasu pracy, z 1938 r., która do sprawa stanowi piąty punkt porządku dziennego sesji, postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę zalecenia uzupełniającego Konwencję dotyczącą statystyki pracy, z 1985 r., przyjmuje dnia dwudziestego piątego czerwca tysiąc dziewięćset osiemdziesiątego piątego roku następujące Zalecenie, które otrzyma nazwę: Zalecenie dotyczące statystyki pracy, z 1985 r.: I. PODSTAWOWA STATYSTYKA PRACY STATYSTYKA LUDNOŚCI ZAWODOWO CZYNNEJ, ZATRUDNIENIA, BEZROBOCIA I NIEPEŁNEGO ZATRUDNIENIA 1.1) Bieżąca statystyka ludności zawodowo czynnej, zatrudnienia, bezrobocia, jeśli występuje, i, gdzie jest to możliwe, dostrzegalnego niepełnego zatrudnienia powinna być sporządzana co najmniej raz na rok. 2) Statystyka ta powinna być sporządzana według płci i, gdzie jest to możliwe, według grupy wieku i gałęzi działalności gospodarczej. 2. 1) Mając na uwadze zaspokojenie długoterminowych potrzeb analiz szczegółowych i porównawczych, statystyka struktury i podziału ludności zawodowo czynnej powinna być sporządzana co najmniej raz na dziesięć lat. 2) Statystyka ta powinna być sporządzana co najmniej według płci, grupy wieku, grupy zawodowej lub poziomu kwalifikacji, gałęzi działalności gospodarczej, rejonu geograficznego i statusu zawodowego (takiego jak pracodawca, osoba pracująca na własny rachunek, pracujący członek rodziny nie pobierający wynagrodzenia, członkowie spółdzielni producentów). 3. 1) Bieżąca statystyka przeciętnych zarobków i czasu pracy (godzin faktycznie przepracowanych lub godzin płatnych) powinna być sporządzana co najmniej raz na rok. 2) Statystyka ta powinna być sporządzana co najmniej według gałęzi działalności gospodarczej i płci, jeżeli zachodzi potrzeba według wielkości zakładu pracy i rejonu geograficznego i, gdzie jest to możliwe, według grupy wieku, grupy zawodowej lub poziomu kwalifikacji. 4. 1) Gdzie jest to właściwe, bieżąca statystyka płac za czas pracy i normalnych godzin pracy powinna być sporządzana co najmniej raz na rok. 2) Statystyka ta powinna być sporządzana co najmniej według gałęzi działalności gospodarczej, jeżeli zachodzi potrzeba według płci, grupy wieku, zawodu lub grupy zawodowej albo poziomu kwalifikacji, wielkości zakładu pracy i rejonu geograficznego. 5. 1) Mając na uwadze zaspokojenie długoterminowych potrzeb analiz szczegółowych i porównawczych, statystyka struktury i podziału płac powinna być sporządzana w regularnych odstępach, jeżeli możliwe raz na pięć lat. 2) Statystyka ta powinna dostarczać: a) danych dotyczących zarobków i czasu pracy (godzin faktycznie przepracowanych lub godzin płatnych) sporządzanych co najmniej według płci, grupy wieku, zawodu lub grupy zawodowej albo poziomu kwalifikacji, gałęzi działalności gospodarczej, wielkości zakładu pracy i rejonu geograficznego); b) szczegółowych danych dotyczących struktury zarobków (takich jak płaca podstawowa, dodatek za godziny nadliczbowe, wynagrodzenie za godziny nie przepracowane, premie i gratyfikacje) i czasu pracy (godzin faktycznie przepracowanych lub godzin płatnych); c) danych dotyczących podziału pracowników według poziomu zarobków i czasu pracy (godzin faktycznie przepracowanych lub godzin płatnych), sporządzanych według ważnych cech charakterystycznych pracowników, takich jak płeć i grupa wieku. 6.1) Mając na uwadze zaspokojenie potrzeb długoterminowych, statystyka kosztów pracy powinna być sporządzana co najmniej raz na pięć lat. 2) Statystyka ta powinna dostarczać danych dotyczących wysokości i struktury kosztów pracy, sporządzanych według gałęzi działalności gospodarczej. WSKAŹNIKI CEN SPOŻYCIA 7. 1) Podstawowe wskaźniki cen spożycia powinny być obliczane i publikowane dla znaczących grup ludności lub dla ogółu ludności, obejmując wszystkie pozycje wydatków. 2) Wskaźniki cen spożycia powinny być publikowane oddzielnie dla mających duże znaczenie pozycji wydatków na spożycie, takich jak artykuły żywnościowe, napoje i wyroby tytoniowe, odzież i obuwie, mieszkanie, paliwo i światło, oraz inne istotne rodzaje wydatków. 8. Wskaźniki cen spożycia powinny być obliczane i publikowane, jeżeli jest to możliwe, raz na miesiąc, lub co najmniej raz na trzy miesiące. 9. Wagi stosowane w celu obliczenia wskaźników cen spożycia powinny być rewidowane co najmniej raz na dziesięć lat i regulowane, gdy zostaną stwierdzone istotne zmiany w modelach spożycia. 