ZALECENIE Nr 186
Sesja Konferencji: 84
MIĘDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY
dotyczące rekrutacji i pośrednictwa pracy marynarzy.Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy,
zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 8 października 1996 r. na osiemdziesiątej czwartej sesji,
postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski w sprawie rewizji Konwencji dotyczącej pośrednictwa pracy dla marynarzy, z 1920 r., która to sprawa stanowi trzeci punkt porządku dziennego sesji,
postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę zalecenia uzupełniającego Konwencję dotyczącą rekrutacji i pośrednictwa pracy marynarzy, z 1996 r.,
przyjmuje dnia dwudziestego drugiego października tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego szóstego roku następujące Zalecenie, które otrzyma nazwę: Zalecenie dotyczące rekrutacji i pośrednictwa pracy marynarzy, z 1996 r.:
1. Właściwa władza powinna:
a) podjąć niezbędne środki dla promowania efektywnej współpracy między służbami rekrutacji i pośrednictwa pracy, niezależnie publicznymi czy prywatnymi;
b) brać pod uwagę potrzeby branży morskiej zarówno na szczeblu krajowym jak i międzynarodowym, podczas rozwijania programów szkolenia dla marynarzy, z udziałem armatorów, marynarzy i odpowiednich instytucji szkoleniowych;
c) poczynić odpowiednie przygotowania dla współpracy reprezentatywnych organizacji armatorów i marynarzy w organizowaniu i działaniu publicznych służb rekrutacji i pośrednictwa pracy, tam gdzie one istnieją;
d) utrzymywać rozwiązania w celu zbierania i analizowania wszystkich stosownych informacji na temat morskiego rynku pracy, w tym:
i) obecnej i przewidywanej liczby marynarzy z podziałem według wieku, płci, stanowiska i kwalifikacji oraz potrzeb branży morskiej, przy czym gromadzenie danych dotyczących wieku i płci może odbywać się jedynie dla celów statystycznych lub dla potrzeb mających zastosowanie w ramach programów zapobiegania dyskryminacji ze względu na wiek i płeć;
ii) możliwości zatrudnienia na statkach krajowych i zagranicznych;
iii) ciągłości zatrudnienia;
iv) pośrednictwa pracy uczniów, kadetów i innych osób szkolonych do zawodu;
v) poradnictwa zawodowego przyszłych marynarzy;
e) zapewniać, aby personel odpowiedzialny za kontrolę służb rekrutacji i pośrednictwa pracy był odpowiednio przeszkolony i miał stosowną wiedzę na temat branży morskiej;
f) określać lub zatwierdzać obowiązujące standardy i zachęcać do przyjmowania przepisów postępowania i praktyk etycznych tych służb;
g) promować stały nadzór oparty na systemie norm jakościowych.2. Obowiązujące standardy, o których mowa w ustępie 1 f) powinny obejmować postanowienia na temat:
a) kwalifikacji i szkolenia wymaganego od kierownictwa i personelu służb rekrutacji i pośrednictwa pracy, w tym wiedzę na temat sektora morskiego, zwłaszcza w zakresie stosownych morskich międzynarodowych instrumentów dotyczących szkolenia, świadectw i standardów pracy;
b) utrzymywania rejestru marynarzy poszukujących pracy na morzu; i
c) spraw dotyczących badań lekarskich, szczepień ochronnych, dokumentów marynarzy i innych spraw, które mogą być wymagane od marynarza w celu otrzymania pracy.3. W szczególności, obowiązujące standardy, o których mowa w ustępie 1 f), powinny stanowić, że każda służba rekrutacji i pośrednictwa pracy:
a) utrzymuje, z należytym uwzględnieniem prawa do prywatności i potrzeby ochrony poufności, pełne i kompletne wykazy marynarzy objętych ich system rekrutacji i pośrednictwa pracy, które powinny zawierać, lecz nie ograniczać się do:
i) kwalifikacji marynarzy;
ii) przebiegu zatrudnienia;
iii) danych osobowych związanych z zatrudnieniem;
iv) danych medycznych związanych z zatrudnieniem;
b) utrzymuje aktualne listy załóg statków, którym dostarcza załogę i zapewnia możliwości kontaktowania się z nimi o każdej porze w razie zagrożenia,
c) posiada formalne procedury, dla zapewnienia, że marynarze nie są wykorzystywani przez agencję lub jej personel, w związku z ofertą zatrudnienia na określonych statkach lub przez określone kompanie;
d) posiada formalne procedury dla przeciwdziałania możliwości wykorzystywania marynarzy wynikającego z kwestii zaliczek lub innych transakcji finansowych między pracodawcą a marynarzem, które są przez nią przeprowadzane;
e) podaje jasno do wiadomości publicznej koszty, jakie marynarz będzie ponosił, za uzyskanie zaświadczeń lekarskich i niezbędnych dokumentów;
f) zapewnia, że marynarze mają właściwe doradztwo na temat wszystkich szczególnych warunków stosowanych do pracy, do której wykonywania mogą być zatrudnieni i szczególnej polityki pracodawców dotyczącej ich zatrudnienia;
g) posiada formalne procedury, zgodne z zasadami sprawiedliwości, do rozwiązywania spraw niekompetencji lub niezdyscyplinowania, zgodne z ustawodawstwem i praktyką krajową i gdzie to stosowne, z układami zbiorowymi;
h) jeżeli to możliwe, posiada formalne procedury dla zapewnienia, że świadectwa kwalifikacyjne i zaświadczenia medyczne marynarzy przedłożone w celu zatrudnienia są aktualne i nie zostały uzyskane w drodze oszustwa oraz że referencje dotyczące zatrudnienia są zweryfikowane;
i) posiada formalne procedury dla zapewnienia szybkiego, życzliwego i bezpłatnego załatwiania próśb o informacje lub doradztwo kierowanych przez rodziny marynarzy będących na morzu;
j) jako element polityki, dostarcza marynarzy jedynie tym pracodawcom, którzy oferują marynarzom warunki pracy zgodne z prawem, przepisami lub układami zbiorowymi.4. Należy zachęcać do współpracy międzynarodowej między Członkami i właściwymi organizacjami, która może obejmować:
a) systematyczną wymianę informacji o branży morskiej i rynku pracy na gruncie bilateralnym, regionalnym i wielostronnym;
b) wymianę informacji na temat morskiego ustawodawstwa pracy;
c) harmonizację polityki, metod pracy i ustawodawstwa dotyczącego rekrutacji i pośrednictwa pracy marynarzy;
d) poprawę procedur i warunków międzynarodowej rekrutacji i pośrednictwa pracy marynarzy; i
e) planowanie siły roboczej, biorąc pod uwagę podaż i zapotrzebowanie na marynarzy oraz wymogi branży morskiej.