ZALECENIE Nr 174 MIĘDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY dotyczące repatriacji marynarzy. Sesja Konferencji: 74 Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy, zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 24 września 1987 r. na siedemdziesiątej czwartej sesji, postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski w sprawie rewizji Konwencji dotyczącej repatriacji marynarzy, z 1926 r., i Zalecenia dotyczącego repatriacji (kapitanowie i praktykanci), z 1926 r., która to sprawa stanowi piąty punkt porządku dziennego sesji, postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę międzynarodowego zalecenia uzupełniającego Konwencję dotyczącą repatriacji marynarzy (zrewidowaną), z 1987 r., przyjmuje dnia dziewiątego października tysiąc dziewięćset osiemdziesiątego siódmego roku następujące Zalecenie, które otrzyma nazwę: Zalecenie dotyczące repatriacji marynarzy, z 1987 r.: Ilekroć marynarz jest uprawniony do repatriacji zgodnie z postanowieniami Konwencji dotyczącej repatriacji marynarzy (zrewidowanej), z 1987 r., a zarówno armator jak i Członek, na którego terytorium statek jest zarejestrowany, uchylą się od wypełnienia zobowiązań objętych postanowieniami cytowanej wyżej Konwencji w sprawie zorganizowania i pokrycia kosztów repatriacji, państwo, z którego terytorium marynarz powinien być repatriowany, lub państwo, którego obywatelem jest marynarz, powinno zorganizować jego repatriację i uzyskać zwrot poniesionych kosztów od państwa, na którego terytorium dany statek jest zarejestrowany zgodnie z art. 5 a) cytowanej wyżej Konwencji.