10. Ceny stosowane do obliczania wskaźników cen spożycia powinny być reprezentatywne dla zwyczajów w zakresie zakupów dokonywanych przez zainteresowane grupy ludności (na przykład, jeśli chodzi o miejsce sprzedaży, rodzaj oraz jakość artykułów). STATYSTYKA WYDATKÓW I DOCHODÓW GOSPODARSTW DOMOWYCH 11.1) Statystyka wydatków gospodarstw domowych lub, gdzie jest to właściwe, wydatków rodziny i, gdzie jest to możliwe, dochodów gospodarstw domowych lub, gdzie jest to właściwe, dochodów rodziny, powinna być sporządzana co najmniej raz na dziesięć lat. 2) Statystyka ta powinna dostarczać, między innymi, jeżeli chodzi o gospodarstwa domowe lub rodziny, zależnie od wymagań: a) szczegółowych danych dotyczących wydatków; b) gdzie jest to możliwe, szczegółowych danych dotyczących dochodów według wysokości i źródła dochodu; c) szczegółowych danych dotyczących struktury dochodów według płci, grupy wieku i innych ważnych cech charakterystycznych dla innych członków; d) danych dotyczących wydatków i, gdzie jest to możliwe, dochodów, sklasyfikowanych według ich wielkości i rodzaju, grupy wydatków i, gdzie jest to możliwe, grupy dochodów. STATYSTYKA WYPADKÓW PRZY PRACY I CHORÓB ZAWODOWYCH 12. 1) Statystyka wypadków przy pracy powinna być sporządzana co najmniej raz na rok. 2) Statystyka ta powinna być sporządzana co najmniej według gałęzi działalności gospodarczej i, jeśli jest to możliwe, według ważnych cech charakterystycznych pracowników (takich jak płeć, grupa wieku i zawód lub grupa zawodowa albo poziom kwalifikacji) i zakładów pracy. 13. 1) Jeśli jest to możliwe, statystyka chorób zawodowych powinna być sporządzana co najmniej raz na rok. 2) Statystyka ta powinna być sporządzana co najmniej według gałęzi działalności gospodarczej i, jeśli jest to możliwe, według ważnych cech charakterystycznych pracowników (takich jak płeć, grupa wieku i zawód lub grupa zawodowa albo poziom kwalifikacji) i zakładów pracy. STATYSTYKA SPORÓW ZAWODOWYCH 14. 1) Statystyka sporów zawodowych powinna być sporządzana co najmniej raz na rok. 2) Statystyka ta powinna być sporządzana co najmniej według gałęzi działalności gospodarczej. STATYSTYKA WYDAJNOŚCI 15. Statystyka wydajności powinna być stopniowo rozwijana i sporządzona, obejmując ważne gałęzie działalności gospodarczej. II. INFRASTRUKTURA STATYSTYCZNA 16. Dla celów zbierania i sporządzania danych z zakresu statystyki pracy, zgodnie z Częścią I niniejszego Zalecenia, Członkowie powinni stopniowo rozwijać właściwą infrastrukturę statystyczną. Główne składniki takiej infrastruktury powinny obejmować: a) wszechstronny i aktualny wykaz zakładów pracy lub przedsiębiorstw dla potrzeb przeglądów lub spisów; wykaz ten powinien być wystarczająco szczegółowy, aby umożliwiał wybór próbek zakładów pracy lub przedsiębiorstw; b) skoordynowany system umożliwiający dokonanie przeglądów lub spisów zakładów pracy lub przedsiębiorstw; c) mechanizm umożliwiający przeprowadzanie w skali krajowej regularnych i skoordynowanych ankiet w gospodarstwach domowych lub wśród osób; d) dostęp, dla celów statystycznych, do źródeł administracyjnych (takich jak służby zatrudnienia, organy zabezpieczenia społecznego, służby inspekcji pracy) z zastrzeżeniem gwarancji ich poufnego wykorzystania. 17. Członkowie powinni ustanowić właściwe krajowe normy klasyfikacyjne i powinni zachęcać oraz koordynować ich przestrzeganie, w miarę możliwości, przez wszystkie zainteresowane organy. 18. Członkowie powinni podjąć niezbędne kroki zmierzające do skoordynowania statystyki sporządzanej, zgodnie z postanowieniami niniejszego Zalecenia, na podstawie różnych źródeł i przez różne organy. 19. 1) Przy opracowywaniu lub rewizji pojęć, definicji i metodologii mających zastosowanie w zbieraniu, sporządzaniu i publikowaniu danych statystycznych, przewidzianych w niniejszym Zaleceniu, Członkowie powinni wziąć pod uwagę międzynarodowe zalecenia w zakresie statystyki pracy ustanowione pod auspicjami Międzynarodowej Organizacji Pracy i odpowiednie zalecenia innych właściwych międzynarodowych organizacji. 2) Członkowie powinni dokonać przeglądu i, jeżeli jest to właściwe, zrewidować lub zaktualizować pojęcia, definicje i klasyfikacje mające zastosowanie w sporządzaniu statystyki pracy, zgodnie z niniejszym Zaleceniem, gdy odpowiednie międzynarodowe normy i wytyczne są rewidowane, lub gdy nowe są ustanawiane. 20. Przy opracowywaniu lub rewizji pojęć, definicji i metodologii mających zastosowanie w zbieraniu, sporządzaniu i publikowaniu danych statystycznych, przewidzianych w Konwencji dotyczącej statystyki pracy, z 1985 r. oraz w niniejszym Zaleceniu, Członkowie mogą zwracać się o pomoc do Międzynarodowego Biura Pracy.